Diagnostyka kliniczna i laboratoryjna 7100-DKL-3-SJ
Wykłady: omawiane są podstawowe pojęcia obowiązujące w diagnostyce klinicznej i laboratoryjnej w odniesieniu do aktualnego prawodawstwa z uwzględnieniem zasad zarządzania jakością w laboratorium; omawiane są metody badania podmiotowego i przedmiotowego, zasady dokumentacji klinicznej, systemy identyfikacji i rejestracji zwierząt; omawiane są metody diagnostyczne stosowane w rozpoznawaniu chorób wewnętrznych i zakaźnych zwierząt z uwzględnieniem ich specyfiki gatunkowej; omawiany jest plan badania klinicznego z opisem, wywiadem klinicznym i środowiskowym; w ramach wykładów student poznaje zasady szczegółowego badania klinicznego powłoki ciała, układu oddechowego, krążenia, pokarmowego, moczowego oraz nerwowego, a także wykonywania badań uzupełniających, ze szczególnym uwzględnieniem postępowania diagnostycznego w chorobach hematologicznych, metabolicznych oraz niedoborowych; omawiane są błędy, jakie mogą wpłynąć na wyniki badań laboratoryjnych (błędy przedlaboratoryjne, laboratoryjne i polaboratoryjne) oraz zasady wykonywania podstawowych badań w stadach.
Ćwiczenia: w ramach ćwiczeń student przeprowadza całościowe badanie kliniczne w oparciu o historię choroby, która uwzględnia opis, wywiad, badanie stanu obecnego (badanie ogólne i szczegółowe) oraz wskazania wyboru parametrów do badań laboratoryjnych i obrazowych (badanie dotyczy gatunków - pies, kot, koń, krowa). Student nabywa umiejętności praktycznych w zakresie: badania klinicznego zwierzęcia, stosowania metod klinicznych: oglądania, osłuchiwania, opukiwania i omacywania, pobierania krwi żylnej, dożylnego, domięśniowego i podskórnego podawania leków, zakładania dostępów naczyniowych, zakładania sondy, cewnika, przeprowadzania badań dodatkowych tj. pobierania płynu z surowiczych jam ciała – ich oceny i interpretacji wyników, badania laryngologicznego, endoskopowego dróg oddechowych, pobieranie popłuczyn oskrzelowo-pęcherzykowych, gastroskopii, badania okulistycznego, elektrokardiograficznego i echokardiograficznego wraz z oceną wyniku badania, oceny wyników badań krwi w różnych przypadkach klinicznych, zapoznaje się z praktyczną oceną przysłanego do laboratorium materiału biologicznego (na przykładzie krwi i moczu), ich przygotowaniem do oznaczania podstawowych parametrów hematologicznych i biochemicznych, rozpoznawania nieprawidłowości budowy krwinek czerwonych i białych, znaczenia diagnostycznego oznaczania enzymów wątrobowych i prób czynnościowych wątroby, zewnątrzwydzielniczej funkcji trzustki, czynności gruczołów endokrynnych, funkcji nerek, badania moczu, gospodarki mineralnej i lipidowej, płynu mózgowo-rdzeniowego, mazi stawowej, a także interpretacji otrzymanych wyników przez porównanie z wartościami referencyjnymi.
Całkowity nakład pracy studenta
Efekty uczenia się - wiedza
Efekty uczenia się - umiejętności
Efekty uczenia się - kompetencje społeczne
Koordynatorzy przedmiotu
W cyklu 2025/26Z: | W cyklu 2024/25Z: |
Metody dydaktyczne
Rodzaj przedmiotu
Wymagania wstępne
Kryteria oceniania
Wykład:
Egzamin w formie ustnej. Przewidziane są dwa terminy zaliczenia wykładów – termin pierwszy i poprawkowy.
Zajęcia laboratoryjne
Końcowa ocena z zajęć laboratoryjnych jest średnią z ocen zaliczeń po blokach tematycznych. Zaliczenie bloku
tematycznego ma formę pisemną.
Kryteria oceniania:
ocena dostateczna: 60-70% maksymalnej liczby punktów,
ocena dostateczna plus: 71-80%
ocena dobra: 81-87%
ocena dobry plus: 88-94%
ocena bardzo dobra: powyżej 94%.
Dodatkowe metody weryfikacji efektów kształcenia:
- samodzielne wykonywanie procedur diagnostyczno-leczniczych,
- samodzielna próba interpretacji wyników badań laboratoryjnych
Literatura
Literatura podstawowa:
Nicpoń J. (red.): Badania kliniczne i laboratoryjne w diagnostyce chorób zwierząt. Wydawnictwo Uniwersytetu Przyrodniczego, Wrocław 2013.
Baumgartner W.: Diagnostyka kliniczna zwierząt. Wyd. Elsevier, Wrocław 2011.
Degórski A., Winnicka A.: Atlas hematologiczny psów i kotów. Wyd. Galaktyka, 2013.
Winnicka A.: Wartości referencyjne podstawowych badań laboratoryjnych w weterynarii. Wyd. SGGW, 2007.
Literatura uzupełniająca:
- piśmiennictwo światowe z bazy Medline oraz wskazane artykuły w czasopismach: Medycyna Weterynaryjna, Życie Weterynaryjne, Magazyn Weterynaryjny, Weterynaria w praktyce, Weterynaria po Dyplomie,.
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: