Surdologopedia 2500-PO-1L-SURDLOG

Omawiane zagadnienia:

- budowa i funkcjonowanie narządu słuchu.
- podstawowe terminy i ich definicje.
- słyszenie i jego wpływ na mowę i język.
- podstawowe wiadomości z akustyki.
- rola słuchu fonematycznego (omawianie testów do badania słuchu).
- przyczyny, typy ubytku słuchu.
- klasyfikacja uszkodzeń słuchu według BIAP stopnia ubytku słuchu.
- charakterystyka wykonywanych badań słuchu.
- konsekwencje chorób uszu.
- zilustrowanie zastosowania odpowiednich urządzeń wspomagających
słyszenie.
- sposoby komunikacji, porozumiewania się osób z zaburzonym narządem
słuchu.
- zasady dokonywania diagnozy surdologopedycznej.
- zilustrowanie przykładowych wyników badań słuchu
(audiogramów i tympanogramów).
- sposoby, zasady prowadzenia rehabilitacji, edukacji i pomocy osobom
z uszkodzonym narządem słuchu.
- charakterystyka ubytku słuchu a trudności szkolne.
- stosowanie profilaktyki logopedycznej.
- zasady prowadzenia terapii surdologopedycznej z osobami z zaburzeniami
słuchu.
- zobrazowanie funkcjonowania osób z zaburzonym narządem słuchu
w społeczeństwie.

Literatura główna:

Ewa Muzyka-Furtak (2015): Surdologopedia. Teoria i praktyka. Lublin.

Grażyna Gunia (2006): Terapia logopedyczna dzieci z zaburzeniami słuchu
i mowy. Kraków.

Proponowana literatura:

- Buryn U., Hulboj T., Kowalska M., Podziemska T. (2001):
Mój uczeń nie słyszy: poradnik dla nauczycieli szkół ogólnodostępnych.
Warszawa.
- Gałkowski T., Jastrzębowska G. (red.). (2003): Logopedia -
pytania i odpowiedzi. Podręcznik akademicki, Tom I Interdyscyplinarne
podstawy logopedii. Opole.
- Gałkowski T., Jastrzębowska G. (red.). (2003): Logopedia -
pytania i odpowiedzi. Podręcznik akademicki, Tom II Zaburzenia komunikacji
językowej u dzieci i osób dorosłych. Opole.
- Góralówna M., Hołyńska B. (1993): Rehabilitacja małych dzieci
z wadą słuchu. Warszawa.
- Kobosko J. (1999): Moje dziecko nie słyszy. Materiały dla rodziców dzieci z
wada słuchu. Warszawa.
- Krakowiak K. (2006): Studia i szkice o wychowaniu dzieci
z uszkodzeniami słuchu. Lublin.
- Krakowiak K., Panasiuk M. (1992) Umiejętności komunikacyjne dziecka
uszkodzonym słuchem. Komunikacja językowa i jej zaburzenia. Lublin.
- Périer O. (1992): Dziecko z uszkodzonym narządem słuchu - aspekty
medyczne, wychowawcze, socjologiczne i psychologiczne. Warszawa.
- Rakowska A. (2000): Jak porozumiewają się dzieci niesłyszące
z osobami słyszącymi - analiza wybranych interakcji komunikacyjnych.
Kraków.
- Rocławki B. (1995): Słuch fonemowy i fonetyczny. Teoria i praktyka. Gdańsk.
- Szeląg E., Szymaszek A. (2006): Test do badania słuchu fonematycznego u
dzieci i dorosłych. Gdańsk.
- Skorek E. M. (2000): Z logopedią na ty. Podręczny słownik logopedyczny.
Kraków.
- Styczek I (1982): Badanie i kształtowanie słuchu fonematycznego.
Warszawa.
- Szczepankowski B. (1999): Niesłyszący, głusi, głuchoniemi - wyrównywanie
szans. Warszawa.
- Wyczesany J. (1992): Dziecko z wadą słuchu w szkole podstawowej. Kraków.
- Schmid-Giovannini S. (1995): Rady i wskazówki dla rodziców
i wychowawców dzieci z uszkodzonym słuchem. Warszawa
- Krakowiak K. (1988): Praktyczna metoda fonogestów. Materiały pomocnicze
dla logopedów, nauczycieli i rodziców dzieci niesłyszących. Lublin.
- Korzon A. (1994): Wychowanie słuchowe dziecka z wadą słuchu. Katowice

Wykorzystanie zdobytej wiedzy do praktycznego jej zastosowania
w celu poprawnego rozpoznania typu zaburzeń słuchu przy pomocy
odczytania audiogramów oraz innych wyników badań słuchu.
Umiejętność dokonania prawidłowej diagnozy surdologopedycznej
oraz dostosowania odpowiednich zasad, sposobów w prowadzeniu terapii surdologopedycznej.