Specjalizacja (językoznawcza) 2513-s2ROM1Z-SPECJ
W trakcie zajęć ze specjalizacji językoznawczej realizowane są następujące cele:
- zapoznanie studentów z przedmiotem i celem badań semantyki
- wzbogacenie wiedzy językoznawczej o aparat pojęciowy wykorzystywany w semantyce
- wykazanie, iż badania semantyczne mają zastosowanie praktyczne (gramatyka opisowa, dydaktyka, leksykografia, traduktologia)
- zapoznanie studentów z różnymi podejściami stosowanymi w semantyce, jak: semantyka w ujęciu tradycyjnym, pragmatyka, kognitywizm, połączenie semantyki ze składnią itd.
- zwrócenie uwagi na wieloaspektowy charakter analizy semantycznej
- na przykładzie języków francuskiego i polskiego wdrożenie do badań porównawczych przy definiowaniu znaczeń
|
W cyklu 2022/23Z:
Celem zajęć jest wskazanie, iż badania semantyczne mają zastosowanie praktyczne (gramatyka opisowa, dydaktyka, leksykografia, traduktologia). |
Całkowity nakład pracy studenta
Efekty uczenia się - wiedza
Efekty uczenia się - umiejętności
Efekty uczenia się - kompetencje społeczne
Metody dydaktyczne
Metody dydaktyczne podające
Metody dydaktyczne poszukujące
- ćwiczeniowa
Rodzaj przedmiotu
Wymagania wstępne
Koordynatorzy przedmiotu
Kryteria oceniania
1. Obecność na zajęciach (dopuszczalne 2 nieobecności nieusprawiedliwione).
2. Aktywne uczestnictwo w zajęciach świadczące o znajomości obligatoryjnej literatury przedmiotu i bieżącym przygotowywaniu się do zajęć.
3. Praca zaliczeniowa/prezentacja na zaproponowane tematy.
Praktyki zawodowe
Brak
Literatura
Literatura spośród:
T Milewski, Językoznawstwo, 1967, PWN, Warszawa.
I. Bobrowski, 1998, Zaproszenie do językoznawstwa, Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków.
R. Grzegorczykowa, 2001, Wprowadzenie do semantyki językoznawczej, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.
R. Grzegorczykowa, 2007, Wstęp do językoznawstwa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.
A. Heinz, 1978, Dzieje językoznawstwa w zarysie, PWN, Warszawa.
Lakoff G., Johnson M., Metafory w naszym życiu, przekł. T. P. Krzeszowski, Warszawa 1988.
J. Lyons, Semantyka, t.1, PWN, Warszawa.
E. Łuczyński, J. Maćkiewicz, 2002, Językoznawstwo ogólne. Wybrane zagadnienia, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk.
M.-A. Paveau, G.-É. Sarfati, 2009, Wielkie teorie językoznawcze. Od językoznawstwa historyczno-porównawczego do pragmatyki, FLAIR, Kraków.
E. Tabakowksa (red.), 2001, Kognitywne podstawy języka i językoznawstwa, UNIVERSITAS, Kraków.
A. Wierzbicka, 1967, O języku dla wszystkich, Warszawa.
A. Wierzbicka, 2006, Semantyka. Jednostki elementarne i uniwersalne, Lublin.
J. Wierzchowski, 1980, Semantyka językoznawcza, PWN, Warszawa.
|
W cyklu 2022/23Z:
Literatura spośród (potrzebne materiały zostaną przesłane studentom przez prowadzącego zajęcia): T Milewski, Językoznawstwo, 1967, PWN, Warszawa. |
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: