Biomedyczne podłoże zmęczenia i wypoczynku
2600-SIW-A-BIO-3-S1
Szczegółowo omówione zostaną typy wysiłku fizycznego w zależności od wydatku energetycznego, poboru tlenu, czasu trwania wysiłku czy wielkości pracy mięśniowej.
W trakcie uprawianej aktywności dochodzi do szeregu fizjologicznych zmian w organizmie, które są możliwe do monitorowania. Umiejętność ich oceny oraz interpretacji pozwala oszacować zmęczenie organizmu oraz stanowi wyznacznik w doborze odpowiedniej formy wypoczynku dla danej osoby.
Całkowity nakład pracy studenta
1. Nakład pracy związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczycieli akademickich wynosi 30 godzin:
- udział w wykładach - 15 godzin
- udział w ćwiczeniach – 15 godzin
2. Czas poświęcony na pracę indywidualną studenta wynosi 20 godzin:
- powtórzenie materiału do wykładu - 10 godz.
- powtórzenie materiału do ćwiczeń – 10 godz.
3. Czas wymagany do przygotowania się do uczestnictwa w procesie oceniania wynosi 20 godzin:
- udział w konsultacjach z nauczycielem akademickim - 5 godzin
-kolokwia zaliczeniowe – 3 godzin
-zaliczenie końcowe na ocenę – 2 godziny
-przygotowanie do zaliczenia wykładu (zaliczenie na ocenę) – 5 godzin
- przygotowania się do uczestnictwa w procesie oceniania –przygotowanie do zaliczenia ćwiczeń (kolokwia śródokresowe oraz końcowe) – 5 godzin
Łącznie: 75 godz. (3 ECTS)
Efekty uczenia się - wiedza
W1: Student zna różne typy wysiłku fizycznego i umie je podzielić ze względu na wydatek energetyczny, pobór tlenu, czas trwania, wielkość pracy mięśniowej - K_W01, K_W02.
W2: Student zna fizjologiczne reakcje organizmu na skutek podejmowanej aktywności fizycznej - K_W01, K_W02
W3: Student zna różne formy pomiaru zmęczenia - K_W01, K_W03
W4: Student zna różne czynniki wpływające na poziom zmęczenia - K_W01, K_W04, K_W05, K_W07
W5: Student zna formy pasywne i aktywne wypoczynku K_W01, K_W03
Efekty uczenia się - umiejętności
U1: Student potrafi omówić i rozpoznać objawy zmęczenia - K_U01, K_U02, K_U07
U2: Student potrafi modyfikować program treningowy zależnie od poziomu zmęczenia podopiecznego – K_U02, K_U04, K_U08
U3: Student potrafi posługiwać się różnymi formami pomiarowymi zmęczenia - K_U01, K_U02,
U4: Student potrafi omówić czynniki wpływające na efektywność wypoczynku – K_U01, K_U07
Efekty uczenia się - kompetencje społeczne
K1: Student rozumie potrzebę zdobywania wiedzy i jej doskonalenia – K_K05
K2: Student rozumie rolę monitorowania parametrów zmęczenia i wypoczynku w sporcie –K_K03
K3: Student wyszukuje, przetwarza, analizuje obiektywne i subiektywne formy pomiaru zmęczenia – K_K02
K4: Student potrafi optymalizować plan treningowy w oparciu o parametry zmęczenia i wypoczynku – K_K01, K_K02, K_K04
Metody dydaktyczne
Wykład:
- wykład informacyjny (konwencjonalny) z prezentacją multimedialną (z wykorzystaniem techniki i narzędzi edukacyjnych w zakresie zdalnego kształcenia)
- wykład problemowy (z wykorzystaniem techniki i narzędzi edukacyjnych w zakresie zdalnego kształcenia)
Ćwiczenia:
Metody dydaktyczne poszukujące:
- doświadczenia
- analiza danych doświadczalnych
- praca własna z materiałami dydaktycznymi udostępnionymi na uczelnianej platformie edukacyjnej
Metody dydaktyczne podające:
- prezentacja multimedialna
- dyskusja
Metody eksponujące:
- pokaz
Rodzaj przedmiotu
przedmiot obligatoryjny
Koordynatorzy przedmiotu
Kryteria oceniania
1. Zaliczenie wykładu – zaliczenie pisemne
2. Zaliczenie ćwiczeń – zaliczenie pisemne
-ocena jest wystawiana na podstawie uzyskanych przez studenta punktów, według następującej skali:
61-70% - dst
71-80% - dst plus
81-87% - db
88-94% - db+
powyżej 94% - bdb
-warunkiem koniecznym zaliczenia przedmiotu jest pozytywna ocena z wykładów i ćwiczeń
-ocena na zaliczeniu – średnia ocen cząstkowych
-ostateczny termin poprawy niezaliczonych kolokwiów wyznacza prowadzący ćwiczenia.
Koniecznym warunkiem zaliczenia ćwiczeń jest również co najmniej 80% frekwencja.
Praktyki zawodowe
Literatura
Literatura podstawowa:
1. Gieremek K., Dec L. (2000). Zmęczenie i regeneracja sił – Odnowa biologiczna. Katowice: HASMED.
2. Jethon Z. (1987). Fizjologiczne podstawy odnowy biologicznej w sporcie. Warszawa: Wydawnictwo Instytutu Sportu
Literatura uzupełniająca:
1. Ciechanowska K. i wsp. Metody odnowy biologicznej w sporcie. Journal Of Health Sciences. 2014;4(7):241-252.
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i
terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: