Historia literatury polskiej: literatura nowożytna
2505-s1FPO2Z-HLP
Punkt wyjścia: „Inny jest zwierciadłem, w którym możemy się przeglądać” (Ryszard Kapuściński). Wykład ma służyć cudzoziemcom, którzy pragną poznać literaturę polską w jej związkach z dziejami politycznymi.
Najogólniejszy porządek chronologiczny wykładu: od Mikołaja Reja do polskiego hymnu narodowego. Teksty stanowiące materię poszczególnych zajęć oraz problemy w owych tekstach zawarte nie wyczerpują bynajmniej tzw. całości, jaką powinna stawać się historia literatury polskiej – zważywszy liczbę spotkań: byłoby to niemożliwe. Innymi słowy: w głowach słuchaczy teksty podejmowane w toku zajęć z czasem coraz mocniej powinny współtworzyć najogólniejszy obraz dziejów nowożytnej literatury polskiej. Niepodobna abstrahować od podstawowej materii historycznej (dzieje polityczne) oraz teoretycznoliterackiej (rytm, rym, wiersz, proza).
Wykład ma za zadanie:
- przekazanie wiedzy o głównych problemach nowożytnej literatury polskiej i dziejów Polski
- uświadomienie, że analizowane na wykładach teksty tworzyli ludzie, którzy przeważnie żyli w innych epokach, jednak są one czytane dziś – toteż przeszłość jakby istnieje w teraźniejszości (wiedzie swe życie po życiu).
Problematyka kolejnych wykładów:
1. Omówienie sylabusa
2. Mikołaj Rej, „Żywot człowieka poczciwego”
3. Jan Kochanowski, „Fraszki”
4. Jan Kochanowski, „Odprawa posłów greckich”
5. Jan Kochanowski, „Treny”
6. Mikołaj Sęp Szarzyński, „Rytmy”
7. Jan Andrzej Morsztyn, „Lutnia”
8. Wespazjan Kochowski, „Psalmodia polska”
9. Wacław Potocki, „Ogród fraszek”
10. Stanisław Konarski, „O skutecznym rad sposobie”
11. Ignacy Krasicki, „Do króla”
12. Ignacy Krasicki, „Bajki i przypowieści”
13. Ignacy Krasicki, „Mikołaja Doświadczyńskiego przypadki”
14. Józef Wybicki, „Mazurek Dąbrowskiego”
15. Historia literatury – teoria literatury – krytyka literacka.
Poza programem zajęć: dla zainteresowanych niemal dwugodzinna wycieczka piesza po toruńskiej starówce. Szczegóły – np. termin, podział na grupy, zależność od pogody – zostaną ustalone podczas pierwszego spotkania.
|
W cyklu 2024/25Z:
Punkt wyjścia: „Inny jest zwierciadłem, w którym możemy się przeglądać” (Ryszard Kapuściński). Wykład ma służyć cudzoziemcom, którzy pragną poznać literaturę polską w jej związkach z dziejami politycznymi.
Najogólniejszy porządek chronologiczny wykładu: od Jana Kochanowskiego do Czesława Miłosza. Teksty stanowiące materię poszczególnych zajęć oraz problemy w owych tekstach zawarte nie wyczerpują bynajmniej tzw. „całości”, jaką powinna stawać się historia literatury polskiej – zważywszy liczbę spotkań: byłoby to niemożliwe. Innymi słowy: w głowach słuchaczy teksty podejmowane w toku zajęć z czasem coraz mocniej powinny współtworzyć najogólniejszy obraz dziejów nowożytnej literatury polskiej. Niepodobna abstrahować od podstawowej materii historycznej (dzieje polityczne) oraz teoretycznoliterackiej (rytm, rym, wiersz, proza).
Wykład ma za zadanie:
- przekazanie wiedzy o głównych problemach nowożytnej literatury polskiej i dziejów Polski
- uświadomienie, że analizowane na wykładach teksty tworzyli ludzie, którzy przeważnie żyli w innych epokach, jednak są one czytane dziś – toteż przeszłość jakby istnieje w teraźniejszości (wiedzie swe życie po życiu).
Problematyka kolejnych wykładów:
1. Anonimowa pieśń religijna: „Bogurodzica”
2. Mikołaj Rej, „Żywot człowieka poczciwego”
3. Jan Kochanowski, „Fraszki”
4. Jan Kochanowski, „Odprawa posłów greckich”
5. Jan Kochanowski, „Treny”
6. Mikołaj Sęp Szarzyński, „Rytmy”
7. Jan Andrzej Morsztyn, „Lutnia”
8. Wespazjan Kochowski, „Psalmodia polska”
9. Wacław Potocki, „Ogród fraszek”
10. Stanisław Konarski, „O skutecznym rad sposobie”
11. Ignacy Krasicki, „Do króla”
12. Ignacy Krasicki, „Bajki i przypowieści”
13. Ignacy Krasicki, „Mikołaja Doświadczyńskiego przypadki”
14. Józef Wybicki, „Mazurek Dąbrowskiego”
15. Franciszek Ksawery Dmochowski, „Sztuka rymotwórcza”
|
W cyklu 2025/26Z:
Wykład ma za zadanie:
- przekazanie wiedzy o głównych problemach nowożytnej literatury polskiej i dziejów Polski
- uświadomienie, że analizowane na wykładach teksty tworzyli ludzie, którzy przeważnie żyli w innych epokach, jednak są one czytane dziś – toteż przeszłość jakby istnieje w teraźniejszości (wiedzie swe życie po życiu).
|
Całkowity nakład pracy studenta
Student za zaliczenie przedmiotu uzyskuje 3 punkty ECTS, odpowiadające nakładowi ok. 50 godzin pracy, z tego:
1,5 pkt ECTS za udział w zajęciach (30 godz. pracy) i za konsultacje z osobą prowadzącą;
1 pkt ECTS za pracę własną: wykonanie prac domowych, przygotowanie się do zajęć, przygotowanie pracy zaliczeniowej i przygotowanie się do sprawdzianu.
0,5 pkt ECTS za kontakt z prowadzącym podczas konsultacji
Efekty uczenia się - wiedza
Student:
1. zna podstawową terminologię literaturoznawczą jak również potrafi się nią posługiwać (K_W01)
2. ma podstawową wiedzę na temat wybranych problemów historii nowożytnej literatury polskiej w ich dziejowych uwarunkowaniach (K_W03)
3. posiada podstawową wiedzę o procesie historycznoliterackim i głównych tendencjach rozwojowych nowożytnej literatury polskiej – aż po XX wiek (K_W04)
4. posiada podstawową wiedzę o pozaliterackim (historycznym) kontekście literatury polskiej – kształtującym proces jej tworzenia i odbioru (K_W04)
5. ma podstawową wiedzę o swoistości metody historycznoliterackiej analizy oraz interpretacji tekstów literatury polskiej (K_W05).
Efekty uczenia się - umiejętności
Student:
1. integruje podstawową wiedzę o nowożytnej literaturze polskiej z jej kontekstem stanowionym dziejami politycznymi (K_U01)
2. posiada podstawowe umiejętności analizy i interpretacji dzieł literackich z różnych okresów nowożytnej literatury polskiej – ze wskazaniem i wykorzystaniem właściwych kontekstów historycznych (K_U02)
3. potrafi wykorzystać oraz zintegrować wiedzę o nowożytnej literaturze polskiej z dziejami politycznymi Polski (K_U04).
Efekty uczenia się - kompetencje społeczne
Student:
1. ma świadomość statusu nowożytnej literatury polskiej (K_K01)
2. ma świadomość poziomu swojej wiedzy i umiejętności; zarazem jest świadom powinności poszerzania i pogłębiania ich (K_K02)
3. poprzez regularne samokształcenie wzmacnia swą wytrwałość w realizacji działań związanych z historią nowożytnej literatury polskiej (K_K06).
Koordynatorzy przedmiotu
Metody dydaktyczne
Wykład zintegrowany z jego tekstową podstawą: utworami literackimi znamiennymi dla najważniejszych w dziejach Polski wydarzeń historycznych oraz z nimi związanych problemów.
Wymagania wstępne
Kompetencja językowa na poziomie B.2. Najogólniejsza wiedza o Polsce i jej dziejach..
Kryteria oceniania
Końcowa ocena na podstawie egzaminu ustnego (sesja zimowa – termin dzienny wymaga ustalenia).
Temat rozmów: „Jak rozumiem słowa >>Inny jest zwierciadłem, w którym możemy się przeglądać<< (Ryszard Kapuściński)”.
Materia rozmów: teksty polskiej literatury nowożytnej, których rozumienie będzie zasadniczym kryterium oceny.
Rozmowa pozwoli sprawdzić:
- wiedzę na temat wybranych problemów nowożytnej literatury polskiej (K_W03)
- wiedzę o pozaliterackich (historycznych) kontekstach nowożytnej literatury polskiej – kształtujących procesy jej tworzenia i odbioru (K_W04)
- umiejętności analizy i interpretacji dzieł literackich z różnych epok historycznoliterackich (K_U02)
- świadomość zakresu i statusu nowożytnej literatury polskiej oraz jej miejsca w dziejach Polski (K_K01).
Praktyki zawodowe
Literatura
J. Tomkowski, "Najkrótsza historia literatury polskiej", Warszawa 2015.
J. Krzyżanowski, "Dzieje literatury polskiej" (dowolne wydanie).
|
W cyklu 2024/25Z:
Literatura propedeutyczna:
J. Tomkowski, „Najkrótsza historia literatury polskiej”, Warszawa 2015.
Literatura:
M. Popiel, T. Bilczewski, S. Bill, „Światowa historia literatury polskiej”, Kraków 2020.
A. Nasiłowska, „Historia literatury polskiej”, Warszawa 2019.
|
W cyklu 2025/26Z:
J. Tomkowski, „Najkrótsza historia literatury polskiej”, Warszawa 2015.
Literatura:
M. Popiel, T. Bilczewski, S. Bill, „Światowa historia literatury polskiej”, Kraków 2020.
A. Nasiłowska, „Historia literatury polskiej”, Warszawa 2019.
K. Obremski, Od „Bogurodzicy” po XXI stulecie. Historia Literatury polskiej dla cudzoziemców. Poziom B1.2, Toruń 2023.
R. Ciesielska-Musameh, A. Trębska-Kerntopf, Średniowiecze. Podręcznik do nauki historii literatury polskiej dla Polonii i cudzoziemców, Lublin 1998.
R. Ciesielska-Musameh, A. Trębska-Kerntopf, Odrodzenie. Podręcznik do nauki historii literatury polskiej dla Polonii i cudzoziemców, Lublin 2000.
|
Uwagi
|
W cyklu 2024/25Z:
Metody i kryteria oceniania.
Pierwszy etap: w podanym zawczasu terminie wszyscy studenci jednocześnie piszą eseje na podany im temat (czcionka Times New Roman 12, interlinia 1,5, format docx) i bezzwłocznie przesyłają je jako załączniki do maili na adres: obremski@umk.pl. Drugi etap: w zawczasu uzgodnionym terminie eseje są przedmiotem rozmowy (MS Teams) i po niej zostaje wystawiona końcowa ocena.
Praca egzaminacyjna i rozmowa pozwolą sprawdzić:
- wiedzę na temat wybranych problemów nowożytnej literatury polskiej (K_W03)
- wiedzę o pozaliterackich (historycznych) kontekstach nowożytnej literatury polskiej – kształtujących procesy jej tworzenia i odbioru (K_W04)
- umiejętności analizy i interpretacji dzieł literackich z różnych epok historycznoliterackich (K_U02)
- świadomość zakresu i statusu nowożytnej literatury polskiej oraz jej miejsca w dziejach Polski (K_K01).
|
W cyklu 2025/26Z:
|
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i
terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: