Semiotyka języka naturalnego 2506-s2POL1Z-SJN-A

1. Zakres i historia semiotyki, badań semiotycznych. Podstawowe pojęcia semiotyki. Semiotyka w Polsce.
2. Klasyczne teorie semiotyczne (Ch. S. Peirce)
3. Lingwistyczna geneza semiologii języka naturalnego (de F. Saussure, E. Benveniste)
4. Odniesienie (referencja) a znaczenie. Stwierdzanie a wyrażanie. Język i rzeczywistość (G. Frege, K. Ajdukiewicz)
5. Teoria deskrypcji (B. Russell) i referencji (P. F. Sttrawson) a problem opisu języka naturalnego

Całkowity nakład pracy studenta

0,6 ECTS: Godziny realizowane podczas konwersatorium; 0,4 ECTS: Godziny przeznaczone na przygotowanie prezentacji / referatu i przygotowanie się do zajęć.

Efekty uczenia się - wiedza

Student: W1: zna przedmiot badań semiotyki W2: zna obszary zainteresowań poszczególnych działów semiotyki W3: ma podstawową wiedzę na temat związków semiotyki z badaniami języka naturalnego

Efekty uczenia się - umiejętności

Student: U1: potrafi samodzielnie zdobywać wiedzę i rozwijać swoje profesjonalne umiejętności, korzystając z różnych źródeł U2: umie zdobytą ogólną wiedzę zastosować do zagadnień szczegółowych

Efekty uczenia się - kompetencje społeczne

Student: K1: jest świadom złożonej natury teorii znaku i znaczenia oraz jej złożonych relacji z innymi dyscyplinami i dziedzinami wiedzy

Metody dydaktyczne podające

- wykład konwersatoryjny

Metody dydaktyczne poszukujące

- referatu
- klasyczna metoda problemowa

Wymagania wstępne

Wiedza z zakresu logiki dwuwartościowej, zwłaszcza klasycznego rachunku zdań i funkcji semantycznych.

Koordynatorzy przedmiotu

Adam Dobaczewski

Kryteria oceniania

Ocena na podstawie przygotowania ciągłego oraz przygotowanej prezentacji (referatu).

Praktyki zawodowe

Brak.

Literatura

Pelc J. (1980) Wstęp do semiotyki, Warszawa (fragmenty)
Benveniste É. (1977). Semiologia języka. w: M. Głowiński, Znak, styl, konwencja, s. 11-42. Warszawa: Czytelnik.
Bogusławski, A. (1988). Język i świat znaków, Przegląd Humanistyczny 1-2, 133-168.
Buczyńska-Garewicz, H. (1994). Semiotyka Peirce’a. Warszawa: Polskie Towarzystwo Semiotyczne.
Pelc, J. (1980). Znak. Studia semiotyczne 10, 123-154.
Putnam, H. (1993). Znaczenie i referencja. In B. Stanosz (red.), Filozofia języka, 246-257. Warszawa: Fundacja Aletheia – Wydawnictwo Spacja.
Strawson, P. F. (1967). O odnoszeniu się użycia wyrażeń do przedmiotów. w: J. Pelc (red.), Logika i język, 377-413. Warszawa: PWN.

Uwagi

W cyklu 2023/24Z:

Zajęcia zdalne z wykorzystaniem platformy MS Teams: synchroniczne – konwersatoria online oraz asynchroniczne – materiały i zadania udostępniane na tejże platformie)

Więcej informacji

Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb:

Strona przedmiotu 2506-s2POL1Z-SJN-A w USOSweb