Wprowadzenie do językoznawstwa zewnętrznego 2502-s1LPC2Z-KM-WDJZ

Klasyczny podział na językoznawstwo wewnętrzne i zewnętrzne temu ostatniemu przypisuje badania na pograniczu dyscyplin. W wykładzie zawarte są zarówno informacje teoretyczne, jak i przykłady badań prowadzonych w ramach socjolingwistyki i socjologii języka, psycholingwistyki, pragmalingwistyki, ekolingwistyki, glottodydaktyki i innych dziedzin pokrewnych.
1. Założenia teoretyczne i celowość badań "zewnętrznych".
2. Cechy wspólne paradygmatów w językoznawstwie, innych naukach humanistycznych oraz naukach społecznych.
3. Perspektywy w interdyscyplinarnych badaniach języka i związków języka i rzeczywistości pozajęzykowej.
4. Socjolingwistyka i socjologia języka.
5. Psycholingwistyka.
6. Pragmalingwistyka. Język jako narzędzie stosowane do osiągania celów społecznych.
7. Ekolingwistyka i ekologia języka. Wymiar deskryptywny i stosowany.
8. Przyswajanie języka i glottodydaktyka.
9. Czy dialektologia jest językoznawstwem zewnętrznym?
10. Przykłady problemów badawczych i ich rozwiązań.

W cyklu 2022/23Z:

Jak w części ogólnej.

W cyklu 2023/24Z:

Jak w części ogólnej.

Całkowity nakład pracy studenta

Godziny realizowane z udziałem nauczycieli (39 godz.): godziny z udziałem nauczyciela - 30 godzin konsultacje na dyżurach i drogą elektroniczną - 9 godzin Czas poświęcony na pracę indywidualną studenta (37 godz.): - przygotowanie do wykładu – 7 godzin - czytanie literatury- 18 godzin - przygotowanie do egzaminu - 12 godzin Łącznie: 76 godz. (3 ECTS)

Efekty uczenia się - wiedza

Po zakończeniu kursu student: W1 - wymienia obszary zainteresowań językoznawstwa zewnętrznego – K_W01 W2 - charakteryzuje podstawowe narzędzia oraz terminy stosowane przez językoznawstwo zewnętrzne W3 - zna podstawowe opracowania za kresu poznawanej dyscypliny – K_W01 W4 - opisuje w sposób spójny i klarowny podstawowe problemy badawcze językoznawstw a zewnętrznego – K_W11

Efekty uczenia się - umiejętności

Po zakończeniu kursu student: U1 – identyfikuje podstawowe problemy badawcze subdyscyplin językoznawstwa zewnętrznego U2 – dobiera odpowiednie procedury analityczne do rozwiązywania głównych problemów badawczych subdyscyplin językoznawstwa zewnętrznego – K_U12 U3 - charakteryzuje miejsce językoznawstwa zewnętrznego na tle innych paradygmatów naukowych – K_U12 U4 – znają podstawowe procedury analizują tekstów pod kątem socjolingwistycznym, neurolingwistycznym itp.

Efekty uczenia się - kompetencje społeczne

Po zakończeniu kursu student: K1 - ma świadomość złożonej natury językoznawstwa zewnętrznego oraz jego powiązań z innymi dziedzinami wiedzy, jak również charakteryzuje miejsce nauki o języku w różnych paradygmatach naukowych K2 - umie samodzielnie pracować analitycznie w zakresie wybranych badań językoznawczych – K_K01

Metody dydaktyczne

Metody dydaktyczne eksponujące: - pokaz Metody dydaktyczne podające: - wykład informacyjny (konwencjonalny) -wykład konwersatoryjny Metody dydaktyczne poszukujące: - obserwacji - studium przypadku Metody dydaktyczne w kształceniu online: - metody rozwijające refleksyjne myślenie - metody służące prezentacji treści

Metody dydaktyczne eksponujące

- pokaz

Metody dydaktyczne podające

- wykład konwersatoryjny
- wykład informacyjny (konwencjonalny)

Metody dydaktyczne poszukujące

- obserwacji
- studium przypadku

Metody dydaktyczne w kształceniu online

- metody rozwijające refleksyjne myślenie
- metody służące prezentacji treści

Rodzaj przedmiotu

przedmiot fakultatywny

Wymagania wstępne

Brak.

Koordynatorzy przedmiotu

Michał Głuszkowski

Kryteria oceniania

Podstawą zaliczenia jest aktywne uczestnictwo w zajęciach oraz ustny egzamin końcowy na zakończenie wykładu.

Zakładane efekty kształcenia są weryfikowane w następujący sposób:

Egzamin ustny - W1, W2, W3, W4, U1, U2, U3, U4;
Aktywne uczestnictwo - K1, K2.

Praktyki zawodowe

nie dotyczy.

Literatura

K. Adams, G.J. Galanes, Komunikacja w grupach, Warszawa 2008.
B. Bernstein, Odtwarzanie kultury, Warszawa 1990.
Z. Bokszański, Tożsamość, interakcja, grupa, Łódź 1989.
Z. Bokszański, A. Piotrowski, M. Ziółkowski – Socjologia języka, Warszawa 1977.
M. Bugajski, Język w komunikowaniu, Warszawa 2007.
F. de Saussure, Kurs językoznawstwa ogólnego, Warszawa 1961.
E. Durkheim, Co to jest fakt społeczny?, w: J. Szacki, Durkheim, Warszawa 1964, s. 129-141.
J. Fisiak, 1975, Wstęp do współczesnych teorii lingwistycznych, Warszawa.
S. Grabias, Język w zachowaniach społecznych, Lublin 1997.
K. Handke, Socjologia języka, Język kobiet i mężczyzn, Warszawa 2009, s. 134-219 [134-147, 166-173, 180-185].
M. Lewandowski, Sociolects and Registers – a Contrastive Analysis of Two Kinds of Linguistic Variation,INVESTIGATIONES LINGUISTICAE VOL. XX, 2010, s. 60-79.
M. Misiak, W kręgu badań nad mniejszościami etnolingwistycznymi w Europie, Wrocław 2006.
G. Orwell , Zasady nowo-mowy, w: Nowomowa, J. Rokoszowa (red.), Londyn 1985.
K. Polański (red.), Encyklopedia językoznawstwa ogólnego. Wrocław -Warszawa-Kraków 2003.
K. Riley, Language Socialization, In: Bernard Spolsky & Francis M. Hult (eds.), Handbook of Educational Linguistics, Blackwell 2008, s. 398-410.
E. Sapir. Język. Wprowadzenie do badań nad mową, Kraków 2010.
E. Sapir, Kultura, język, osobowość, Warszawa 1978.
A. Szulc, Podręczny słownik językoznawstwa stosowanego, Warszawa 1984.
B. L. Whorf, Język, myśl i rzeczywistość, Warszawa 1982.

W cyklu 2022/23Z:

Jak w części ogólnej.

W cyklu 2023/24Z:

Jak w części ogólnej.

Uwagi

W cyklu 2022/23Z:

Brak.

W cyklu 2023/24Z:

Brak.

Więcej informacji

Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb:

Strona przedmiotu 2502-s1LPC2Z-KM-WDJZ w USOSweb