Wstęp do translatoryki 2511-s1BAL2Z-WDT
W ramach konwersatorium studenci poznają podstawowe pojęcia z zakresu translatoryki i poszczególne zagadnienia z tej dziedziny, takie jak: etapy pracy tłumacza, błędy w tłumaczeniu, zagadnienie nieprzekładalności, ekwiwalencji przekładowej, specyfika przekładu w ramach języków bliskopokrewnych. W trakcie wykładu omawiana jest typologia tłumaczeń, studenci zapoznają się ze specyfiką tłumaczenia pisemnego (przekład tekstów naukowych i naukowo-technicznych, przekład tekstów prawnych i prawniczych, przekład literacki) i ustnego (przekład konferencyjny i środowiskowy).Zajęcia przygotowują merytorycznie do warsztatów translatorskich.
Realizowane tematy
- Podstawowe pojęcia przekładoznawcze
- Rodzaje tłumaczenia (klasyfikacja)
- Nieprzekładalność (źródła nieprzekładalności, nieprzekładalność absolutna, kulturowa i językowa)
- Ekwiwalencja (pojęcie i rodzaje ekwiwalencji)
- Tłumaczenie streszczające
- Tłumaczenia symultaniczne, konsekutywne i a vista.
|
W cyklu 2025/26Z:
W ramach konwersatorium studenci poznają podstawowe pojęcia z zakresu translatoryki i poszczególne zagadnienia z tej dziedziny, takie jak: etapy pracy tłumacza, błędy w tłumaczeniu, zagadnienie nieprzekładalności, ekwiwalencji przekładowej, specyfika przekładu w ramach języków bliskopokrewnych. W trakcie wykładu omawiana jest typologia tłumaczeń, studenci zapoznają się ze specyfiką tłumaczenia pisemnego (przekład tekstów naukowych i naukowo-technicznych, przekład tekstów prawnych i prawniczych, przekład literacki) i ustnego (przekład konferencyjny i środowiskowy). Zajęcia przygotowują merytorycznie do warsztatów translatorskich. |
Całkowity nakład pracy studenta
Efekty uczenia się - wiedza
Efekty uczenia się - umiejętności
Efekty uczenia się - kompetencje społeczne
Metody dydaktyczne
Metody dydaktyczne podające
- wykład informacyjny (konwencjonalny)
- wykład problemowy
Metody dydaktyczne poszukujące
- seminaryjna
- studium przypadku
Rodzaj przedmiotu
Wymagania wstępne
Koordynatorzy przedmiotu
Kryteria oceniania
Przedmiot kończy się zaliczeniem na ocenę w formie pisemnej.
Sposoby weryfikacji umiejętności uczenia się studentów (na podstawie zaliczenia na ocenę w formie pisemnej): K_W07, K_W08, K_W10, K_U02, K_U06, K_U13, K_K01.
Zaliczenie na ocenę (forma pisemna)
Na ocenę końcową składać się będzie: przygotowanie do zajęć, aktywne uczestnictwo studenta w zajęciach oraz rozwiązanie testu zaliczeniowego.
Wymagane progi zaliczeniowe:
na ocenę dostateczną – 60%,
na ocenę dostateczną plus – 70%,
na ocenę dobrą – 75%,
na ocenę dobrą plus – 85%,
na ocenę bardzo dobrą – 90%.
Praktyki zawodowe
-
Literatura
Hejwowski K., Kognitywno-komunikacyjna teoria przekładu, Warszawa 2006.
Kielar B.Z., Zarys translatoryki, Warszawa 2003.
Mała encyklopedia przekładoznawstwa, red. U. Dąmbska-Prokop, Częstochowa 2000.
Pieńkos J., Podstawy przekładoznawstwa. Od teorii do praktyki, Kraków 2003.
Pisarska A., Tomaszkiewicz T., Współczesne tendencje przekładoznawcze, Poznań 1996.
Tryuk M., Przekład ustny środowiskowy, Warszawa 2006.
Tryuk M., Przekład ustny konferencyjny, Warszawa 2007.
Literatura uzupełniająca:
Grosbart Z., Teoretyczne problemy przekładu literackiego w ramach języków bliskopokrewnych, Łódź 1984.
Legeżyńska A., Tłumacz i jego kompetencje autorskie, Warszawa 1999.
Lipiński K., Mity przekładoznawstwa, Kraków 2004.
Pieńkos J., Przekład i tłumacz we współczesnym świecie, Warszawa 1993.
Sadkowski W., Odpowiednie dać słowu słowo. Zarys dziejów przekładu w Polsce, Warszawa 2002.
Tabakowska E., Tłumacząc się z tłumaczenia, Kraków 2009.
Tomaszkiewicz T., Terminologia tłumaczenia, Poznań 2004.
Voellnagel A.V., Jak nie tłumaczyć tekstów technicznych, Warszawa 1980.
SERIA: Między oryginałem a przekładem.
SERIA: Przekład artystyczny, Katowice.
SERIA: Przekładając nieprzekładalne, Gdańsk.
Uwagi
|
W cyklu 2025/26Z:
Zaliczenie na ocenę (forma pisemna) |
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: