Metodyka zajęć korekcyjno-wyrównawczych 2500-PO-2L-METKORWYR

Przedmiot Metodyka zajęć korekcyjno-wyrównawczych prowadzony w formie ćwiczeń ma na celu przygotowanie studentów do podjęcia pracy z dziećmi, u których stwierdzono różne dysfunkcje. Warsztat pracy teraputy studenci poznają poprzez: podstawy prawne na podstawie których organizowane są zajęcia korekcyjne i wyrównawcze, poznaja procedury postępowania terapeutycznego, zasady prowadzenia wywiadu, diagnozy i terapii. Zostaną zapoznani z zasadami współpracy min. z poradniami psychologiczno-pedagogicznymi i dokumentacją, w tym poznają różnicę między opnią a orzeczeniem; narzedziami badań, pomocami do prowadzenia zajęć korekcyjnych i wyrównawczych, w tym programy komputerowe do diagnozy i terapii. Poznają podstawowe procedury postępowania terapeutycznego: diagnozowanie, budowanie programu terapii, postępowanie terapeutyczne. Przedstawione zostaną: dysleksja, dysgrafia, dysortografia, dyskalkulia, ADHD. Poznają techniki uczenia się, zapamiętywania. Zostaną zapoznani z narzędziami badawczymi stosowanymi w praktyce. wykorzystają wiedzę z zakresu psychologii rozwojowej dziecka, glottologopedii,

Całkowity nakład pracy studenta

Studentowi przyznaje się 3 pkt. ECTS, które obejmują: konwersatorium z metodyki zajęć korekcyjno-wyrównawczych, konsultacje z osobą prowadzącą przedmiot, pracę własną studenta (opracowanie konspektów do prowadzenia zajęć z dysleksji, dysgrafii, dysortografii, dyskalkulii, przygotowanie gry dydaktycznej z opisem, prezentacja pomocy, przygotowanie do egzaminu), pracę w grupach obejmującą: opracowanie na podstawie literatury przedmiotu i wykładów charakterystyki konkretnych zaburzeń i zaprezentowanie wyników swojej pracy pozostałym słuchaczom. Łącznie 75 godz.

Efekty uczenia się - wiedza

EUS_W01; EUS_W02; EUS_W03 Student zna podstawy prawne na podstawie których organizowane są zajęcia korekcyjne i wyrównawcze, procedury postępowania terapeutycznego, zasady prowadzenia wywiadu, diagnozy i terapii. Zna narzędzia diagnostyczne do diagnozy: dysleksji, dysgrafii, dysortografii, dyskalkulii, ADHD. Posiada wiedzę z zakresu współpracy min. z poradniami psychologiczno-pedagogicznymi, nauczycielami, sposób prowadzenia dokumentacji. Zna podstawowe procedury postępowania terapeutycznego: diagnozowanie, budowanie programu terapii, postępowanie terapeutyczne. Zna techniki relaksacji, uczenia się, zapamiętywania.

Efekty uczenia się - umiejętności

EUS_U01; EUS_U02; EUS_U03 Posiada umiejętność dokumentowania zajęć; opracowywania programów terapeutycznych, korzystania z narzędzi diagnostycznych (w tym narzędzi do badania słuchu fonemowego, lateralizacji). Posiada umiejętność stosowania procedur diagnostycznych z wykorzystaniem właściwych narzędzi do prowadzenia badań. Wykonuje pomoce do prowadzenia zajęć korekcyjnych- kompensacyjnych i wyrównawczych. Posiada umiejętność budowanie programu terapii w zakresie pracy z uczniem z dysleksją, dysgrafią, dysortografią, dyskalkulią, ADHD. Stosuje poznane techniki uczenia się, zapamiętywania.

Efekty uczenia się - kompetencje społeczne

EUS_K01; EUS_K02; K_K06; K_K08; K_K12 Student posiada umiejętność nawiązywania kontaktów z rodzicami, dziećmi, nauczycielami, wychowawcami. Potrafi prowadzić wywiad z rodzicem, gromadzić niezbędne informacje z zachowaniem zasady poufności i empatii.

Metody dydaktyczne eksponujące

- pokaz
- symulacyjna (gier symulacyjnych)
- inscenizacja
- wystawa

Metody dydaktyczne podające

- wykład problemowy
- wykład informacyjny (konwencjonalny)
- tekst programowany
- opowiadanie
- wykład konwersatoryjny
- opis

Metody dydaktyczne poszukujące

- klasyczna metoda problemowa
- stolików eksperckich
- projektu
- panelowa
- giełda pomysłów
- studium przypadku
- obserwacji
- ćwiczeniowa
- seminaryjna
- okrągłego stołu
- referatu
- doświadczeń

Rodzaj przedmiotu

przedmiot obligatoryjny

Wymagania wstępne

Student ma wiedzę z zakresu fonologii, fonetyki i fonostatyki języka polskiego. Ma podstawowe wiadomości dotyczących zagadnień związanych z diagnozą i terapią dzieci z dysfunkcjami oraz psychologii rozwojowej dzieci i młodzieży.

Koordynatorzy przedmiotu

Joanna Kulwicka-Kamińska
Ewa Małachowska

Kryteria oceniania

Bieżące przygotowanie do zajęć, zaliczenie pisemne z przygotowanego programu terapii, konspektu zajęć wybranej dysfunkcji z załącznikami; opracowanie w zespołach prezentacji wybranej dysfunkcji. Wykonanie pomocy do zajęć. Końcowe zaliczenie ustne.

Praktyki zawodowe

W ramach praktyk student uczestniczy w zajęciach prowadzonych w Gabinecie logopedycznym UMK. Obserwuje wówczas spektrum różnego rodzaju zaburzeń. Nabywa umiejętność prowadzenia: diagnozy logopedycznej, wywiadu logopedycznego oraz terapii logopedycznej.

Literatura

Antos D.,Demmel G., Styczek I.: Jak usuwać seplenienie i inne wady wymowy. Warszawa 1967
Balejko A.: Jak usuwać wady wymowy. Białystok 1991
Błachino K.: Wybrane zagadnienia z metodyki logoterapii i podręczny słownik terminów specjalistycznych używanych w logopedii, Warszawa 1989
Grzelachowska H.: Ćwiczenia dla dzieci z trudnościami w czytaniu i pisaniu, Warszawa 1993
Bgdanowicz M.: Metoda dobrego startu, Warszawa 1989
Bgdanowicz M.: Leworęczność u dzieci Warszawa 1985
Bgdanowicz M.: Metoda dobrego startu Warszawa 1992
Muszyńska J. Żarczyńska A. Rozpoznanie trudności w nauce czytania i pisania uczniów klas pierwszych szkoły podstawowej. Zeszyty do indywidualnych badań. Olsztyn 1976
Chmielewska E.: Zabawy logopedyczne i nie tylko. Poradnik dla nauczycieli i rodziców. Kielce 1996
Dembińska M.: Domowe zabawy logopedyczne, Warszawa 1994
Demelowa G.: Elementy logopedii, Warszawa 1987
Doman J.,Doman G.: Jak nauczać małe dziecko czytać, Bydgoszcz 1992
Foniatria kliniczna, p.red.A.Pruszewicza, Warszawa 1992
Holinger P. C. Co mówią dzieci, zanim nauczą się mówić. Media Rodzina, 2006
Jastrzębowska G. :Logopedia. Pytania i odpowiedzi. Podręcznik akademicki. Opole 1999
Jastrzębowska G.: Podstawy teorii i diagnozy logopedycznej. Opole 1998
Kaczmarek B.: Mózgowe mechanizmy formowania wypowiedzi słownych, Lublin 1986
Kaczmarek B.: Płaty czołowe a język i zachowanie człowieka, Lublin 1993
Kilińska E.: Ćwiczenia logorytmiczne, Gdańsk 1992
Kurcz I.: Język a psychologia, Warszawa 1992
Lowaas O.I.: Usprawnianie dziecka niepełnosprawnego umysłowo. Warszawa 1993
Löwe A.: Wycowanie słuchowe. Historia - metody - możliwości, Warszawa 1995
Maruszewski M.: Mowa a mózg. Zagadnienia neuropsychologiczne, Warszawa 1970
Materiały dydaktyczne dla logopedów. Uniwersytet Warszawski, Warszawa 1989.
Minczakiewicz E.: Logopedia. Wybrane zagadnienia z materiałami do ćwiczeń, Kraków 1992
Nowak J.: Ćwiczenia usprawniające mowę u dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym, Bydgoszcz 1995
Nowak J.: Piosenka w usprawnianiu wymowy dzieci z trudnościami w uczeniu się, Bydgoszcz 1993
Nowak J.: Wybrane problemy logopedyczne, Bydgoszcz 1992
Od obrazka do słowa. Poradnik dla pedagogów, logopedów i rodziców dzieci z trudnościami w porozumiewaniu się. P. red. H.Rodak, D.Nawrocka, WSiP, Warszawa 1994 - podręcznik i pomoce.
Opieka logopedyczna od poczęcia, p. red. B.Rocławskiego, Gdańsk 1991
Ostaszewska D., Tambor J.: Podstawowe wiadomości z fonetyki i fonologii współczesnego języka polskiego, Katowice 1993
Parol Z.: Dziecko z niedokształceniem mowy, Warszawa 1989
Pomsta-Porayski J, Diagnoza i terapia w logopedii, Elipsa, 2008
Rocławski B.: Poradnik fonetyczny dla nauczycieli, Gdańsk 1986
Rocławski B.: Słownik ortograficzno - ortofoniczny dla klas 0 - IV, Gdańsk 1991
Rocławski B.: Test ortofoniczny w obrazkach do kolorowania, Gdańsk 1991
Rocławski B.: Wyrazy z literą niepodstawową ó. Zestaw wyrazów w układzie według częstości występowania
Rodak H.: Materiały pomocnicze do ćwiczeń z techniki i wyrazistości wymowy, Warszawa 1992
Rodak H.: Nawrocka D.: Od obrazka do słowa. Poradnik dla pedagogów, logopedów i rodziców dzieci z trudnościami w porozumiewaniu się, Warszawa 1993/1994
Rodak H.: Terapia dziecka z wadą wymowy, Lublin 1997
Sachajska E.: Latometr, pomoc w terapii dzieci dyslalicznych, Logopedia nr 19, str. 47-52
Sachajska E.: Uczymy poprawnej wymowy, Warszawa 1992
Sack O.: Mężczyzna, który pomylił swoją żonę z kapeluszem. Poznań 1994
Sawa B.: Dzieci z zaburzeniami mowy, Warszawa 1990
Smoleńska A.: Ćwiczenia w czytaniu i pisaniu, Wrocław 1989
Sołtys-Chmielowicz A., Tkaczyk G.: Usprawnianie mowy u dzieci specjalnej troski, Lublin 1993
Sosna A.: Wymawiamy poprawnie głoski, Warszawa 1991 zeszyt 1,2,3,
Stecko E.: Wczesne rozpoznanie i leczenie zaburzeń mowy (doniesienia z praktyki), Lublin 1991
Styczek I.: Logopedia, Warszawa 1979
Surowaniec J.: Słownik terminów logopedycznych, Kraków 1992
Szuman W.: Zabawy z najmłodszymi dziećmi, Warszawa 1991
Szumanówna W.: Rysowane wierszyki. Zabawy osób dorosłych z najmłodszymi dziećmi, Warszawa 1991
Tarkowski Z.: Jąkanie wczesnodziecięce, Warszawa 1992
Toczyska B.: Kama makama ma ! (wprawki dykcyjne), Gdańsk 1992
Waszczuk H.: Poradnik logopedyczny dla rodziców dzieci z zespołem Downa, Gdańsk 1991
Wierzchowska B.: Wymowa polska, Warszawa 1971
Wójtowiczowa J.: Logopedyczny zbiór wyrazów, Warszawa 1991
Zalewski T. Opóźniony rozwój mowy, Warszawa 1992

Więcej informacji

Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb:

Strona przedmiotu 2500-PO-2L-METKORWYR w USOSweb