Warsztaty językoznawcze 2511-s1BAL3L-WJ

Studenci poznają podstawowe pojęcia z zakresu translatoryki i poszczególne zagadnienia z tej dziedziny, takie jak: etapy pracy tłumacza, błędy w tłumaczeniu, zagadnienie nieprzekładalności, ekwiwalencji przekładowej, specyfika przekładu w ramach języków bliskopokrewnych. Studenci zapoznają się ze specyfiką tłumaczenia pisemnego (przekład tekstów naukowych i naukowo-technicznych, przekład tekstów prawnych i prawniczych, przekład literacki) i ustnego (przekład konferencyjny i środowiskowy) oraz specyfiką przekładu na potrzeby kinematografii; nabyte wiadomości zostają zastosowanie w analizie tekstów tłumaczonych oraz we własnym tłumaczeniu tekstów różnych odmian języka.

Studenci poznają podstawowe pojęcia z zakresu translatoryki i poszczególne zagadnienia z tej dziedziny, takie jak: etapy pracy tłumacza, błędy w tłumaczeniu, zagadnienie nieprzekładalności, ekwiwalencji przekładowej, specyfika przekładu w ramach języków bliskopokrewnych. Studenci zapoznają się ze specyfiką tłumaczenia pisemnego (przekład tekstów naukowych i naukowo-technicznych, przekład tekstów prawnych i prawniczych, przekład literacki) i ustnego (przekład konferencyjny i środowiskowy) oraz specyfiką przekładu na potrzeby kinematografii; nabyte wiadomości zostają zastosowanie w analizie tekstów tłumaczonych oraz we własnym tłumaczeniu tekstów różnych odmian języka.

Zajęcia mają na celu utrwalenie wiedzy w zakresie podstawowych nurtów językoznawczych oraz podstawowych metod, pojęć i terminów potrzebnych do prowadzenia analiz językoznawczych. Głównym założeniem zajęć jest zaktywizowanie studentów i zachęcenie do dalszych samodzielnych poszukiwań i badań, a także wskazanie, w oparciu o analizowane teksty, w jaki sposób omawiane zagadnienia teoretyczne znajdują zastosowanie w badaniach językoznawczych różnego typu.
Przedmiot obejmuje następujące zagadnienia:
1. Frazeologia języka albańskiego.
2. Drejtshkrimi i gjuhes shqipe, podstawowe zagadnienia.
3. Nowe aspekty w słowotwórstwie albańskim,
4. Odmiany języka albańskiego (dwie główne grupy dialektalne: dialekty gegijskie i dialekty toskijskie) w ujęciu pragmatycznym.
5. Perswazja i manipulacja (język polityki, język reklamy)
6. Elementy językoznawstwa korpusowego. Wykorzystanie korpusu języka albańskiego w badaniach lingwistycznych.

Literatura podstawowa:
Hejwowski K., Kognitywno-komunikacyjna teoria przekładu, Warszawa 2006.
Kielar B.Z., Tłumaczenie i koncepcje translatoryczne, Wrocław 1998.
Kielar B.Z., Zarys translatoryki, Warszawa 2003.
Mała encyklopedia przekładoznawstwa, red. U. Dąmbska-Prokop, Częstochowa 2000.
Pieńkos J., Podstawy przekładoznawstwa. Od teorii do praktyki, Kraków 2003.
Pisarska A., Tomaszkiewicz T., Współczesne tendencje przekładoznawcze, Poznań 1996.
Tomaszkiewicz T., Przekład audiowizualny, Warszawa 2007.
Tryuk M., Przekład ustny środowiskowy, Warszawa 2006.
Tryuk M., Przekład ustny konferencyjny, Warszawa 2007.

Literatura uzupełniająca:
Dedecius K., Notatnik tłumacza, Kraków 1974.
Dzierżanowska H., Przekład tekstów nieliterackich, Warszawa 1988.
Grosbart Z., Teoretyczne problemy przekładu literackiego w ramach języków bliskopokrewnych, Łódź 1984.
Legeżyńska A., Tłumacz i jego kompetencje autorskie, Warszawa 1999.
Lipiński K., Mity przekładoznawstwa, Kraków 2004.
Pieńkos J., Przekład i tłumacz we współczesnym świecie, Warszawa 1993.
Sadkowski W., Odpowiednie dać słowu słowo. Zarys dziejów przekładu w Polsce, Warszawa 2002.
Tabakowska E., Tłumacząc się z tłumaczenia, Kraków 2009.
Tomaszkiewicz T., Terminologia tłumaczenia, Poznań 2004.
Voellnagel A.V., Jak nie tłumaczyć tekstów technicznych, Warszawa 1980.
SERIA: Między oryginałem a przekładem.
SERIA: Przekład artystyczny, Katowice.
SERIA: Przekładając nieprzekładalne, Gdańsk.

