Prowadzony w cyklach: 2022/23L, 2023/24L, 2024/25L

Kod ISCED: 0232

Punkty ECTS: 2

Język: czeski

Organizowany przez: Wydział Humanistyczny

Rozwarstwienie współczesnego języka czeskiego 2517-s1LS2L-RWJC

Zajęcia dotyczą sytuacji współczesnego języka czeskiego. Pokazują zróżnicowanie dialektalne czeszczyzny (zwłaszcza dialekt morawski oraz śląski), mowę miast (brneński hantec). Szczególny nacisk zostaje położony na czeski interdialekt - obecną češtinę. Opisane zostanie jej pochodzenie oraz szczegółowo scharakteryzowane będą poszczególne jej cechy, wykorzystanie w codziennych sytuacjach komunikacyjnych oraz zastosowanie w literaturze, filmie, mediach. Temat obejmujący Obecną češtinę w przekładzie stanowi nawiązanie do zajęć z Kulturowych aspektów przekładu.

W cyklu 2022/23L:

Identyczny jak w części A.

W cyklu 2023/24L:

Identyczny jak w części A.

W cyklu 2024/25L:

Identyczny jak w części A.

Całkowity nakład pracy studenta

Godziny realizowane z udziałem nauczycieli (25 godz. - 1 ECTS): - udział w ćwiczeniach – 15 - 0,6 ECTS - konsultacje i praca z nauczycielem akademickim – 0,4 ECTS Czas poświęcony na pracę indywidualną studenta (25 godz. - 1 ECTS): - przygotowanie do ćwiczeń – 20 - 0,8 ECTS - przygotowanie do kolokwium zaliczeniowego – 5 - 0,2 ECTS Łącznie: 50 godz. (2 ECTS)

Efekty uczenia się - wiedza

K_W01 - ma zaawansowaną wiedzę o języku czeskim, K_W03 - ma zaawansowaną wiedzę z zakresu językoznawstwa, K_W06 - ma zaawansowaną wiedzę o powiązaniach filologii z pokrewnymi naukami humanistycznymi, K_W07 - ma wiedzę o terminologii i metodologii badań w filologii w stopniu zaawansowanym, K_W11 - ma zaawansowaną wiedzę o wybranych zagadnieniach językowych w aspekcie porównawczym, kontrastywnym i międzykulturowym ze szczególnym uwzględnieniem kontaktów danego obszaru kulturowego z Polską, K_W13 - zna zasady przekładoznawstwa w stopniu zaawansowanym

Efekty uczenia się - umiejętności

K_U01 - potrafi wyszukiwać, analizować, oceniać, selekcjonować i użytkować informacje przy użyciu różnych źródeł i sposobów, K_U02 - potrafi czytać ze zrozumieniem teksty w o języku czeskim. K_U06 - potrafi posługiwać się podstawowymi ujęciami teoretycznymi, paradygmatami właściwymi dla filologii, K_U07 - potrafi pracować wedle celów i wskazówek formułowanych przez opiekuna naukowego, K_U20 - rozumie dłuższe wypowiedzi i wykłady na temat związany z kierunkiem studiów oraz większość rozmówców porozumiewających się w dwóch wybranych językach,

Efekty uczenia się - kompetencje społeczne

K_K01 - ma świadomość poziomu swojej wiedzy i umiejętności, rozumie potrzebę ciągłego dokształcania się i rozwoju,

Metody dydaktyczne

Metody podające: wykład informacyjny, wykład konwersatoryjny, objaśnienie. Metody praktyczne: pokaz, ćwiczenia przedmiotowe (czytanie i analiza tekstów, tłumaczenie tekstów pisanych i mówionych).

Metody dydaktyczne podające

- wykład informacyjny (konwencjonalny)
- wykład konwersatoryjny

Metody dydaktyczne poszukujące

- ćwiczeniowa
- giełda pomysłów

Rodzaj przedmiotu

przedmiot obligatoryjny

Wymagania wstępne

Znajomość języka czeskiego na poziomie A2+, wiedza i umiejętności nabyte podczas zajęć z Gramatyki funkcjonalnej języka czeskiego, Historii języka czeskiego (jeżeli ten przedmiot został wybrany przez studenta w semestrze III), Historii Czech.

Koordynatorzy przedmiotu

W cyklu 2024/25L:

Katarzyna Dembska
Marta Kaliska
Joanna Marek

W cyklu 2023/24L:

Katarzyna Dembska
Marta Kaliska
Joanna Marek

W cyklu 2022/23L:

Katarzyna Dembska
Joanna Marek
Sylwia Skuza

Kryteria oceniania

Zaliczenie wystawiane jest na podstawie:
1. aktywności na zajęciach, świadczącej o znajomości literatury przedmiotu i bieżącym przygotowaniu do zajęć;
2. prac do przygotowania w domu;
3. zaliczenia kartkówek;
4. zaliczenia kolokwium.

Poszczególne metody weryfikują następujące efekty uczenia się:
Aktywność na zajęciach: K_W01, K_W03, K_W06, K_W07, K_W11, K_W13, K_U01, K_U02, K_U06, K_U07, K_U20, K_K01.
Prace domowe: K_W01, K_W03, K_W06, K_W07, K_U01, K_U02, K_U07, K_U20, K_K01.
Kartkówki i kolokwium: K_W01, K_W03, K_W13, K_U02, K_U06, K_U07, K_K01.

Praktyki zawodowe

Nie dotyczy.

Literatura

Bermel N., O tzv. české diglosii v současném světě, „Slovo a slovesnost” 71, 2010, nr 1, s. 5-30.
Bermel N. Střídání kódů či míšení jazykových prostředků? K popisu dialogu v české beletrii. „Naše řeč“ 84, 2001, s. 16–30.
Cvrček V. a kol., Mluvnice současné češtiny, Praha 2010.
Čermák F., Obecná a spisovná čeština: Poměr, funkce, a metodologie, w: Spisovnost a nespisovnost dnes, red. Šrámek R., Brno 1996, s. 14-18.
Daneš F. a kol., Český jazyk na přelomu tisíciletí, Praha 1997.
Fidlerová A. A., Dittmann R., Martínek F., Voleková K., Dějiny češtiny.pdf, 2013.
Hronek J., Sgall P., Sbližování spisovné a obecné češtiny. „Naše řeč” 82, 1999, s.184–191.
Kosek P., Historická mluvnice češtiny – překlenovací seminář, Brno 2014, fragmenty.
Krčmová M., Běžně mluvený jazyk v Brně, Brno 1981.
Krčmová M., Stratifikace současné češtiny, http://www.phil.muni.cz/linguistica/art/krcmova/krc-012.pdf, dostęp 23.08.2020.
Machová S., Syntax obecné češtiny, „Bohemistyka” 2008, nr 1-4, s.309-320.
Maglione C., Nové uplatnění obecné češtiny v literatuře, „Naše řeč”, r. 84 (2001), nr 2, s. 74-80.
Mareš P., Mezi spisovnou a obecnou češtinou. K užívání jazyka v současné české proze, „Slavia” 77, 2008, s. 111–123.
Marešová H., Základy historické mluvnice češtiny s texty k rozboru, Olomouc 2008.
Mielczarek J., Několik poznámek o překladu z češtiny do polštiny, VARIA XIV, Zborník materiálov zo XIV. kolokvia mladých jazykovedcov (Nitra – Šintava 8. – 10. 12. 2004), red. M. Olšiak, Bratislava 2006, s, 127-132.
Müllerová O., Hoffmannová J., Čeština spisovná, hovorová, obecná … a hlavně mluvená (v současné komunikaci a v současném výzkumu), „Slovo a slovesnost“, r. 58 (1997), nr 1, s. 42-54.
Nový enciklopedický slovník češtiny, red. P. Karlík, M. Nekula, J. Pleskalová, https://www.czechency.org/, dostęp 5.08.2020 (wybrane hasła).
Sgall P., Hronek J., Čeština bez příkras, Praha 1992.
Siatkowska E., Rodzina języków zachodniosłowiańskich, Warszawa 1996.
Stich A., K obecné češtině v současné krásné próze (Ota Pavel), „Naše řeč”, r. 58 (1975), nr 4, s. 215-223.
Stich A., O jazyce dvou současných autorů, „Naše řeč”, r. 73 (1990), nr 3, s.113-126.
Szczepańska E., Cechy czeszczyzny okresu baroku a obecná čeština, Kraków 2004.
Szczepańska E., Obecná čeština w literaturze czeskiej, „Bohemistyka” 2003, nr 4, s. 289-298.
Šlosar D. a coll, Sisovný jazyk v dějinách české společnosti, Brno 2009.
Štěpán J., Ludvík Vaculík, Josef Škvorecký, Milan Kundera, Pavel Kohout a Václav Havel o češtině, „Bohemistyka” 2011, nr 1, s. 3–13.
Štěpán J., Řeč o češtině v tvorbě současných českých spisovatelů, w: Jazykovědné aktuality. Informativní zpravodaj českých jazykovědců. XLVIII – 2011, nr 3 i 4, s. 105 – 117, http://www.ujc.cas.cz/js/jaz_akt.htm, dostęp 23.08.2020.
Zdunkiewicz-Jedynak D., Wykłady ze stylistyki, Warszawa 2008.

Z praktycznego charakteru zajęć wynika korzystanie z następujących źródeł:
1. Nagrania z podręczników: Holá L., Bořilová P., Česky krok za krokem 2, Praha 2012; Nekovářová A., Čeština pro život 2, Praha 2012 - (teksty preparowane z elementami obecnej češtiny).
2. Fragmenty utworów literackich z elementami obecnej češtiny.
3. Fragmenty filmów, seriali z elementami dialektów i obecnej češtiny.
4. Materiały z czeskiej telewizji i radia (teksty autentyczne z elementami dialektów i obecnej češtiny).

Materiały, których Biblioteka UMK nie posiada w swoich zbiorach, są udostępniane studentom przez wykładowcę.

W cyklu 2022/23L:

Literatura podstawowa:
Hoffmannová Jana, Česká hovorovost a hovorová čeština (v kontextu dalších slovanských jazyků), "Slavia" 1-2, R.82, 2013, s.125-136.
Kosek P., Historická mluvnice češtiny – překlenovací seminář, Brno 2014, fragmenty.
Mareš P., Mezi spisovnou a obecnou češtinou. K užívání jazyka v současné české proze, „Slavia” 77, 2008, s. 111–123.
Mielczarek J., Několik poznámek o překladu z češtiny do polštiny, VARIA XIV, Zborník materiálov zo XIV. kolokvia mladých jazykovedcov (Nitra – Šintava 8. – 10. 12. 2004), red. M. Olšiak, Bratislava 2006, s, 127-132.
Mielczarek J., Współczesne odmiany mówione języka czeskiego i języka polskiego, "Rozprawy Komisji Językowej ŁTN", t. LIX, 2013, s. 135-142.
Nový enciklopedický slovník češtiny, red. P. Karlík, M. Nekula, J. Pleskalová, https://www.czechency.org/, dostęp 5.08.2020 (wybrane hasła).
Sgall P., Hronek J., Čeština bez příkras, Praha 1992 (wybrane fragmenty).
Siatkowska E., Rodzina języków zachodniosłowiańskich, Warszawa 1996 (wybrane fragmenty).
Stich A., K obecné češtině v současné krásné próze (Ota Pavel), „Naše řeč”, r. 58 (1975), nr 4, s. 215-223.
Stich A., O jazyce dvou současných autorů, „Naše řeč”, r. 73 (1990), nr 3, s.113-126.
Szczepańska E., Obecná čeština w literaturze czeskiej, „Bohemistyka” 2003, nr 4, s. 289-298.
Šlosar D. a coll, Spisovný jazyk v dějinách české společnosti, Brno 2009 (wybrane fragmenty).

Literatura uzupełniająca:
Bermel N., O tzv. české diglosii v současném světě, „Slovo a slovesnost” 71, 2010, nr 1, s. 5-30.
Bermel N. Střídání kódů či míšení jazykových prostředků? K popisu dialogu v české beletrii. „Naše řeč“ 84, 2001, s. 16–30.
Čermák F., Obecná a spisovná čeština: Poměr, funkce, a metodologie, w: Spisovnost a nespisovnost dnes, red. Šrámek R., Brno 1996, s. 14-18.
Fidlerová A. A., Dittmann R., Martínek F., Voleková K., Dějiny češtiny.pdf, 2013.
Hronek J., Sgall P., Sbližování spisovné a obecné češtiny. „Naše řeč” 82, 1999, s.184–191.
Maglione C., Nové uplatnění obecné češtiny v literatuře, „Naše řeč”, r. 84 (2001), nr 2, s. 74-80.
Marešová H., Základy historické mluvnice češtiny s texty k rozboru, Olomouc 2008.
Mielczarek J., Nespisovné prvky v současné literatuře - návrat k předliterární epoše?, http://k21.fpf.slu.cz/wp-content/uploads/2012/01/Sborn%C3%ADk-K21-2009.pdf
Mielczarek J., Stratyfikacja odmian języka czeskiego a a kształtowanie się wartości estetycznych współczesnej czeskiej prozy (zarys ujęcia teoretycznego), https://core.ac.uk/download/pdf/145226044.pdf
Müllerová O., Hoffmannová J., Čeština spisovná, hovorová, obecná … a hlavně mluvená (v současné komunikaci a v současném výzkumu), „Slovo a slovesnost“, r. 58 (1997), nr 1, s. 42-54.
Szczepańska E., Cechy czeszczyzny okresu baroku a obecná čeština, Kraków 2004.
Štěpán J., Ludvík Vaculík, Josef Škvorecký, Milan Kundera, Pavel Kohout a Václav Havel o češtině, „Bohemistyka” 2011, nr 1, s. 3–13.
Štěpán J., Řeč o češtině v tvorbě současných českých spisovatelů, w: Jazykovědné aktuality. Informativní zpravodaj českých jazykovědců. XLVIII – 2011, nr 3 i 4, s. 105 – 117, http://www.ujc.cas.cz/js/jaz_akt.htm, dostęp 23.08.2020.
Zdunkiewicz-Jedynak D., Wykłady ze stylistyki, Warszawa 2008.

