Dietetyka i odnowa biologiczna 2600-SIW-M4-DIE-3-S1

Podczas wykładów student zdobywa wiedzę w zakresie:
1. Wprowadzenie do dietetyki- definicja dietetyki i jej interdyscyplinarny charakter, znaczenie dietetyki w kontekście promocji zdrowia, profilaktyki chorób oraz wspomagania terapii, kluczowe pojęcia i terminologia stosowane w dietetyce.
2. Normy żywienia i tabele zbiorcze norm: pojęcie norm żywienia: zalecane spożycie, normy referencyjne, poziomy zapotrzebowania, zastosowanie norm żywieniowych w planowaniu diet i ocenie jadłospisów, praktyczna interpretacja tabel norm żywieniowych w różnych grupach populacyjnych (dzieci, dorośli, osoby starsze, sportowcy, kobiety w ciąży itp.)., znaczenie norm w profilaktyce niedoborów i nadmiarów żywieniowych.
3. Składniki pokarmowe i ich fizjologiczne znaczenie: charakterystyka i funkcje: białek, tłuszczy, węglowodanów, błonnika pokarmowego, witamin i składników mineralnych; biodostępność i skutki niedoboru/nadmiaru poszczególnych składników.
4. Diety specjalne: dieta podstawowa, łatwostrawna, bogatoresztkowa, eliminacyjna.
5. Wstęp do odnowy biologicznej: definicja, cele i podstawy teoretyczne odnowy biologicznej, rozwój koncepcji regeneracji w sporcie i medycynie, superkompensacja, korzyści zdrowotne wynikające z regularnego stosowania metod odnowy biologicznej.
6. Zmęczenie, przemęczenie i przetrenowanie w sporcie: różnicowanie pojęć: zmęczenie fizjologiczne, przemęczenie, przetrenowanie; czynniki wpływające na przemęczenie i przetrenowanie organizmu (objętość treningu, regeneracja, stres, dieta); biochemiczne i hormonalne wskaźniki stanu przeciążenia organizmu (np. poziom kortyzolu, kinaza kreatynowa, CRP).

Podczas ćwiczeń student zdobywa wiedzę w zakresie:
1. Edukacji żywieniowej i jej roli w profilaktyce zdrowotnej: znaczenie edukacji żywieniowej w zapobieganiu chorobom dietozależnym; grupy odbiorców i metody prowadzenia działań edukacyjnych; przegląd krajowych i międzynarodowych programów edukacji żywieniowej.
2. Analizy mitów, półprawd i stereotypów w żywieniu: krytyczne podejście do popularnych przekonań żywieniowych, umiejętność poszukiwania dowodów naukowych potwierdzających lub obalających mity żywieniowe (np. „ziemniaki tuczą”, „kawa odwadnia”, „produkty light pomagają schudnąć”).
3. Nutrigenomiki i personalizacji zaleceń dietetycznych: zależność między genotypem a reakcją organizmu na składniki odżywcze, interpretacja wyników analiz genetycznych (ApoE, FTO, PPARγ) i ich znaczenie w planowaniu diety.
4. Oceny wartości odżywczej produktów spożywczych i interpretacji etykiet: rozpoznawanie i interpretacja informacji zawartych na opakowaniach zgodnie z przepisami UE, ocena składu produktów spożywczych pod kątem wartości zdrowotnej i przydatności w diecie.
5. Charakterystyki i zastosowania żywności funkcjonalnej (superfoods): znajomość produktów zaliczanych do żywności superfoods oraz ich potencjalnych korzyści zdrowotnych; umiejętność wdrażania tych produktów do jadłospisów w sposób świadomy i uzasadniony naukowo.
6. Oceny stanu odżywienia i sposobu żywienia: pomiary antropometryczne (masa ciała, BMI, obwody, fałdy skórne) i ich interpretacja; stosowanie skal oceny ryzyka niedożywienia (NRS 2002, MNA, PG-SGA), analiza przypadków klinicznych na podstawie danych pomiarowych i wywiadu żywieniowego.