Warsztaty teatralne 2555-s1KUL3Z-WTE

Zajęcia mają na celu zapoznanie studentów z podstawowymi elementami praktycznej strony działania teatru. Składają się na to następujące pola tematyczne:
1. praca aktora nad warsztatem i wyrazem scenicznym
2. praca reżysera
3. praca dramaturga i scenarzysty
4. elementy funkcjonowania teatru jako instytucji.

Ze względu na raczej podstawowe przygotowanie lub jego brak u studentów, a z drugiej strony chęć praktycznego, aktywnego podejścia do tematu, w punkcie pierwszym ze studentami przeprowadzone zostaną ćwiczenia połączone w bloki z wykorzystaniem różnych metod podejścia do pracy z aktorem.
Jednym z podstawowych bloków będzie kurs według metody Viewpoits opracowanej przez Tinę Landau i Anne Bogart. Studenci na kolejnych zajęciach poprzez ćwiczenia z improwizacją w ramach ściśle określonych reguł skupią się na działaniu z uwagą na tempo, czas trwania ruchu, kształt, gest, wysokość dźwięku, architekturę, dynamikę, odpowiedź kinestetyczną, powtarzanie i topografię. Studenci także będą mieli okazję zapoznać się z ćwiczeniami z różnych metod pracy z aktorem, a także z dramą, 5-stopniową analizą postaci Dorothy Heathcote, ćwiczeniami otwierającymi, integracyjnymi, synchronizującymi zespół, uruchamiającymi wyobraźnię i rozwijającymi skupienie i kreatywność.
Powyższe działania warsztatowe zostaną również uzupełnione o wiedzę teoretyczną ze szczególnym uwzględnieniem podejścia do pracy z aktorem według Konstantina Stanisławskiego, Michaiła Czechowa, Jerzego Grotowskiego oraz Sanforda Meisnera i tzw. szkoły amerykańskiej.

Punkt drugi to zarówno dzielenie się własnymi doświadczeniem w komentarzach do przebiegu kolejnych spotkań i odbytych improwizacji, to także odkrywanie potencjału scenicznego w działaniach, które powstaną podczas ćwiczeń. Dyskusje kończące każde zajęcia i teoria metod pracy z aktorem (wg tego co wyżej) budują potrzebny reżyserowi zasób wiedzy i pierwsze doświadczenie w języku komunikacji na linii reżyser-aktor.

Punkt trzeci to elementy pracy nad tekstem wypowiedzi artystycznej. Tekst powstać może w różny sposób. Studenci poznają metodę przynęty w dramie, czyli wypowiedź na skutek określonego zestawu inspiracji. Inną metodą pracy nad tekstem jest improwizacja na określony temat z zaznaczeniem ról, miejsca i ścisłych zasad, między innymi kontekstu. Celem tego bloku tematycznego jest zwrócenie szczególnej uwagi studentów na oszczędność i czystość w warstwie treści dzieła artystycznego. Jest to spójne z poznawanymi w ramach punktu pierwszego metodami podejścia do warsztatu aktora.

W ramach poznawania specyfiki pracy w teatrze jako instytucji prowadzący stopniowo przekazuje studentom najważniejsze zasady działania teatru.Zaliczają się do nich specyficzny czas pracy, podział funkcji na określone stanowiska (np. takie jak inspicjent, sufler, akustyk, montażysta, oświetlacz, brygadzista), a także wyzwania i cele współczesnej instytucji kultury (jak np. dostępność, otwartość, udział w wyzwaniach obywatelskich, pedagogika teatru, udział w innych dziedzinach kultury, współpraca międzyinstytucjonalna, a także relacje teatru z filmem i np. grami komputerowymi).

Zajęcia mają na celu zapoznanie studentów z podstawowymi elementami praktycznej strony działania teatru. Składają się na to następujące pola tematyczne:
1. praca aktora nad warsztatem i wyrazem scenicznym
2. praca reżysera
3. praca dramaturga i scenarzysty
4. elementy funkcjonowania teatru jako instytucji.

Ze względu na raczej podstawowe przygotowanie lub jego brak u studentów, a z drugiej strony chęć praktycznego, aktywnego podejścia do tematu, w punkcie pierwszym ze studentami przeprowadzone zostaną ćwiczenia połączone w bloki z wykorzystaniem różnych metod podejścia do pracy z aktorem.
Jednym z podstawowych bloków będzie kurs według metody Viewpoits opracowanej przez Tinę Landau i Anne Bogart. Studenci na kolejnych zajęciach poprzez ćwiczenia z improwizacją w ramach ściśle określonych reguł skupią się na działaniu z uwagą na tempo, czas trwania ruchu, kształt, gest, wysokość dźwięku, architekturę, dynamikę, odpowiedź kinestetyczną, powtarzanie i topografię. Studenci także będą mieli okazję zapoznać się z ćwiczeniami z różnych metod pracy z aktorem, a także z dramą, 5-stopniową analizą postaci Dorothy Heathcote, ćwiczeniami otwierającymi, integracyjnymi, synchronizującymi zespół, uruchamiającymi wyobraźnię i rozwijającymi skupienie i kreatywność.
Powyższe działania warsztatowe zostaną również uzupełnione o wiedzę teoretyczną ze szczególnym uwzględnieniem podejścia do pracy z aktorem według Konstantina Stanisławskiego, Michaiła Czechowa, Jerzego Grotowskiego oraz Sanforda Meisnera i tzw. szkoły amerykańskiej.

Punkt drugi to zarówno dzielenie się własnymi doświadczeniem w komentarzach do przebiegu kolejnych spotkań i odbytych improwizacji, to także odkrywanie potencjału scenicznego w działaniach, które powstaną podczas ćwiczeń. Dyskusje kończące każde zajęcia i teoria metod pracy z aktorem (wg tego co wyżej) budują potrzebny reżyserowi zasób wiedzy i pierwsze doświadczenie w języku komunikacji na linii reżyser-aktor.

Punkt trzeci to elementy pracy nad tekstem wypowiedzi artystycznej. Tekst powstać może w różny sposób. Studenci poznają metodę przynęty w dramie, czyli wypowiedź na skutek określonego zestawu inspiracji. Inną metodą pracy nad tekstem jest improwizacja na określony temat z zaznaczeniem ról, miejsca i ścisłych zasad, między innymi kontekstu. Celem tego bloku tematycznego jest zwrócenie szczególnej uwagi studentów na oszczędność i czystość w warstwie treści dzieła artystycznego. Jest to spójne z poznawanymi w ramach punktu pierwszego metodami podejścia do warsztatu aktora.

W ramach poznawania specyfiki pracy w teatrze jako instytucji prowadzący stopniowo przekazuje studentom najważniejsze zasady działania teatru.Zaliczają się do nich specyficzny czas pracy, podział funkcji na określone stanowiska (np. takie jak inspicjent, sufler, akustyk, montażysta, oświetlacz, brygadzista), a także wyzwania i cele współczesnej instytucji kultury (jak np. dostępność, otwartość, udział w wyzwaniach obywatelskich, pedagogika teatru, udział w innych dziedzinach kultury, współpraca międzyinstytucjonalna, a także relacje teatru z filmem i np. grami komputerowymi).

Zajęcia mają na celu zapoznanie studentów z podstawowymi elementami praktycznej strony działania teatru. Składają się na to następujące pola tematyczne:
1. praca aktora nad warsztatem i wyrazem scenicznym
2. praca reżysera
3. praca dramaturga i scenarzysty
4. elementy funkcjonowania teatru jako instytucji.

Ze względu na raczej podstawowe przygotowanie lub jego brak u studentów, a z drugiej strony chęć praktycznego, aktywnego podejścia do tematu, w punkcie pierwszym ze studentami przeprowadzone zostaną ćwiczenia połączone w bloki z wykorzystaniem różnych metod podejścia do pracy z aktorem.
Jednym z podstawowych bloków będzie kurs według metody Viewpoits opracowanej przez Tinę Landau i Anne Bogart. Studenci na kolejnych zajęciach poprzez ćwiczenia z improwizacją w ramach ściśle określonych reguł skupią się na działaniu z uwagą na tempo, czas trwania ruchu, kształt, gest, wysokość dźwięku, architekturę, dynamikę, odpowiedź kinestetyczną, powtarzanie i topografię. Studenci także będą mieli okazję zapoznać się z ćwiczeniami z różnych metod pracy z aktorem, a także z dramą, 5-stopniową analizą postaci Dorothy Heathcote, ćwiczeniami otwierającymi, integracyjnymi, synchronizującymi zespół, uruchamiającymi wyobraźnię i rozwijającymi skupienie i kreatywność.
Powyższe działania warsztatowe zostaną również uzupełnione o wiedzę teoretyczną ze szczególnym uwzględnieniem podejścia do pracy z aktorem według Konstantina Stanisławskiego, Michaiła Czechowa, Jerzego Grotowskiego oraz Sanforda Meisnera i tzw. szkoły amerykańskiej.

Punkt drugi to zarówno dzielenie się własnymi doświadczeniem w komentarzach do przebiegu kolejnych spotkań i odbytych improwizacji, to także odkrywanie potencjału scenicznego w działaniach, które powstaną podczas ćwiczeń. Dyskusje kończące każde zajęcia i teoria metod pracy z aktorem (wg tego co wyżej) budują potrzebny reżyserowi zasób wiedzy i pierwsze doświadczenie w języku komunikacji na linii reżyser-aktor.

Punkt trzeci to elementy pracy nad tekstem wypowiedzi artystycznej. Tekst powstać może w różny sposób. Studenci poznają metodę przynęty w dramie, czyli wypowiedź na skutek określonego zestawu inspiracji. Inną metodą pracy nad tekstem jest improwizacja na określony temat z zaznaczeniem ról, miejsca i ścisłych zasad, między innymi kontekstu. Celem tego bloku tematycznego jest zwrócenie szczególnej uwagi studentów na oszczędność i czystość w warstwie treści dzieła artystycznego. Jest to spójne z poznawanymi w ramach punktu pierwszego metodami podejścia do warsztatu aktora.

W ramach poznawania specyfiki pracy w teatrze jako instytucji prowadzący stopniowo przekazuje studentom najważniejsze zasady działania teatru.Zaliczają się do nich specyficzny czas pracy, podział funkcji na określone stanowiska (np. takie jak inspicjent, sufler, akustyk, montażysta, oświetlacz, brygadzista), a także wyzwania i cele współczesnej instytucji kultury (jak np. dostępność, otwartość, udział w wyzwaniach obywatelskich, pedagogika teatru, udział w innych dziedzinach kultury, współpraca międzyinstytucjonalna, a także relacje teatru z filmem i np. grami komputerowymi).

1. Kostantin Stanisławski Praca aktora nad sobą. Dziennik ucznia cz.1 i cz.2, przełożył Jerzy Czech, Kraków 2010
2. Jerzy Grotowski Teksty z lat 1965-1969, Wrocław 1990
3. David Mamet Prawda i fałsz, przełożył Tomasz Szafrański, Myślenice 2014
4. Anne Bogart, Tina Landau THE VIEWPOINTS BOOK. A Practical Guide to Viewpoints and Composition. New York 2005

1. Kostantin Stanisławski Praca aktora nad sobą. Dziennik ucznia cz.1 i cz.2, przełożył Jerzy Czech, Kraków 2010
2. Jerzy Grotowski Teksty z lat 1965-1969, Wrocław 1990
3. David Mamet Prawda i fałsz, przełożył Tomasz Szafrański, Myślenice 2014
4. Anne Bogart, Tina Landau THE VIEWPOINTS BOOK. A Practical Guide to Viewpoints and Composition. New York 2005

1. Kostantin Stanisławski Praca aktora nad sobą. Dziennik ucznia cz.1 i cz.2, przełożył Jerzy Czech, Kraków 2010
2. Jerzy Grotowski Teksty z lat 1965-1969, Wrocław 1990
3. David Mamet Prawda i fałsz, przełożył Tomasz Szafrański, Myślenice 2014
4. Anne Bogart, Tina Landau THE VIEWPOINTS BOOK. A Practical Guide to Viewpoints and Composition. New York 2005