Z praktycznego charakteru zajęć wynika korzystanie z następujących źródeł:
fragmenty utworów literackich, ewentualnie także filmów, seriali, materiały z czeskiej telewizji i radia z elementami dialektów i obecnej češtiny.

Materiały, których Biblioteka UMK nie posiada w swoich zbiorach, są udostępniane studentom przez wykładowcę.

W cyklu 2023/24L:

Literatura uzupełniająca (dla zainteresowanych):
Bermel N., O tzv. české diglosii v současném světě, „Slovo a slovesnost” 71, 2010, nr 1, s. 5-30.
Bermel N. Střídání kódů či míšení jazykových prostředků? K popisu dialogu v české beletrii. „Naše řeč“ 84, 2001, s. 16–30.
Čermák F., Obecná a spisovná čeština: Poměr, funkce, a metodologie, w: Spisovnost a nespisovnost dnes, red. Šrámek R., Brno 1996, s. 14-18.
Fidlerová A. A., Dittmann R., Martínek F., Voleková K., Dějiny češtiny.pdf, 2013.
Hronek J., Sgall P., Sbližování spisovné a obecné češtiny. „Naše řeč” 82, 1999, s.184–191.
Maglione C., Nové uplatnění obecné češtiny v literatuře, „Naše řeč”, r. 84 (2001), nr 2, s. 74-80.
Marešová H., Základy historické mluvnice češtiny s texty k rozboru, Olomouc 2008.
Mielczarek J., Nespisovné prvky v současné literatuře - návrat k předliterární epoše?, http://k21.fpf.slu.cz/wp-content/uploads/2012/01/Sborn%C3%ADk-K21-2009.pdf
Mielczarek J., Stratyfikacja odmian języka czeskiego a a kształtowanie się wartości estetycznych współczesnej czeskiej prozy (zarys ujęcia teoretycznego), https://core.ac.uk/download/pdf/145226044.pdf
Müllerová O., Hoffmannová J., Čeština spisovná, hovorová, obecná … a hlavně mluvená (v současné komunikaci a v současném výzkumu), „Slovo a slovesnost“, r. 58 (1997), nr 1, s. 42-54.
Szczepańska E., Cechy czeszczyzny okresu baroku a obecná čeština, Kraków 2004.
Štěpán J., Ludvík Vaculík, Josef Škvorecký, Milan Kundera, Pavel Kohout a Václav Havel o češtině, „Bohemistyka” 2011, nr 1, s. 3–13.
Štěpán J., Řeč o češtině v tvorbě současných českých spisovatelů, w: Jazykovědné aktuality. Informativní zpravodaj českých jazykovědců. XLVIII – 2011, nr 3 i 4, s. 105 – 117, http://www.ujc.cas.cz/js/jaz_akt.htm, dostęp 23.08.2020.
Zdunkiewicz-Jedynak D., Wykłady ze stylistyki, Warszawa 2008.

Materiały, których Biblioteka UMK nie posiada w swoich zbiorach, są udostępniane studentom przez wykładowcę.

W cyklu 2024/25L:

Materiały, których Biblioteka UMK nie posiada w swoich zbiorach, są udostępniane studentom przez wykładowcę.

Uwagi

W cyklu 2022/23L:

Brak.

W cyklu 2023/24L:

Brak.

W cyklu 2024/25L:

Brak.

Więcej informacji

Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb:

Strona przedmiotu 2517-s1LS2L-RWJC w USOSweb