Neuropsychologia
2500-PO-2Z-NEUPSYCH
Zajęcia obejmują następujące treści:
1. Neuropsychologia- historia, przedmiot, cele.
2. Podstawy anatomii mózgu.
3. Techniki stosowane w badaniach neuropsychologicznych człowieka.
4. Asymetria funkcjonalna półkul mózgowych.
5. Urazy mózgu.
6. Choroby zwyrodnieniowe mózgu (choroba Alzheimera, demencja wielozawałowa, otępienie typu czołowego).
7. Zaburzenia wyższych czynności mózgowych (Agnozja, Apraksja, Amnezja).
Całkowity nakład pracy studenta
Student otrzymuje 2 punkty ECTS. Obejmują one aktywny udział w konwersatorium:
- poznawanie podstaw anatomii mózgu (0,25 ECTS);
- techniki stosowane w badaniach neuropsychologicznych człowieka (0,25 ECTS);
- urazy mózgu i choroby zwyrodnieniowe mózgu (choroba Alzheimera, demencja wielozawałowa, otępienie typu czołowego) (0,25 ECTS);
- zaburzenia wyższych czynności mózgowych (Agnozja, Apraksja, Amnezja) (0,25 ECTS) oraz przygotowanie do egzaminu i zapoznawanie się z literaturą przedmiotu (1 ECTS)
Efekty uczenia się - wiedza
EUS_W01; EUS_W02; EUS_W03; K_W1; K_W12; K_W23
Student:
W1 zna podstawowe pojęcia z zakresu neuropsychologii klinicznej
W2 posiada wiedzę na temat budowy i funkcji struktur mózgowych
W3 ma wiedzę na temat metod badawczych wykorzystywanych w neuropsychologii klinicznej
W4 posiada wiedzę na temat neuropsychologicznych konsekwencji urazów mózgu i chorób zwyrodnieniowych mózgu.
Efekty uczenia się - umiejętności
EUS_U01; EUS_U02; EUS_U03; K_U17
Student:
U1 potrafi określić rodzaj zaburzenia lub choroby mózgu na podstawie występujących objawów
U2 posiada umiejętność diagnozy różnicowej określonych zaburzeń i deficytów neuropsychologicznych
U3 potrafi rozróżnić objawy zaburzeń i chorób mózgu
U4 potrafi zaprojektować zarys programu terapii neuropsychologicznej w zależności od typu zaburzeń
Efekty uczenia się - kompetencje społeczne
EUS_K01; EUS_K02; K_K06; K_K08; K_K12
Student:
K1 jest świadomy problemów psychologicznych, medycznych, społecznych związanych z uszkodzeniami ośrodkowego układu nerwowego i deficytami neuropsychologicznymi
K2 dostrzega problemy etyczne wynikające z procesu diagnostycznego i terapeutycznego u osób z uszkodzeniami w obrębie centralnego układu nerwowego
K3 zachowuje postawę tolerancji wobec osób z deficytami neuropsychologicznymi
Metody dydaktyczne eksponujące
- pokaz
Metody dydaktyczne podające
- wykład informacyjny (konwencjonalny)
- wykład problemowy
- opowiadanie
- wykład konwersatoryjny
- opis
Metody dydaktyczne poszukujące
- doświadczeń
- studium przypadku
- ćwiczeniowa
- obserwacji
- klasyczna metoda problemowa
Rodzaj przedmiotu
przedmiot obligatoryjny
Wymagania wstępne
Wymagane są: wstęp do logopedii, psychologia rozwojowa, rozwój mowy, psychiatria i neurologia dziecięca, wprowadzenie do pedagogiki specjalnej.
Koordynatorzy przedmiotu
Kryteria oceniania
Sposobem oceny pracy studenta jest aktywność i praca podczas zajęć oraz egzamin pisemny, obejmujący W1-W4 i U1-U4.
Praktyki zawodowe
Praktyki w gabinecie logopedycznym i w ośrodku rewalidacyjno-wychowawczym.
Literatura
1. Walsh K., Neuropsychologia. PZWL, Warszawa 2001
2. Martin G. N., Neuropsychologia kliniczna. PWN, Warszawa 2000
3. Herzyk A., Wprowadzenie do neuropsychologii klinicznej. Scholar, Warszawa 2005
4. Górska T., Grabowska A., Zagrodzka J., Mózg a zachowanie. PWN, Warszawa 2006
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i
terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: