Magia i czary w literaturze dawnej 2500-OG-MCLD
Istotą wykładu jest prezentacja postaci magicznych w ikonografii i wybranych utworach literackich. Pomoże to zobrazować ewolucję, jakiej w ciągu kilku stuleci ulega literacki wizerunek czarownic oraz ustalić przyczyny dokonujących się zmian. W obrębie zainteresowania znalazła się zarówno literatura piękna, jak i teksty paraliterackie. Przeznaczone do analizy utwory zostały dobrane według klucza problemowego. Treści skoncentrowane są na literaturze polskiej, ale nie zabraknie odniesień do literatury antycznej i powszechnej.
Ogólne cele realizacji przedmiotu to:
- zapoznanie z podstawowym zakresem wiedzy o motywach magicznych w dawnej literaturze polskiej w perspektywie komparatystycznej;
- zapoznanie ze szczegółowym zakresem wiedzy o różnych sposobach, strategiach, formach i konwencjach artystycznych charakterystycznych dla literatury zawierającej motywy magiczne;
- prezentacja wybranych tekstów literackich, materiału ikonograficznego i filmów;
- analiza mechanizmów wykluczania kobiet, które nie chciały wpisać się w tradycyjne modele społeczne;
- rozbudzenie zainteresowania czarownictwem w literaturze oraz próba przełamania stereotypów krążących na ich temat.
|
W cyklu 2024/25Z:
Identyczny jak w części A. |
W cyklu 2025/26Z:
Identyczny jak w części A. |
Całkowity nakład pracy studenta
Efekty uczenia się - wiedza
Efekty uczenia się - umiejętności
Efekty uczenia się - kompetencje społeczne
Metody dydaktyczne eksponujące
Metody dydaktyczne podające
- wykład informacyjny (konwencjonalny)
Wymagania wstępne
Koordynatorzy przedmiotu
Kryteria oceniania
Zaliczenie pisemne (sprawdzian) – W1, W2, W3, W4, U1, U2.
Praktyki zawodowe
Nie ma.
Literatura
1. „Acta Universitatis Lodziensis. Folia Historica”, 2020, nr 107: Procesy o czary jako zjawisko społeczne, pod red. Z. Anusika i J. Wijaczki, Łódź 2020.
2. G. Bechtel, Cztery kobiety Boga: ladacznica, czarownica, święta, głupia gęś, Warszawa 2001.
3. Czarownice. Studia z kulturowej historii fenomenu, pod red. A. Anczyka, J. Doroszewskiej i K. M. Hess, Katowice 2017.
4. „Czas Kultury”, 2021, nr 2: Czarownice są wśród nas.
5. M. Chollet, Czarownice. Niezwyciężona siła kobiet, przeł. S. Królak, Kraków 2019.
6. P. Dybel, Histeria–inny język kobiecości?, „Teksty Drugie” 2006/6.
7. D. Kowalewska, Magia i astrologia w literaturze polskiego oświecenia, Toruń 2009.
8. D. Kowalewska, Baby, wiedźmy, czarownice, kobiety magiczne w literaturze dawnej, [w:] Kobieta w kulturze literaturze – od antyku po XXI wiek, pod red. M, Malinowskiej, Warszawa 2017.
9. D. Kowalewska, Czarownice i pamięć, [w:] Podążając za mistrzem Pamięci Profesora Zbigniewa Zielonki– Ojca Słupskiej Polonistyki, red. Krystyna Krawiec-Złotkowska, Słupsk 2023.
10. P. Levack, Polowanie na czarownice w Europie wczesnonowożytnej, przeł. E. Rutkowski, Wrocław 1991.
11. P. Rutkowski, Kot czarownicy. Demon osobisty w Anglii wczesnonowożytnej, Kraków 2012.
|
W cyklu 2024/25Z:
Identyczna jak w części A. |
W cyklu 2025/26Z:
Identyczna jak w części A. |
Uwagi
|
W cyklu 2024/25Z:
Nie ma. |
W cyklu 2025/26Z:
Nie ma. |
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: