Od retoryki do hipertekstu 2502-s1LPC2Z-RC-ORDH

Od retoryki do hipertekstu, czyli od „sztuki dobrego mówienia” do sztuki pisania, dla której elementem konstytutywnym nie jest już linearność druku. Taką drogę przejdziemy w ciągu tego semestru. Będzie to droga, podczas której spotkamy również pojęcia i problemy z retoryką i hipertekstem związane, a więc przede wszystkim „ciemną stronę” retoryki, czyli manipulację, głównie w mediach społecznościowych; pojęcia oralności, piśmienności i drukowalności oraz pojęcie liberatury – na różne sposoby poprzedzające hipertekstualność. Sama hipertekstualność zostanie zaprezentowana zarówno w wymiarze teoretycznym, jak i interpretacyjnym: w ciągu około czterech wykładów zapoznamy się z głównymi koncepcjami hipertekstualności (nie tylko literackiej), ale i z głównymi powieściami hipertekstowymi, a więc „Końcem świata według Emeryka” R. Nowakowskiego i „popołudniem. Pewną historią” M. Joyce’a. Podczas wykładów końcowych pojawią się formy, które następują po hipertekście, a więc literatura naklejkowa, pisanie kolegialne, narracje dystrybutywne.

Całkowity nakład pracy studenta

Student w trakcie realizacji przedmiotu uzyskuje 3 punkty ECTS w następującym układzie: 1) uczestnictwo w zajęciach – 30 godzin (1,2 ECTS); 2) bezpośredni kontakt z prowadzącym w ramach konsultacji (0,2 ECTS); 3) samodzielne przygotowanie się do poszczególnych zajęć, powtórzenie materiału przed zaliczeniem końcowym – 40 godzin (1,6 ECTS). ŁĄCZNIE 75 godzin = 3 ECTS.

Efekty uczenia się - wiedza

Po zakończeniu kursu student/ka: - W1: ma podstawową wiedzę o sztuce przekonywania: jej medialnych przemianach, społecznych uwarunkowaniach, wielorakich funkcjach, technologicznych kontekstach – K_W05 - W2: ma podstawową, zorientowaną praktycznie wiedzę związaną z historią kultury medialnej – K_W01 - W3: ma podstawową wiedzę o etycznym wymiarze sztuki przekonywania (erystyka, manipulacja) – K_W02 - W4: rozumie konieczność kierowania się zasadami i normami etycznymi w propagandzie politycznej oraz w reklamie i promocji – K_W10.

Efekty uczenia się - umiejętności

Po zakończeniu kursu student/ka: - U1: umie korzystać z różnego typu źródeł (w wersji tradycyjnej oraz elektronicznej) w celu wyszukiwania, selekcjonowania i uzyskiwania informacji – K_U01 - U2: umie analizować, oceniać i wartościować wielorakie formy sztuki przekonywania (szczególnie ich „technologie”) – K_U02 - U3: potrafi samodzielnie zdobywać wiedzę i rozwijać swoje profesjonalne umiejętności, korzystając z różnych źródeł (w języku rodzimym i obcym) i nowoczesnych technologii (ICT) – K_U03 - U4: posiada podstawowe umiejętności związane z oceną i wartościowaniem działań perswazyjnych (w tym z zakresu propagandy politycznej i działalności reklamowo – promocyjnej) – K_U07 - U5: potrafi ocenić stosowane w praktyce metody, procedury i działania perswazyjne (w tym z zakresu propagandy politycznej i działalności reklamowo–promocyjnej), a następnie wskazać te, które są adekwatne do przyjmowanych celów – K_U10.

Efekty uczenia się - kompetencje społeczne

Po zakończeniu kursu student/ka: - U1: ma świadomość poziomu swojej wiedzy oraz umiejętności w zakresie sztuki przekonywania, rozumie potrzebę ciągłego dokształcania się zawodowego i rozwoju osobistego, dokonuje samooceny własnych kompetencji perswazyjnych i doskonali owe perswazyjne umiejętności, wyznacza kierunki własnego rozwoju i kształcenia – K_K01 - U3: ma przekonanie o znaczeniu profesjonalizmu w działaniach perswazyjnych, jest zdolny do refleksji nad ich etycznością, przestrzega zasad etyki ludzi mediów – K_K04 - U4: dostrzega i formułuje problemy moralne oraz dylematy etyczne związane z własnymi oraz cudzymi działaniami, poszukuje optymalnych rozwiązań (np. jak pogodzić etykę działalności propagandowej oraz reklamowo-promocyjnej z jej efektywnością?; hiperteksty byłyby tryumfem Technologii nad Kulturą?), sam postępuje zgodnie z zasadami etyki – K_K05.

Metody dydaktyczne

Metody podające: - wykład konwersatoryjny - pogadanka. Metody aktywizujące: - analizy różnych form wypowiedzi.

Wymagania wstępne

Brak wymagań

Koordynatorzy przedmiotu

Paweł Bohuszewicz

Kryteria oceniania

Egzamin pisemny w formie sprawdzianu.

Praktyki zawodowe

Brak

Literatura

1. Retoryka klasyczna: czym była?
• Lektury:
• M. Korolko, Sztuka retoryki. Przewodnik encyklopedyczny, rozdz. 1 (zwłaszcza 1.6.)
• Krzysztof Grzegorzewski, „Judenfrage”. Retoryczny obraz propagandy antysemickiej w III Rzeszy (na przykładzie publicznych wypowiedzi Adolfa Hitlera i innych polityków NSDAP w latach 1933–1945)", „Folia Litteraria Polonica” 14; https://repozytorium.uni.lodz.pl/handle/11089/2229
2. Retoryka dzisiaj: czym jest?
• Lektury: jak wyżej
3. Manipulacja w praktyce medialnej
• Aleksandra Seklecka, Polityka – media – manipulacja medialna. Przypadek Polski po 1989 roku, Toruń 2011 (fragmenty omówione na wykładzie; zagadnienia: metody manipulacji medialnej)
4. Manipulacja (zarys teoretyczny).
• Irena Kamińska-Szmaj, Propaganda, perswazja, manipulacja – próba uporządkowania pojęć, w: Manipulacja w języku, red. P. Krzyżanowski, P. Nowak, Lublin 2004
6. Oralność – literalność – wizualność
• A. Mencwel, Antropologia słowa i historia kultury, w: A. Mencwel, Wyobraźnia antropologiczna, Warszawa 2006.
7. Oralność: formuła
• Albert B. Lord, Pieśniarz i jego opowieść, przeł. P. Majewski, Warszawa 2010 (rozdz. Formuła)
8. Pismo a ewolucja świadomości i technologia przekształcająca myśl
• W. J. Ong, Pismo a ewolucja świadomości, w: tenże, Osoba, świadomość, komunikacja. Antologia, wyb., wstęp i oprac J. Japola, Warszawa 2009
9. Hipertekst oraz Liberackie formy przed hipertekstem.
• R. Nowakowski, „Koniec świata według Emeryka”, http://www.liberatorium.com/emeryk/koniec.html
• S. Szykowna, Sztuka interaktywna w Sieci a problem kreacji, [w:] Homo kreator czy homo ludens? Twórcy – internauci – podróżnicy, pod red. W. Muszyńskiego, M. Sokołowskiego, Toruń 2008 (fragmenty omówione na wykładzie: rodzaje interaktywności: reagująca, współaktywna, proaktywna)
• https://techsty.art.pl/hipertekst/awangarda/oulipo.htm
• Christian Vandendorpe, Od papirusu do hipertekstu. Esej o przemianach tekstu i lektury, Warszawa 2008 (rozdz.: odmiany hipertekstu)
10. Poza hipertekst
• N. Montfort, „Nowe maszyny powieściowe: >Nanowatt< i >Zegar światowy<”, przeł. A. Małecka, „ha! Art.” 2014, nr 46.
• N. Montfort, „Rondo”, przeł. A. Małecka, „ha! art” 2014, nr 46.
• N. Montfort, „Zegar światowy”, przeł. P. Marecki, „ha! art” 2014, nr 46.

Więcej informacji

Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb:

Strona przedmiotu 2502-s1LPC2Z-RC-ORDH w USOSweb