Podstawowe zagadnienia z dziedziny tekstologii i edytorstwa 2506-s1POL1Z-PZZDTE

Celem wykładu jest zapoznanie studentów z podstawową terminologią z zakresu tekstologii i edytorstwa naukowego, umożliwiającą dalsze etapy poznawania filologicznych procedur specjalistycznych. Zakłada nieznajomość terminów i przedstawianych zagadnień, co wymaga uszczegóławiania wiedzy z zakresu historii literatury, historii pisma, rękopisów oraz dziejów kultury. Wykład wprowadza rozróżnienie dziedzin tekstologii i edytorstwa, ukazuje ich wzajemne powiązania, a następnie zapoznaje słuchaczy z podstawowymi pojęciami i zagadnieniami edytorskimi, takimi jak: tekst, edycja krytyczna i jej odmiany, podstawa tekstowa, koniektura i emendacja oraz warunki ich stosowania, chronologia utworów w dziełach zbiorowych, konstrukcja i rodzaje dzieł zbiorowych, dowodzenie autorstwa tekstu anonimowego, transkrypcja tekstu, rodzaje błędów tekstowych, zakres modernizacji pisowni w odniesieniu do rozmaitych typów wydań, aparat filologiczny, rodzaje objaśnień, przypisy autorskie i wydawcy.

Zajęcia będą odbywały się w trybie stacjonarnym. W trakcie ewentualnej nauki zdalnej - na platformie Microsoft Teams.

Celem wykładu jest zapoznanie studentów z podstawową terminologią z zakresu tekstologii i edytorstwa naukowego, umożliwiającą dalsze etapy poznawania filologicznych procedur specjalistycznych. Zakłada nieznajomość terminów i przedstawianych zagadnień, co wymaga uszczegóławiania wiedzy z zakresu historii literatury, historii pisma, rękopisów oraz dziejów kultury. Wykład wprowadza rozróżnienie dziedzin tekstologii i edytorstwa, ukazuje ich wzajemne powiązania, a następnie zapoznaje słuchaczy z podstawowymi pojęciami i zagadnieniami edytorskimi, takimi jak: tekst, edycja krytyczna i jej odmiany, podstawa tekstowa, koniektura i emendacja oraz warunki ich stosowania, chronologia utworów w dziełach zbiorowych, konstrukcja i rodzaje dzieł zbiorowych, dowodzenie autorstwa tekstu anonimowego, transkrypcja tekstu, rodzaje błędów tekstowych, zakres modernizacji pisowni w odniesieniu do rozmaitych typów wydań, aparat filologiczny, rodzaje objaśnień, przypisy autorskie i wydawcy.

Zajęcia będą odbywały się w trybie stacjonarnym. W trakcie ewentualnej nauki zdalnej - na platformie Microsoft Teams.

Celem wykładu jest zapoznanie studentów z podstawową terminologią z zakresu tekstologii i edytorstwa naukowego, umożliwiającą dalsze etapy poznawania filologicznych procedur specjalistycznych. Zakłada nieznajomość terminów i przedstawianych zagadnień, co wymaga uszczegóławiania wiedzy z zakresu historii literatury, historii pisma, rękopisów oraz dziejów kultury. Wykład wprowadza rozróżnienie dziedzin tekstologii i edytorstwa, ukazuje ich wzajemne powiązania, a następnie zapoznaje słuchaczy z podstawowymi pojęciami i zagadnieniami edytorskimi, takimi jak: tekst, edycja krytyczna i jej odmiany, podstawa tekstowa, koniektura i emendacja oraz warunki ich stosowania, chronologia utworów w dziełach zbiorowych, konstrukcja i rodzaje dzieł zbiorowych, dowodzenie autorstwa tekstu anonimowego, transkrypcja tekstu, rodzaje błędów tekstowych, zakres modernizacji pisowni w odniesieniu do rozmaitych typów wydań, aparat filologiczny, rodzaje objaśnień, przypisy autorskie i wydawcy.

Zajęcia będą odbywały się w trybie stacjonarnym. W trakcie ewentualnej nauki zdalnej - na platformie Microsoft Teams.

Celem wykładu jest zapoznanie studentów z podstawową terminologią z zakresu tekstologii i edytorstwa naukowego, umożliwiającą dalsze etapy poznawania filologicznych procedur specjalistycznych. Zakłada nieznajomość terminów i przedstawianych zagadnień, co wymaga uszczegóławiania wiedzy z zakresu historii literatury, historii pisma, rękopisów oraz dziejów kultury. Wykład wprowadza rozróżnienie dziedzin tekstologii i edytorstwa, ukazuje ich wzajemne powiązania, a następnie zapoznaje słuchaczy z podstawowymi pojęciami i zagadnieniami edytorskimi, takimi jak: tekst, edycja krytyczna i jej odmiany, podstawa tekstowa, koniektura i emendacja oraz warunki ich stosowania, chronologia utworów w dziełach zbiorowych, konstrukcja i rodzaje dzieł zbiorowych, dowodzenie autorstwa tekstu anonimowego, transkrypcja tekstu, rodzaje błędów tekstowych, zakres modernizacji pisowni w odniesieniu do rozmaitych typów wydań, aparat filologiczny, rodzaje objaśnień, przypisy autorskie i wydawcy.

Zajęcia będą odbywały się w trybie stacjonarnym. W trakcie ewentualnej nauki zdalnej - na platformie Microsoft Teams.

1. J. Brzozowski, Z. Przychodniak [opracowanie edycji] J. Słowacki, Wiersze. Nowe wydanie krytyczne, Poznań 2005.
2. Z. Ciechanowska, Zasady wydania, w: A. Mickiewicz, Dzieła (Wydanie Narodowe), t. 1, red. L. Płoszewski, Warszawa 1948.
3. Ł. Garbal, Edytorstwo: jak wydawać współczesne teksty literackie, Warszawa 2011 (fragmenty).
4. K. Górski, Tekstologia i edytorstwo dzieł literackich, Warszawa 1975 i nast. wyd. (fragmenty).
5. J. Kleiner [O metodach wydawania „Dzieł wszystkich” Słowackiego], w: J. Słowacki, Dzieła wszystkie, wyd. 2, t. 1, Wrocław 1952.
6. R. Loth, Podstawowe pojęcia i problemy tekstologii i edytorstwa naukowego, Warszawa 2006 (fragmenty).
7. S. Makowski, Edytor jako współtwórca tekstu literackiego, „Pamiętnik Literacki” 1979, z. 3.
8. [S. Sawicki, Z. Stefanowska], Instrukcja wydawnicza „Dzieł wszystkich” Cypriana Norwida, „Roczniki Humanistyczne” 2003, t. 51, z. 1.
9. Zasady wydawania tekstów staropolskich. Projekt, przykłady opracował J. Woronczak, red. M. R. Mayenowa przy współudziale Z. Florczak, Wrocław 1955.
10. M. Strzyżewski, O szaleństwie edytorów w perspektywie ratio i praxis, „Pamiętnik Literacki” 2020, z. 4, s. 45–56.

Lektury nieobowiązkowe, zalecane:
1. Z. Goliński, Edytorstwo naukowe tekstów literackich. Stan obecny i potrzeby, w: Wiedza o literaturze i edukacja. Księga referatów Zjazdu Polonistów Warszawa 1995, red. T. Michałowska i in., Warszawa 1996.
2. H. Markiewicz, O cytatach i przypisach, Kraków 2004.
3. M. Prussak, Konsekwencje założeń i decyzji edytorskich, w: Polonistyka w przebudowie. Literaturoznawstwo – wiedza o języku – wiedza o kulturze – edukacja, red. M. Czermińska i in., Kraków 2005.
4. M. Strzyżewski, Dzieła literackie Zygmunta Krasińskiego. Nowe wydanie krytyczne (założenia ogólne – metodyka pracy – cel edycji), „Sztuka Edycji. Studia Tekstologiczne i Edytorskie” 2012, nr 2 (3): Autografy i edycje. Wokół tekstów Zygmunta Krasińskiego, pod red. M. Strzyżewskiego, s. 5–10.
5. M. Strzyżewski, Sztuka edycji – dziś (tezy do dyskusji), „Sztuka Edycji. Studia Tekstologiczne i Edytorskie” 2011, nr 1 (1): Dziewiętnastowieczne edycje, pod red. M. Bizior-Dombrowskiej i M. Strzyżewskiego, s. 7–12.

1. J. Brzozowski, Z. Przychodniak [opracowanie edycji] J. Słowacki, Wiersze. Nowe wydanie krytyczne, Poznań 2005.
2. Z. Ciechanowska, Zasady wydania, w: A. Mickiewicz, Dzieła (Wydanie Narodowe), t. 1, red. L. Płoszewski, Warszawa 1948.
3. Ł. Garbal, Edytorstwo: jak wydawać współczesne teksty literackie, Warszawa 2011 (fragmenty).
4. K. Górski, Tekstologia i edytorstwo dzieł literackich, Warszawa 1975 i nast. wyd. (fragmenty).
5. J. Kleiner [O metodach wydawania „Dzieł wszystkich” Słowackiego], w: J. Słowacki, Dzieła wszystkie, wyd. 2, t. 1, Wrocław 1952.
6. R. Loth, Podstawowe pojęcia i problemy tekstologii i edytorstwa naukowego, Warszawa 2006 (fragmenty).
7. S. Makowski, Edytor jako współtwórca tekstu literackiego, „Pamiętnik Literacki” 1979, z. 3.
8. [S. Sawicki, Z. Stefanowska], Instrukcja wydawnicza „Dzieł wszystkich” Cypriana Norwida, „Roczniki Humanistyczne” 2003, t. 51, z. 1.
9. Zasady wydawania tekstów staropolskich. Projekt, przykłady opracował J. Woronczak, red. M. R. Mayenowa przy współudziale Z. Florczak, Wrocław 1955.
10. M. Strzyżewski, O szaleństwie edytorów w perspektywie ratio i praxis, „Pamiętnik Literacki” 2020, z. 4, s. 45–56.

Lektury nieobowiązkowe, zalecane:
1. Z. Goliński, Edytorstwo naukowe tekstów literackich. Stan obecny i potrzeby, w: Wiedza o literaturze i edukacja. Księga referatów Zjazdu Polonistów Warszawa 1995, red. T. Michałowska i in., Warszawa 1996.
2. H. Markiewicz, O cytatach i przypisach, Kraków 2004.
3. M. Prussak, Konsekwencje założeń i decyzji edytorskich, w: Polonistyka w przebudowie. Literaturoznawstwo – wiedza o języku – wiedza o kulturze – edukacja, red. M. Czermińska i in., Kraków 2005.
4. M. Strzyżewski, Dzieła literackie Zygmunta Krasińskiego. Nowe wydanie krytyczne (założenia ogólne – metodyka pracy – cel edycji), „Sztuka Edycji. Studia Tekstologiczne i Edytorskie” 2012, nr 2 (3): Autografy i edycje. Wokół tekstów Zygmunta Krasińskiego, pod red. M. Strzyżewskiego, s. 5–10.
5. M. Strzyżewski, Sztuka edycji – dziś (tezy do dyskusji), „Sztuka Edycji. Studia Tekstologiczne i Edytorskie” 2011, nr 1 (1): Dziewiętnastowieczne edycje, pod red. M. Bizior-Dombrowskiej i M. Strzyżewskiego, s. 7–12.

1. J. Brzozowski, Z. Przychodniak [opracowanie edycji] J. Słowacki, Wiersze. Nowe wydanie krytyczne, Poznań 2005.
2. Z. Ciechanowska, Zasady wydania, w: A. Mickiewicz, Dzieła (Wydanie Narodowe), t. 1, red. L. Płoszewski, Warszawa 1948.
3. Ł. Garbal, Edytorstwo: jak wydawać współczesne teksty literackie, Warszawa 2011 (fragmenty).
4. K. Górski, Tekstologia i edytorstwo dzieł literackich, Warszawa 1975 i nast. wyd. (fragmenty).
5. J. Kleiner [O metodach wydawania „Dzieł wszystkich” Słowackiego], w: J. Słowacki, Dzieła wszystkie, wyd. 2, t. 1, Wrocław 1952.
6. R. Loth, Podstawowe pojęcia i problemy tekstologii i edytorstwa naukowego, Warszawa 2006 (fragmenty).
7. S. Makowski, Edytor jako współtwórca tekstu literackiego, „Pamiętnik Literacki” 1979, z. 3.
8. [S. Sawicki, Z. Stefanowska], Instrukcja wydawnicza „Dzieł wszystkich” Cypriana Norwida, „Roczniki Humanistyczne” 2003, t. 51, z. 1.
9. Zasady wydawania tekstów staropolskich. Projekt, przykłady opracował J. Woronczak, red. M. R. Mayenowa przy współudziale Z. Florczak, Wrocław 1955.
10. M. Strzyżewski, O szaleństwie edytorów w perspektywie ratio i praxis, „Pamiętnik Literacki” 2020, z. 4, s. 45–56.

Lektury nieobowiązkowe, zalecane:
1. Z. Goliński, Edytorstwo naukowe tekstów literackich. Stan obecny i potrzeby, w: Wiedza o literaturze i edukacja. Księga referatów Zjazdu Polonistów Warszawa 1995, red. T. Michałowska i in., Warszawa 1996.
2. H. Markiewicz, O cytatach i przypisach, Kraków 2004.
3. M. Prussak, Konsekwencje założeń i decyzji edytorskich, w: Polonistyka w przebudowie. Literaturoznawstwo – wiedza o języku – wiedza o kulturze – edukacja, red. M. Czermińska i in., Kraków 2005.
4. M. Strzyżewski, Dzieła literackie Zygmunta Krasińskiego. Nowe wydanie krytyczne (założenia ogólne – metodyka pracy – cel edycji), „Sztuka Edycji. Studia Tekstologiczne i Edytorskie” 2012, nr 2 (3): Autografy i edycje. Wokół tekstów Zygmunta Krasińskiego, pod red. M. Strzyżewskiego, s. 5–10.
5. M. Strzyżewski, Sztuka edycji – dziś (tezy do dyskusji), „Sztuka Edycji. Studia Tekstologiczne i Edytorskie” 2011, nr 1 (1): Dziewiętnastowieczne edycje, pod red. M. Bizior-Dombrowskiej i M. Strzyżewskiego, s. 7–12.

1. J. Brzozowski, Z. Przychodniak [opracowanie edycji] J. Słowacki, Wiersze. Nowe wydanie krytyczne, Poznań 2005.
2. Z. Ciechanowska, Zasady wydania, w: A. Mickiewicz, Dzieła (Wydanie Narodowe), t. 1, red. L. Płoszewski, Warszawa 1948.
3. Ł. Garbal, Edytorstwo: jak wydawać współczesne teksty literackie, Warszawa 2011 (fragmenty).
4. K. Górski, Tekstologia i edytorstwo dzieł literackich, Warszawa 1975 i nast. wyd. (fragmenty).
5. J. Kleiner [O metodach wydawania „Dzieł wszystkich” Słowackiego], w: J. Słowacki, Dzieła wszystkie, wyd. 2, t. 1, Wrocław 1952.
6. R. Loth, Podstawowe pojęcia i problemy tekstologii i edytorstwa naukowego, Warszawa 2006 (fragmenty).
7. S. Makowski, Edytor jako współtwórca tekstu literackiego, „Pamiętnik Literacki” 1979, z. 3.
8. [S. Sawicki, Z. Stefanowska], Instrukcja wydawnicza „Dzieł wszystkich” Cypriana Norwida, „Roczniki Humanistyczne” 2003, t. 51, z. 1.
9. Zasady wydawania tekstów staropolskich. Projekt, przykłady opracował J. Woronczak, red. M. R. Mayenowa przy współudziale Z. Florczak, Wrocław 1955.
10. M. Strzyżewski, O szaleństwie edytorów w perspektywie ratio i praxis, „Pamiętnik Literacki” 2020, z. 4, s. 45–56.

Lektury nieobowiązkowe, zalecane:
1. Z. Goliński, Edytorstwo naukowe tekstów literackich. Stan obecny i potrzeby, w: Wiedza o literaturze i edukacja. Księga referatów Zjazdu Polonistów Warszawa 1995, red. T. Michałowska i in., Warszawa 1996.
2. H. Markiewicz, O cytatach i przypisach, Kraków 2004.
3. M. Prussak, Konsekwencje założeń i decyzji edytorskich, w: Polonistyka w przebudowie. Literaturoznawstwo – wiedza o języku – wiedza o kulturze – edukacja, red. M. Czermińska i in., Kraków 2005.
4. M. Strzyżewski, Dzieła literackie Zygmunta Krasińskiego. Nowe wydanie krytyczne (założenia ogólne – metodyka pracy – cel edycji), „Sztuka Edycji. Studia Tekstologiczne i Edytorskie” 2012, nr 2 (3): Autografy i edycje. Wokół tekstów Zygmunta Krasińskiego, pod red. M. Strzyżewskiego, s. 5–10.
5. M. Strzyżewski, Sztuka edycji – dziś (tezy do dyskusji), „Sztuka Edycji. Studia Tekstologiczne i Edytorskie” 2011, nr 1 (1): Dziewiętnastowieczne edycje, pod red. M. Bizior-Dombrowskiej i M. Strzyżewskiego, s. 7–12.

Zajęcia będą odbywały się w trybie stacjonarnym. W trakcie ewentualnej nauki zdalnej - na platformie Microsoft Teams.

Zajęcia będą odbywały się w trybie stacjonarnym. W trakcie ewentualnej nauki zdalnej - na platformie Microsoft Teams.

Zajęcia będą odbywały się w trybie stacjonarnym. W trakcie ewentualnej nauki zdalnej - na platformie Microsoft Teams.

Zajęcia będą odbywały się w trybie stacjonarnym. W trakcie ewentualnej nauki zdalnej - na platformie Microsoft Teams.