Mikrobiologia - część II 7100-MK2-2-SJ

Tematy wykładów (1-5 Wirusologia; 6-13 Bakteriologia; 14-15 Mykologia):

1. Struktura wirusów; Budowa genomu wirusowego; Aktualna klasyfikacja wirusów.
2. Replikacja genomu wirusowego; Zmienność wirusów. Cykl replikacyjny wirusów i ich wpływ na diagnostykę zakażeń wirusowych.
3. Epidemiologia zakażeń wirusowych; Drogi rozprzestrzeniania i patogenność wirusów; Wpływ wirusów na komórki.
4. Diagnostyka laboratoryjna zakażeń wirusowych. Zwalczanie i monitoring nowo pojawiających się chorób zakaźnych.
5. Wirusowe choroby ośrodkowego układu nerwowego, górnych dróg oddechowych, przewodu pokarmowego i dróg moczowych.
6. Antybiotyki stosowane w medycynie weterynaryjnej. Podział, spektrum, mechanizm działania, drogi podania, metabolizm, wydalanie, działania niepożądane.
7. Antybiotykooporność w praktyce weterynaryjnej – mechanizmy, problem MRSA/MRSP i zasady racjonalnej antybiotykoterapii. Wykrywanie mechanizmów oporności wśród bakterii. Metody oznaczania antybiotykowrażliwości metodami MIC i krążkowo-dyfuzyjną. Wytyczne CLSI i EUCAST.
8. Zakażenia układu oddechowego u zwierząt domowych i gospodarskich – najczęstsze patogeny bakteryjne, diagnostyka i terapia
(Pasteurella, Bordetella, Mannheimia, Actinobacillus, Trueperella)
9. Enteropatogenne bakterie u psów, kotów i zwierząt gospodarskich – Salmonella, Escherichia coli, Campylobacter, Yersinia, Helicobacter, Clostridiales w praktyce klinicznej.
10. Ropnie, zapalenia skóry i tkanek miękkich w ujęciu praktycznym (Staphylococcus, Streptococcus, Enterococcus, Pseudomonas, Aeromonas, Proteus)
11. Zoonozy bakteryjne w praktyce weterynaryjnej – ryzyko dla lekarzy i właścicieli zwierząt
(Listeria, Leptospira, Mycobacterium, Brucella)
12. Zakażenia układu moczowo-płciowego u psów, kotów i zwierząt gospodarskich – najczęstsze czynniki bakteryjne, diagnostyka i racjonalna antybiotykoterapia
13. Zakażenia bakteryjne tkanki kostnej oraz ośrodkowego układu nerwowego - diagnostyka i racjonalna antybiotykoterapia
14. Grzybicze choroby skóry u psów, kotów, zajęczaków, gryzoni, przeżuwaczy oraz koni – dermatofity i drożdżaki (diagnostyka, terapia, zapobieganie)
(Microsporum, Trichophyton, Malassezia)
15. Aspergiloza i inne grzybice narządowe u zwierząt domowych i gospodarskich – rozpoznawanie, różnicowanie i wyzwania terapeutyczne.

Tematyka ćwiczeń z Bakteriologii i Mykologii:
1. Pałeczki z rzędu Enterobacterales - cechy biochemiczne, morfologia, wykonanie zminiaturyzowanego szeregu (Remel rapID ONE), znaczenie w weterynarii.
2. Ziarniaki z rodzaju Staphylococcus i Streptococcus - morfologia, rodzaje beta hemolizy, znaczenie w weterynarii.
3. Bakterie chorobotwórcze dla układu oddechowego zwierząt - Mycoplasma oraz oksydazo-dodatnie pałeczki z rodzajów Pasteurella, Bordetella, Mannheimia, Riemerella, Ornithobacterium - wykrywanie oksydazy cytochromowej i produkcji katalazy.
4. Antybiogram - technika wykonania, odczyt wyników, zasady interpretacji - metoda dyfuzyjno-krążkowa. Zalety i wady.
5. Antybiogram - technika wykonania, odczyt wyników, zasady interpretacji. Metoda E-test oraz MIC. Zalety i wady.
6. Diagnostyka mastitis u zwierząt - omówienie najczęstszych patogenów chorobotwórczych, technika posiewu, odczyt i interpretacja wyników.
7. Diagnostyka zakażeń układu moczowego u zwierząt - omówienie najczęstszych patogenów chorobotwórczych, technika posiewu, odczyt i interpretacja wyników.
8. Sanitarno-weterynaryjne badanie wody - znaczenie jakości mikrobiologicznej wody dla zwierząt. Metoda filtracji membranowej, technika wykonania, odczyt i interpretacja. Normy jakości mikrobiologicznej wody przeznaczonej do spożycia.
9. Grzyby drożdżopodobne u zwierząt - identyfikacja morfologiczna, znaczenie w weterynarii.
10. Grzyby strzępkowe u zwierząt- identyfikacja morfologiczna, znaczenie w weterynarii.
11. Charakterystyka materiału badawczego do badań wirusologicznych, techniki poboru i transport materiału do badań.
12. Badanie materiału klinicznego w kierunku obecności cząstek wirusowych lub antygenów wirusowych. (izolacja kwasów nukleinowych)
13. Izolacja i identyfikacja wirusów w materiale diagnostycznym. (zakażenie doomoczniowe)
14. Identyfikacja genomów wirusowych w materiale klinicznym – metody biologii molekularnej. (metody PCR i Real-Time)
15. Nowoczesne metody i techniki diagnostyczne.