Przyroda w krajobrazie przekształconym antropogenicznie 2600-OP-PRZBIOL-3-S1

Przyczyny przekształceń ekosystemów. Zależność charakteru i nasilenia zmian flory, fauny, biocenoz i siedlisk od form i intensywności działalności ludzkiej. Zmiany ekosystemów na różnych etapach rozwoju cywilizacji człowieka. Metody badań zmian w zależności od skali przestrzennej i czasowej. Zmiany siedlisk, fitocenoz i zoocenoz – ich wzajemne powiązania; zmiany na poziomie krajobrazu. Synantropizacja – przyczyny, mechanizm, skutki. Stopień naturalności ekosystemów i ich podatność na antropopresję. Degeneracja zbiorowisk roślinnych. Zastępczość zbiorowisk roślinnych (głównie w odniesieniu do roślinności Polski). Przyrodnicze i gospodarcze konsekwencje zmian ekosystemów. Przekształcenia globalne, w tym globalne ocieplenie. Oceny oddziaływania na środowisko. Prezentacja w terenie ekosystemów o różnym stopniu naturalności. Analiza jakościowa i przestrzenna wybranych typów ekosystemów. Analiza związków przyczynowo skutkowych zmian w wybranych ekosystemach.

W cyklu 2025/26Z:

Całkowity nakład pracy studenta

Godziny realizowane z udziałem nauczycieli (35 godz.): - udział w ćwiczeniach laboratoryjnych – 30 h - konsultacje - 5 h Czas poświęcony na pracę indywidualna studenta (15 godz.): - praca własna studenta - 15 h Łącznie: 50 godzin (2 ECTS)

Efekty uczenia się - wiedza

K_W Posiada i wykorzystuje wiedzę z zakresu biologii, ekologii i innych nauk przyrodniczych w opisie podstawowych zmian w przyrodzie. K_W Zna zależności charakteru i nasilenia zmian flory, fauny, ekosystemów i krajobrazów od form działalności człowieka w ujęciu czasowym i przestrzennym. K_W Rozpoznaje i wyjaśnia przebieg naturalnych oraz wywołanych antropopresją biologicznych procesów i zjawisk zachodzących w przyrodzie na różnych poziomach jej organizacji. K_W Określa i rozróżnia skutki wpływu różnych form antropresji na przyrodę, na podstawie widocznych skutków zmian identyfikuje ich przyczyny. K_W Charakteryzuje poziomy różnorodności biologicznej i wzajemne oddziaływania organizmów i środowiska, rozpoznaje zaburzenia tych oddziaływań. K_W Ocenia stan zachowania systemów przyrodniczych naturalnych i zmienionych przez człowieka. K_W Zna podstawowe metody, techniki i narzędzia pozwalające na poznanie zmian w przyrodzie.

Efekty uczenia się - umiejętności

K_U Wykazuje umiejętność poprawnego wnioskowania na podstawie danych pochodzących z różnych źródeł. K_U Ocenia funkcjonowanie naturalnych i zmienionych przez człowieka systemów. przyrodniczych oraz określa wpływ antropopresji na określone procesy zachodzące w środowisku naturalnym. K_U Ocenia możliwości regeneracyjne przyrody ożywionej i nieożywionej. K_U Poprawnie posługuje się terminologią z zakresu ekologii oraz innych dyscyplin z nią związanych.

Efekty uczenia się - kompetencje społeczne

K_K Dokonuje krytycznej samooceny własnych kompetencji. K_K Widzi potrzebę ciągłego dokształcania się zawodowego, aktualizowania wiedzy o środowisku oraz rozwoju osobistego.

Metody dydaktyczne

Konwersatorium, analiza tekstów, dyskusja, studium przypadku.

Metody dydaktyczne podające

- pogadanka
- wykład konwersatoryjny
- opis

Metody dydaktyczne poszukujące

- studium przypadku
- seminaryjna
- projektu
- pomiaru w terenie
- sytuacyjna
- giełda pomysłów
- obserwacji
- referatu
- ćwiczeniowa

Metody dydaktyczne w kształceniu online

- metody służące prezentacji treści
- metody wymiany i dyskusji
- metody rozwijające refleksyjne myślenie

Rodzaj przedmiotu

przedmiot fakultatywny

Wymagania wstępne

Brak.

Koordynatorzy przedmiotu

Marcin Woch

Kryteria oceniania

Ocena z wykonanej prezentacji i aktywności na zajęciach.

Praktyki zawodowe

Nie dotyczy.

Literatura

Weiner J. Życie i ewolucja biosfery. 2017. Podręcznik ekologii ogólnej. Wydawnictwo: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Faliński J.B., Adamowski W., Jackowiak B. 1998. Synanthropization of plant cover in new polish research. Phytocoenosis 9: 1-279.
Fudali E. 2009. Antropogeniczne zmiany w ekosystemach. Transformacje roślinności. Wyd. Uniw. Przyr., Wrocław, 78 ss.
Kornaś J., Medwecka-Kornaś A. 2002. Geografia roślin. PWN, Warszawa.
Olaczek R. 1976. Zmiany w szacie roślinnej Polski od połowy XIX wieku do lat bieżących. Zesz. Probl. Post. Nauk Roln. 177.
Starkel L. 1991. Geografia Polski. Środowisko przyrodnicze. Wyd. PWN, Warszawa.
Szafer W., Zarzycki. 1972. Szata roślinna Polski. T. 1. PWN, Warszawa.
Literatura uzupełniająca (dla zainteresowanych):
Faliński J.B. 2004. Inwazje w świecie roślin: mechanizmy, zagrożenia, projekt badań. Phytocoenosis 16. Seminarium Geobotanicum 10: 3-31.
Jackowiak B. 1999. Modele ekspansji roślin synantropijnych i transgenicznych. Phytocoenosis 11. Seminarium Geobotanicum 6: 4-20.
Sudnik-Wójcikowska B. 1998. Czasowe i przestrzenne aspekty procesu synantropizacji flory. Wydaw. Uniw. Warsz., Warszawa.
Sudnik-Wójcikowska B., Koźniewska B. 1988. Słownik terminów z zakresu synantropizacji szaty roślinnej. Wydaw. Uniw. Warsz, Warszawa.

W cyklu 2025/26Z:

Uwagi

W cyklu 2025/26Z:

Brak.

Więcej informacji

Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb:

Strona przedmiotu 2600-OP-PRZBIOL-3-S1 w USOSweb