Terapia naturalna 7100-F-TN-3-SJ

Celem przedmiotu jest zapoznanie studentów z wybranymi metodami terapii naturalnej i komplementarnej stosowanymi w weterynarii oraz z zasadami ich oceny pod względem skuteczności, jakości i bezpieczeństwa. Omawiane zagadnienia obejmują m.in. fitoterapię (ziołolecznictwo), homeopatię/homotoksykologię, apiterapię i hirudoterapię, a także ryzyko działań niepożądanych oraz interakcji z lekami. Przedmiot podkreśla znaczenie krytycznej analizy danych naukowych i odpowiedzialnego podejścia do terapii wspomagającej, w tym zasad racjonalnego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

W cyklu 2024/25L:

Treści programowe:
1. Wywiad weterynaryjny - niezbędny element terapii naturalnej
2. Farmakognozja.
3. Biologiczne metody leczenia, ziołolecznictwo i jej historia.
4. Charakterystyka wybranych grup ziół i przygotowania preparatów ziołowych.
5. Elementy homeopatii
6. Homotoksykologia.
7. Akupunktura.
8. Hiruidoterapia i apiterapia.
9. Pozostałe metody medycyny naturalnej.
10. Interakcje produktów leczniczych i zagrożenia wynikające z tych interakcji.

Przedmiot bazuje na pracy indywidualnej i zespołowej studentów w oparciu o literaturę przedmiotu.
Prowadzący:
lek. wet. Agnieszka Chłodowska - temat 1, 10
dr hab. Magdalena Buszewska-Forajta - 2-9

Całkowity nakład pracy studenta

Godziny realizowane z udziałem nauczycieli (30 godz., 1,2 ECTS), w tym: wykład: 15 godz. laboratorium 15 godz. Czas poświęcony na pracę indywidualną studenta (20 godz., 0,8ECTS): - przygotowanie do zaliczenia - 10 godz. - praca własna nad opracowaniami - 10 godz. Łącznie: 50 godz. (2 ECTS), w tym: liczba punktów ECTS, które student uzyskuje realizując zajęcia kształtujące umiejętności praktyczne: 0,6 ECTS (15 godz.)

Efekty uczenia się - wiedza

W1 – zna zasady stosowania terapii naturalnej jako postępowania wspomagającego, w tym podstawowe wskazania, ograniczenia i przeciwwskazania. K_W26, K_W27 W2 zna sposoby prowadzenia dokumentacji dotyczącej stosowania preparatów naturalnych, w tym składu i obserwacji działań niepożądanych. K_W49 W3 -zna cele terapii i podstawowe uwarunkowania stanu zdrowia/choroby istotne dla oceny zasadności postępowania wspomagającego. K_W10

Efekty uczenia się - umiejętności

U1 – potrafi dostosować plan rozwoju kompetencji w obszarze tarapii naturalnej do zmieniających się potrzeb rynku pracy w weterynarii K_U22 U2 – potrafi przeprowadzić wywiad weterynaryjny, w tym identyfikację czynników istotnych dla bezpieczeństwa postępowania wspomagającego. K_U25 U3 - umie wyszukiwać i wykorzystywać wiarygodne informacje o weterynaryjnych preparatach ziołowych stosowanych w terapii naturalnej K_U32. K_U51

Efekty uczenia się - kompetencje społeczne

K1 – jest gotów do stałego aktualizowania wiedzy z zakresu terapii naturalnej oraz ma świadomość ograniczeń dowodów i własnych kompetencji. K_K08 K2- jest gotów do korzystania z obiektywnych źródeł informacji o preparatach naturalnych oraz do weryfikacji wiarygodności danych naukowych i marketingowych. K_K04 K3 - rozumie potrzebę uzasadniania swoich wyborów, przyjmowania krytyki swoich rozwiązań oraz jasnego i rzeczowego odpowiadania na nią, w tym przy użyciu argumentów opartych na dostępnych osiągnięciach naukowych w terapii naturalnej. K_K07

Koordynatorzy przedmiotu

Magdalena Buszewska-Forajta

Metody dydaktyczne

Wykład: Metoda dydaktyczna podająca (wykład konwersatoryjny) Laboratorium: Klasyczna metoda problemowa, metoda ćwiczeniowa, metoda referatu, seminaryjna, projektu. Wykorzystanie metod służących do prezentacji, wymiany i dyskusji oparte na współpracy

Metody dydaktyczne podające

- wykład konwersatoryjny

Metody dydaktyczne poszukujące

- projektu
- klasyczna metoda problemowa
- ćwiczeniowa
- referatu
- seminaryjna

Metody dydaktyczne w kształceniu online

- metody oparte na współpracy
- metody służące prezentacji treści
- metody wymiany i dyskusji
- metody integracyjne

Rodzaj przedmiotu

przedmiot fakultatywny

Wymagania wstępne

Przedmiot fakultatywny realizowany w VI semestrze (rok III). Wymagana jest podstawowa wiedza z zakresu biologii oraz produktów naturalnych.

Kryteria oceniania

Zaliczenie części wykładowej odbywa się w formie pisemnego sprawdzianu (testu) obejmującego całość treści omawianych podczas wykładów. Do zaliczenia wykładu dopuszczony jest student, który uzyskał pozytywną ocenę z zajęć laboratoryjnych. Warunkiem zaliczenia jest uzyskanie co najmniej 60% maksymalnej liczby punktów. Przewidziane są dwa terminy zaliczenia (I termin oraz II termin), przy czym w obu terminach obowiązują identyczne kryteria punktacji i oceniania.
Kryteria oceniania -

ocena dostateczna: 60-70% maksymalnej liczby punktów,
ocena dostateczna plus: 71-80% maksymalnej liczby punktów
ocena dobra: 81-87% maksymalnej liczby punktów
ocena dobry plus: 88-94% maksymalnej liczby punktów
ocena bardzo dobra: powyżej 94% maksymalnej liczby punktów.

Zaliczenie części laboratoryjnej opiera się na aktywnej pracy studenta w trakcie zajęć. Studenci przygotowują referaty, przedstawiają podczas laboratoriów i poddają dyskusji. Ocenie podlega poziom merytorycznego przygotowania, umiejętność krytycznej analizy źródeł, poprawność stosowanej nomenklatury naukowej, sposób argumentowania oraz aktywny udział w dyskusji.

Kryteria oceniania:
ocena dostateczna: 60-70% maksymalnej liczby punktów,
ocena dostateczna plus: 71-80% maksymalnej liczby punktów
ocena dobra: 81-87% maksymalnej liczby punktów
ocena dobry plus: 88-94% maksymalnej liczby punktów
ocena bardzo dobra: powyżej 94% maksymalnej liczby punktów.

Praktyki zawodowe

nie dotyczy

Literatura

Literatura podstawowa - fragmenty pozycji literaturowych:

Brzeziński T. [et al.]." Historia medycyny", Wydawnictwo Lekarskie PZWL
Warszawa, cop. 2014.; Wyd. 4.
Kuźniewski E., Augustyn-Puziewicz J. "Przewodnik ziołolecznictwa ludowego" PWN, 1986
Poprzęcki W., " Ziołolecznictwo. Poradnik kliniczny", Wydawca Spar, 1990
Schmidt F., Latkowski B., Wasilewski B. "Homotoksykologia kliniczna" Aurelia Verlag, Baden Baden, 1998
Czekański M. " Przyrodolecznictwo. św. Hildegarda z Bingen" Wydawnictwo M, Kraków 2003,
Kędzia B., Hołderna-Kędzia E, "Apiterapia. Leczenie miodem i innymi produktami pszczelimi" SBM Renata Gmitrzak 2020
Barbara Kowal-Gierczak (redakcja), Eliza Lamer-Zarawska (redakcja), Jan Niedworok (redakcja) Fitoterpia i leki roślinne. Wydawnictwo: PZWL, 2017

W cyklu 2024/25L:

Brzeziński T. [et al.]." Historia medycyny", Wydawnictwo Lekarskie PZWL
Warszawa, cop. 2004.; Wyd. 4.
Kuźniewski E., Augustyn-Puziewicz J. "Przewodnik ziołolecznictwa ludowego" PWN, 1986
Poprzęcki W., " Ziołolecznictwo. Poradnik kliniczny", Wydawca Spar, 1990
Schmidt F., Latkowski B., Wasilewski B. "Homotoksykologia kliniczna" Aurelia Verlag, Baden Baden, 1998
Czekański M. " Przyrodolecznictwo. św. Hildegarda z Bingen" Wydawnictwo M, Kraków 2003,
Kędzia B., Hołderna-Kędzia E, "Apiterapia. Leczenie miodem i innymi produktami

W cyklu 2025/26L:

Więcej informacji

Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb:

Strona przedmiotu 7100-F-TN-3-SJ w USOSweb