Literatura podstawowa:
Hejwowski K., Kognitywno-komunikacyjna teoria przekładu, Warszawa 2006.
Kielar B.Z., Tłumaczenie i koncepcje translatoryczne, Wrocław 1998.
Kielar B.Z., Zarys translatoryki, Warszawa 2003.
Mała encyklopedia przekładoznawstwa, red. U. Dąmbska-Prokop, Częstochowa 2000.
Pieńkos J., Podstawy przekładoznawstwa. Od teorii do praktyki, Kraków 2003.
Pisarska A., Tomaszkiewicz T., Współczesne tendencje przekładoznawcze, Poznań 1996.
Tomaszkiewicz T., Przekład audiowizualny, Warszawa 2007.
Tryuk M., Przekład ustny środowiskowy, Warszawa 2006.
Tryuk M., Przekład ustny konferencyjny, Warszawa 2007.

Literatura uzupełniająca:
Dedecius K., Notatnik tłumacza, Kraków 1974.
Dzierżanowska H., Przekład tekstów nieliterackich, Warszawa 1988.
Grosbart Z., Teoretyczne problemy przekładu literackiego w ramach języków bliskopokrewnych, Łódź 1984.
Legeżyńska A., Tłumacz i jego kompetencje autorskie, Warszawa 1999.
Lipiński K., Mity przekładoznawstwa, Kraków 2004.
Pieńkos J., Przekład i tłumacz we współczesnym świecie, Warszawa 1993.
Sadkowski W., Odpowiednie dać słowu słowo. Zarys dziejów przekładu w Polsce, Warszawa 2002.
Tabakowska E., Tłumacząc się z tłumaczenia, Kraków 2009.
Tomaszkiewicz T., Terminologia tłumaczenia, Poznań 2004.
Voellnagel A.V., Jak nie tłumaczyć tekstów technicznych, Warszawa 1980.
SERIA: Między oryginałem a przekładem.
SERIA: Przekład artystyczny, Katowice.
SERIA: Przekładając nieprzekładalne, Gdańsk.

Literatura – fragmenty poszczególnych tekstów udostępniane przez wykładowcę:
Anusiewicz J., 1995, Lingwistyka kulturowa. Zarys problematyki, Wrocław.
Apresjan, J. D., 1980, Semantyka leksykalna. Synonimiczne środki języka, przeł. Z. Kozłowska i A. Markowski, Wrocław.
Beci, B., 2001,Gramatika e gjuhes shqipe per te gjithe, Prishtinë.
Celiku, M. Karapinjalli, Stringa R., "Gramatika praktike e gjuhes shqipe";
Bednarek A., Grochowski M., 1993, Zadania z semantyki językoznawczej, Toruń.
Demiraj, Sh., 1994. Gjuhësi ballkanike, Balkanska Linguistika. Logos-A, Skopje.
Gramatyka, 1984, Gramatyka współczesnego języka polskiego, Morfologia, Warszawa.
Hejwowski K., 2004, Kognitywno-komunikacyjna teoria przekładu, Warszawa.
Karagjozi, M., 2013, Ushtrime për shqipen standarde, Tiranë.
Memushaj, R.,2011, Shqipja standarde: Si ta flasim dhe ta shkruajmë, Tiranë.
Polański K. (red.), 1993, Encyklopedia językoznawstwa ogólnego, Wrocław.
Saloni, Z., Świdziński M., 2007, Składnia Współczesnego Języka Polskiego. Warszawa. Wydawnictwo Naukowe PWN.
Sawicka I, Mindak J., Zarys gramatyki języka albańskiego, Toruń.
Sawicka, I., Sujecka J., 2015, Wprowadzenie do bałkanologii. Etnosy – języki – areały – konceptualizacje., Instytut Slawistyki PAN, Fundacja Slawistyczna, Warszawa.
Shkurtaj Gj., Hysa E., Gjuha shqipe per te huajt, Tiranë.
Shkurtaj, Gj., 2009, Sociolinguistikë e shqipës, Tiranë.
Wierzbicka, A., 1967, O języku dla wszystkich, Warszawa.
Wierzbicka A., 2006, Semantyka. Jednostki elementarne i uniwersalne, Lublin.

Przedmiot kończy się przygotowaniem pracy zaliczeniowej na wybrany przez studenta/zaproponowany przez prowadzącego zajęcia temat (zgodnie z programem zajęć).
Na ocenę wpływają również aktywne uczestniczenie w zajęciach (np. dyskusja na temat przeczytanej literatury przedmiotu, rozwiązanie problemów gramatycznych - na postawie wiedzy zdobytej w czasie zajęć lub na zajęciach z gramatyki opisowej) oraz przygotowanie zadań domowych.
Obecność na zajęciach jest obowiązkowa.

1. Obecność na zajęciach – dopuszczalne 2 nieobecności
2. Aktywne uczestnictwo w zajęciach świadczące o znajomości obligatoryjnej literatury przedmiotu i bieżącym przygotowywaniu się do zajęć
3. Praca zaliczeniowa na temat językoznawczy

Kryteria oceniania:
Zaliczenie na ocenę
0-59% – ocena niedostateczna,
60-68% – ocena dostateczna,
69-76% – ocena dostateczna plus,
77-84% – ocena dobra,
85-92% – ocena dobra plus,
93-100 % – ocena bardzo dobra.