Poradnictwo opiekuńczo-wychowawcze 2403-PE-207-OWs1
Cele przedmiotu:
Zapoznanie osób studiujących z podstawową terminologią i teoriami poradnictwa opiekuńczo-wychowawczego.
Przygotowanie do prowadzenia rozmowy pomocowej z dzieckiem, młodzieżą i rodzicem.
Rozwijanie umiejętności diagnozy pedagogicznej oraz projektowania działań praktycznych.
Kształcenie umiejętności rozwiązywania typowych problemów wychowawczych i opiekuńczych.
Wzmacnianie postawy empatii, odpowiedzialności i refleksyjności w pracy pedagoga.
Treści realizowane w trakcie zajęć:
1. Pojęcie i zadania poradnictwa opiekuńczo-wychowawczego.
2. Rola pedagoga w procesie udzielania wsparcia.
3. Diagnoza pedagogiczna – etapy, metody, narzędzia.
4. Projektowanie i ewaluacja działań opiekuńczo-wychowawczych.
5. Typowe problemy wychowawcze (np. trudności adaptacyjne, konflikty rówieśnicze, zachowania ryzykowne) – strategie reagowania.
6. Elementy pracy z rodziną – wykorzystanie genogramu jako narzędzia wspierającego diagnozę sytuacji dziecka.
7. Praktyczny wymiar poradnictwa – jak prowadzić rozmowę pomocową:
nawiązywanie kontaktu i budowanie zaufania, aktywne słuchanie (parafraza, odzwierciedlanie emocji, klaryfikacja), zadawanie pytań otwartych,
reagowanie na opór i trudne emocje, ustalanie celów i kontraktowanie współpracy, podsumowywanie i zamykanie spotkania.
8. Współpraca z rodzicami i zespołem specjalistów.
9. Etyczne aspekty pracy pomocowej.
Efekty uczenia się - wiedza
Efekty uczenia się - umiejętności
Efekty uczenia się - kompetencje społeczne
Koordynatorzy przedmiotu
W cyklu 2025/26L: | W cyklu 2023/24L: |
Metody dydaktyczne podające
- pogadanka
- wykład konwersatoryjny
Metody dydaktyczne poszukujące
- referatu
- giełda pomysłów
- studium przypadku
Kryteria oceniania
Zadanie zaliczeniowe:
Opracowanie i prezentacja studium przypadku obejmującego:
diagnozę pedagogiczną wybranej sytuacji problemowej,
przygotowanie genogramu jako elementu analizy sytuacji rodzinnej,
zaprojektowanie adekwatnych działań opiekuńczo-wychowawczych,
przeprowadzenie (w formie symulacji) fragmentu rozmowy pomocowej wraz z autorefleksją dotyczącą zastosowanych technik komunikacyjnych.
Ocena uwzględnia poprawność merytoryczną diagnozy, adekwatność zaproponowanych działań, umiejętności komunikacyjne w symulacji oraz poziom współpracy w zespole (w przypadku pracy grupowej).
Literatura
Drabik-Podgórna V., Poradnictwo – między etyką a techniką, Kraków 2007.
Dybowska E., Wojtanowicz K., System wspierania i formy pracy z rodziną, Kraków 2013.
Jarosz E., Wysocka E.: Diagnoza psychopedagogiczna – podstawowe problemy i rozwiązania. Warszawa 2006.
Kargulowa A.: O teorii i praktyce poradnictwa. Warszawa 2004.
Kargulowi A. /red./: Poradoznawstwo – kontynuacja dyskursu, Warszawa 2009.
Kargulowa A.: Przeciw bezradności. Nurty – opcje – kontrowersje w poradnictwie i poradoznawstwie. Wrocław 1996.
King G.: Umiejętności terapeutyczne nauczyciela. Gdańsk 2003.
Kubacka-Jasiecka D., Mudyń K., Kryzys, interwencja i pomoc psychologiczna, Toruń 2008.
Siarkiewicz E. /red./, Niejednoznaczność poradnictwa, Zielona Góra 2004.
Skałbania B.: Poradnictwo pedagogiczne. Przegląd wybranych zagadnień, Kraków 2009.
file:///C:/Users/UMK/Downloads/Smolinska-Theiss.pdf
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: