Diagnostyka obrazowa 7100-DGNO-3-SJ
Wykłady: historia diagnostyki obrazowej zwierząt i perspektywy rozwoju metody obrazowania, zasady powstawania obrazu, podstawowe wskazania: radiologia konwencjonalna, USG, KT, MR, metody angiograficzne, endoskopia. Podstawy prawne organizacji pracowni obrazowej, ochrona radiologiczna. Przygotowanie zwierząt do badań obrazowych i kierowanie do badań. Dobór rodzaju diagnostyki obrazowej do tkanek, narządów i układów narządów. Interpretacja badania RTG, USG, artefakty, wpływ czynnika ludzkiego na diagnozę. Badanie kardiologiczne i rodzaje obrazowania w metodzie USG i RTG. Skopie w obrazowaniu narządów i układów narządów. Zastosowanie RTG i USG do obrazowania zmian w tkankach miękkich i twardych.
Zajęcia laboratoryjne: rodzaje aparatów RTG, USG, endoskopów, KT, MRI. Obsługa aparatów i dobór parametrów obrazowania RTG i USG. Radiologiczne badanie przeglądowe tkanek miękkich – obraz prawidłowy i zmiany chorobowe. Badanie kontrastowe w radiologii, USG, MRI – obrazowanie patologii. Radiologiczne badanie tkanek twardych – obraz prawidłowy i zmiany chorobowe. Badanie ultrasonograficzne – obrazy prawidłowe i zmiany patologiczne układów i narządów, badanie typu FAST.
Całkowity nakład pracy studenta
Efekty uczenia się - wiedza
Efekty uczenia się - umiejętności
Efekty uczenia się - kompetencje społeczne
Koordynatorzy przedmiotu
W cyklu 2025/26L: | W cyklu 2024/25L: |
Metody dydaktyczne
Metody dydaktyczne podające
Rodzaj przedmiotu
Wymagania wstępne
Kryteria oceniania
Wykład - zaliczenie z całości omawianego na wykładach i laboratoriach materiału oraz treści zawartych w literaturze przedmiotu (W1, W2, U1, U2). Zaliczenie obejmuje test z pytaniami otwartymi (opisowymi) oraz zamkniętymi, jednokrotnego wyboru. Do zaliczenia wykładów dopuszczona jest osoba, która zaliczyła zajęcia laboratoryjne.
Zajęcia laboratoryjne – kolokwia pisemne z bloków tematycznych, obejmujące treści przedstawiane na zajęciach laboratoryjnych oraz treści tych wykładów, które odpowiadają zagadnieniom z laboratoriów danego działu (W1-W2, U1-U2). Zaliczenie w formie testu z pytaniami zamkniętymi (jednokrotnego wyboru) oraz pytaniami otwartymi.
Podczas zajęć student ma możliwość zdobycia oceny w trakcie wykonywania praktycznych czynności na fantomach i kadawerach.
Kryteria oceniania:
ocena dostateczna: 60-70% maksymalnej liczby punktów,
ocena dostateczna plus: 71-80% maksymalnej liczby punktów
ocena dobra: 81-87% maksymalnej liczby punktów
ocena dobry plus: 88-94% maksymalnej liczby punktów
ocena bardzo dobra: powyżej 94% maksymalnej liczby punktów.
Ocena kompetencji społecznych – przedłużona obserwacja (K1-K3).
Ostateczna ocena z laboratorium obejmuje średnią z uzyskanych ocen cząstkowych.
Przewidziane są dwa terminy zaliczenia – termin pierwszy i poprawkowy. Na każdym terminie obowiązują te same kryteria zaliczenia. Studentom, którzy nie uzyskali oceny pozytywnej z zaliczenia lub byli nieobecni i w terminie 1 tygodnia od ostatniego dnia zwolnienia, nie usprawiedliwili nieobecności, przysługuje II termin zaliczenia. W przypadku nieobecności usprawiedliwionej w terminie 1 tygodnia od ostatniego dnia zwolnienia studentowi przysługuje I termin. Nie przewiduje się więcej niż 1 terminu poprawy.
Praktyki zawodowe
Nie dotyczy
Literatura
Literatura podstawowa:
Coulson A., Lewis N.: Atlas interpretacji obrazów radiograficznych anatomii psa i kota. Wyd. Galaktyka, 2003.
Doval J., Morgan J.P., Samii V.: Techniki badawcze w diagnostyce radiologicznej psów. Galaktyka 2008
Empel W.: Radiodiagnostyka weterynaryjna. Wyd. PWRiL, W-wa 1998.
Kealy J.K., Mc Allister H.: Diagnostyka radiologiczna i ultrasonograficzna psów i kotów. Wyd. Elsevier Urban & Partner, 2007.
Mayrhofer E., Waibl H., Brunnberg L., Kostlin R., Matis U.: Atlas anatomii radiograficznej kota. Galaktyka 2014
Nicpoń J., Kubiak K.: Badanie endoskopowe psów i kotów. Wyd. AR Wrocław, 2000.
Nyland T.G., Matton J.S.: Diagnostyka ultrasonograficzna małych zwierząt. Wyd. Galaktyka, 2007.
Literatura uzupełniająca:
Pasławska U. Echokardiografia psów i kotów. Galaktyka 2016
Pruszyński B.: Diagnostyka obrazowa. Podstawy teoretyczne i metodyka badań. Wyd. PZWL, W-wa 2000.
Thrall D.E.: Diagnostyka radiologiczna w weterynarii. Wyd. Edra Urban & Partner, 2010.
Waibl H., Mayrhofer E., Matis U., Brunnberg L., Kostlin R.: Atlas anatomii radiograficznej kota. Galaktyka 2017
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: