Selfadwokatura 2403-PS-513-o-sj

Tematy omówione podczas zajęć:

1. Teoretyczne podstawy selfadwokatury
2. Analiza oraz tworzenie scenariuszy zajęć wzmacniających selfadwokaturę osób z niepełnosprawnością intelektualną.
3. Selfadwokatura w kontekście niepełnosprawności intelektualnej oraz zaburzeń neurorozwojowych – dobre praktyki
4. Seladwokatura w kontekście niepełnosprawności sensorycznej oraz ruchowej – dobre praktyki
5. Selfadwokatura w kontekście zaburzeń psychicznych oraz chorób neurologicznych – dobre praktyki

Tematy omówione podczas zajęć:

1. Teoretyczne podstawy selfadwokatury
2. Selfadwokatura osób z niepełnosprawnością intelektualną oraz zaburzeniami ze spektrum autyzmu w kontekście organizacyjnym
3. Analiza i tworzenie scenariuszy zajęć wzmacniających selfadwokaurę osób z niepełnosprawnością intelektualną
4. Selfadwokatura osób z niepełnosprawnością w przekazie medialnym
5. Selfadwokatura - dobre praktyki

Tematy omówione podczas zajęć:

1. Teoretyczne podstawy selfadwokatury
2. Selfadwokatura osób z niepełnosprawnością intelektualną oraz zaburzeniami ze spektrum autyzmu w kontekście organizacyjnym
3. Analiza i tworzenie scenariuszy zajęć wzmacniających selfadwokaurę osób z niepełnosprawnością intelektualną
4. Selfadwokatura osób z niepełnosprawnością w przekazie medialnym
5. Selfadwokatura - dobre praktyki

Abramowska, B. (red.) (2014). Scenariusze zajęć dla self-adwokatów. Poradnik metodyczny dla profesjonalistów.

Iwona, N. (2020). Self-adwokatura jako forma wolontariatu osób z niepełnosprawnością. Człowiek-Niepełnosprawność-Społeczeństwo, (48 (2), 69-82.

Jakubas, A. (2018). Rzecznictwo własnych praw (self-adwokatura) w obszarze edukacji dorastających osób z niepełnosprawnością intelektualną–perspektywa naukowa i praktyczna. Niepełnosprawność–zagadnienia, problemy, rozwiązania, III, 28, 74-95.

Maślanka, A. (2008). Prawne i pozaprawne formy wsparcia osób z niepełnosprawnością intelektualną w kontekście zmiany paradygmatu w postrzeganiu tych osób. Człowiek–Niepełno sprawność–Społeczeństwo, 2(8), 17-34.

Parchomiuk, M. (2012). Self-adwokatura - istota i znaczenie w społecznym i indywidualnym wymiarze niepełnosprawności intelektualnej. [w:] Parchomiuk, M., Szabała B. (red.). Dystans społeczny wobec osób z niepełnosprawnością jako problem pedagogiki specjalnej. Tom I Przyczyny, konsekwencje, przeciwdziałanie.

Pufund, D. (2021). (Z) rozumieć autyzm. Doświadczanie autyzmu przez blogujących self-adwokatów. In Zrozumieć niepełnosprawność. Problemy, badania, refleksje (pp. 15-28). Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego.

Tomaszewska, D. (2023). Jak dobrze wspierać osoby z niepełnosprawnością intelektualną w rzecznictwie swoich praw i spraw.

Zakrzewska-Manterys, E. (2016). Niepełnosprawny jako self-adwokat działający w imieniu i na rzecz innych niepełnosprawnych. In Samodzielni, zaradni, niezależni (pp. 47-65). Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego.

Abramowska, B. (red.) (2014). Scenariusze zajęć dla self-adwokatów. Poradnik metodyczny dla profesjonalistów.

Ćwirynkało, K. Żyta A. (2019). Self-advocates with Intellectual Disabilities Talk about Love and Relationships: A Focus- Group Research Report. International Journal of Special Education, 34,1

Iwona, N. (2020). Self-adwokatura jako forma wolontariatu osób z niepełnosprawnością. Człowiek-Niepełnosprawność-Społeczeństwo, (48 (2), 69-82.

Jakubas, A. (2018). Rzecznictwo własnych praw (self-adwokatura) w obszarze edukacji dorastających osób z niepełnosprawnością intelektualną–perspektywa naukowa i praktyczna. Niepełnosprawność–zagadnienia, problemy, rozwiązania, III, 28, 74-95.

Koperski, Ł. (2016). Znaczenie ruchu rodziców w procesie emancypacji osób niepełnosprawnych intelektualnie. Interdyscyplinarne Konteksty Pedagogiki Specjalnej, 12, 165-184.

Maślanka, A. (2008). Prawne i pozaprawne formy wsparcia osób z niepełnosprawnością intelektualną w kontekście zmiany paradygmatu w postrzeganiu tych osób. Człowiek–Niepełno sprawność–Społeczeństwo, 2(8), 17-34.

Parchomiuk, M. (2012). Self-adwokatura - istota i znaczenie w społecznym i indywidualnym wymiarze niepełnosprawności intelektualnej. [w:] Parchomiuk, M., Szabała B. (red.). Dystans społeczny wobec osób z niepełnosprawnością jako problem pedagogiki specjalnej. Tom I Przyczyny, konsekwencje, przeciwdziałanie.

Pufund, D. (2021). (Z) rozumieć autyzm. Doświadczanie autyzmu przez blogujących self-adwokatów. In Zrozumieć niepełnosprawność. Problemy, badania, refleksje (pp. 15-28). Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego.

Tomaszewska, D. (2023). Jak dobrze wspierać osoby z niepełnosprawnością intelektualną w rzecznictwie swoich praw i spraw.

Wojnarowska, A. (2019). Aktywiści z niepełnosprawnością w walce o niezależne życie, równe szanse i prawa człowieka. O sile protestów, opresji władzy i społecznym oporze. Niepełnosprawność. Dyskursy pedagogiki specjalnej, 35, 127-143.

Zakrzewska-Manterys, E. (2016). Niepełnosprawny jako self-adwokat działający w imieniu i na rzecz innych niepełnosprawnych. In Samodzielni, zaradni, niezależni (pp. 47-65). Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego.

Literatura obowiązkowa

Abramowska, B. (red.) (2014). Scenariusze zajęć dla self-adwokatów. Poradnik metodyczny dla profesjonalistów.

Iwona, N. (2020). Self-adwokatura jako forma wolontariatu osób z niepełnosprawnością. Człowiek-Niepełnosprawność-Społeczeństwo, (48 (2), 69-82.

Jakubas, A. (2018). Rzecznictwo własnych praw (self-adwokatura) w obszarze edukacji dorastających osób z niepełnosprawnością intelektualną–perspektywa naukowa i praktyczna. Niepełnosprawność–zagadnienia, problemy, rozwiązania, III, 28, 74-95.

Parchomiuk, M. (2012). Self-adwokatura - istota i znaczenie w społecznym i indywidualnym wymiarze niepełnosprawności intelektualnej. [w:] Parchomiuk, M., Szabała B. (red.). Dystans społeczny wobec osób z niepełnosprawnością jako problem pedagogiki specjalnej. Tom I Przyczyny, konsekwencje, przeciwdziałanie.

Literatura dodatkowa, zalecana

Ćwirynkało, K. Żyta A. (2019). Self-advocates with Intellectual Disabilities Talk about Love and Relationships: A Focus- Group Research Report. International Journal of Special Education, 34,1

Koperski, Ł. (2016). Znaczenie ruchu rodziców w procesie emancypacji osób niepełnosprawnych intelektualnie. Interdyscyplinarne Konteksty Pedagogiki Specjalnej, 12, 165-184.

Maślanka, A. (2008). Prawne i pozaprawne formy wsparcia osób z niepełnosprawnością intelektualną w kontekście zmiany paradygmatu w postrzeganiu tych osób. Człowiek–Niepełno sprawność–Społeczeństwo, 2(8), 17-34.

Pufund, D. (2021). (Z) rozumieć autyzm. Doświadczanie autyzmu przez blogujących self-adwokatów. In Zrozumieć niepełnosprawność. Problemy, badania, refleksje (pp. 15-28). Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego.

Tomaszewska, D. (2023). Jak dobrze wspierać osoby z niepełnosprawnością intelektualną w rzecznictwie swoich praw i spraw.

Wojnarowska, A. (2019). Aktywiści z niepełnosprawnością w walce o niezależne życie, równe szanse i prawa człowieka. O sile protestów, opresji władzy i społecznym oporze. Niepełnosprawność. Dyskursy pedagogiki specjalnej, 35, 127-143.

Zakrzewska-Manterys, E. (2016). Niepełnosprawny jako self-adwokat działający w imieniu i na rzecz innych niepełnosprawnych. In Samodzielni, zaradni, niezależni (pp. 47-65). Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego.