Seminarium przedmiotowe z językoznawstwa 2513-s1ROM1L-SPJ
Zajęcia mają na celu utrwalenie wiedzy w zakresie podstawowych nurtów językoznawczych oraz podstawowych metod, pojęć i terminów potrzebnych do prowadzenia analiz językoznawczych. Głównym założeniem zajęć jest zaktywizowanie studentów i zachęcenie do dalszych samodzielnych poszukiwań i badań, a także wskazanie, w oparciu o analizowane teksty, w jaki sposób omawiane zagadnienia teoretyczne znajdują zastosowanie w badaniach językoznawczych różnego typu.
|
W cyklu 2022/23L:
Podano wyżej w sekcji "Podstawowe informacje o przedmiocie". |
Całkowity nakład pracy studenta
Efekty uczenia się - wiedza
Efekty uczenia się - umiejętności
Efekty uczenia się - kompetencje społeczne
Metody dydaktyczne
Metody dydaktyczne eksponujące
Metody dydaktyczne podające
- wykład problemowy
- opis
- pogadanka
Metody dydaktyczne poszukujące
- giełda pomysłów
Metody dydaktyczne w kształceniu online
- metody odnoszące się do autentycznych lub fikcyjnych sytuacji
- metody służące prezentacji treści
- metody wymiany i dyskusji
Koordynatorzy przedmiotu
Kryteria oceniania
Zarówno w wypadku zajęć prowadzonych w trybie stacjonarnym, jak i zdalnym, zaliczenie odbywa się na podstawie:
1) obecności i aktywności studenta na zajęciach;
2) zaliczenia pisemnego na koniec semestru.
Zakres zagadnień i formę zaliczenia pisemnego ustala wykładowca prowadzący zajęcia w danym cyklu.
Praktyki zawodowe
Nie dotyczy.
Literatura
Fragmenty dzieł do wyboru spośród poniższej listy:
Anusiewicz J., 1995, Lingwistyka kulturowa. Zarys problematyki, Wrocław.
Bednarek A., 2014, Trema. Próba analizy semantycznej, PAISII HILENDARSKI UNIVERSITY OF PLOVDIV – BULGARIA, RESEARCH PAPERS, VOL. 52, BOOK 1, PART А – LANGUAGES AND LITERATURE, s. 321-326.
Bednarek A., Grochowski M., 1993, Zadania z semantyki językoznawczej, Toruń.
Dubois J. (red.), 1994, Dictionnaire de linguistique et des sciences du langage.
Hejwowski K., 2004, Kognitywno-komunikacyjna teoria przekładu, Warszawa.
Lakoff G., Johnson M., 1988, Metafory w naszym życiu, przekł. T. P. Krzeszowski, Warszawa.
Polański K. (red.), 1993, Encyklopedia językoznawstwa ogólnego, Wrocław.
Tabakowska E., (red.), 2001, Kognitywne podstawy języka i językoznawstwa, Kraków.
Walkiewicz A., 2006, Znaczenie uprzedniości francuskich form plus-que-parfait w polskich tłumaczeniach, Acta Universitatis Nicolai Copernici, Filologia Polska LXII, s. 185-206.
Walkiewicz A., 2006, L’aspect du verbe français au vu de sa traduction polonaise, Kwartalnik Neofilologiczny nr 1/2006, s. 41-50.
Walkiewicz A., 2007, Problem aspektu czasownikowego w języku francuskim w świetle przekładu na język polski, [w:] Dobaczewski A. (red.), Studia nad współczesną polszczyzną. Gramatyka, semantyka, pragmatyka, Toruń 2007, s. 45-56.
Wierzbicka, A., 1967, O języku dla wszystkich, Warszawa.
Wierzbicka A., 2006, Semantyka. Jednostki elementarne i uniwersalne, Lublin.
Zaremba Ch., 2007, Polskie i francuskie słownictwo tzw. nowych technologii, [w:] J. Kamper-Warejko (red.), Studia nad słownictwem dawnym i współczesnym języków słowiańskich, Toruń.
|
W cyklu 2022/23L:
Podano wyżej w sekcji "Podstawowe informacje o przedmiocie". |
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: