Instytucjonalne formy opieki i wychowania 2403-PE-202-OWs1

Całkowity nakład pracy osób studiujących (2 ECTS) Godziny realizowane z udziałem nauczyciela: 15 godz. wykłady i 30 godz. konwersatorium Czas poświęcony na pracę indywidualną osób studiujących: • czas potrzebny na przygotowanie się do zajęć: 7 godz. • czas potrzebny na przygotowanie się do zaliczeń: 8 godz. Łącznie: 60 godz. (2 ECTS)

Osoba studiująca: W1: posiada wiedzę dotyczącą funkcjonowania konkretnych instytucji opieki i wsparcia z uwzględnieniem aspektu prawno-finansowego i organizacyjnego - K_W07 W2: ma pogłębioną i uporządkowaną wiedzę o różnych środowiskach wychowawczych, ich specyfice i procesach w nich zachodzących, opisywanych za pomocą naukowej i specjalistycznej terminologii - K_W10 W3: ma uporządkowaną i pogłębioną wiedzę na temat subdyscypliny pedagogiki, obejmującą terminologię, teorię i metodykę - K_W13 W4: ma uporządkowaną wiedzę o uczestnikach działalności opiekuńczo-wychowawczej - K_W15

Osoba studiująca: U1: analizuje w sposób właściwy problemy społeczne związane z opieką i wsparciem potrzebujących i dokonuje ich interpretacji - K_U01 U2: potrafi ocenić przydatność typowych metod, procedur i dobrych praktyk do realizacji zadań związanych z różnymi sferami działalności pedagogicznej - K_U09 U3: potrafi animować prace nad rozwojem uczestników procesów pedagogicznych oraz wspierać ich samodzielność w zdobywaniu wiedzy, a także inspirować do działań na rzecz uczenia się przez całe życie - K_U11

Osoba studiująca: K1: jest gotowa do podejmowania wyzwań zawodowych i osobistych w zakresie pomocy instytucjonalnej potrzebującym, przy czym wykazuje aktywność w podejmowaniu indywidualnych i zespołowych działań profesjonalnych - K_K03 K2: jest przygotowana do aktywnego uczestnictwa w grupach, organizacjach i instytucjach realizujących działania pedagogiczne i zdolna do porozumiewania się z osobami będącymi i niebędącymi specjalistami w danej dziedzinie - K_K07 K3: jest odpowiedzialna za własne przygotowanie do pracy, podejmowane decyzje i prowadzone działania oraz ich skutki, czuje się odpowiedzialna wobec ludzi, dla których dobra stara się działać - K_K08

- wykład konwersatoryjny
- wykład informacyjny (konwencjonalny)
- opowiadanie
- wykład problemowy

- sytuacyjna
- ćwiczeniowa
- studium przypadku
- referatu

- metody służące prezentacji treści
- metody wymiany i dyskusji
- metody rozwijające refleksyjne myślenie

Metody sprawdzenia efektów kształcenia

- Aktywne wykonywanie zadań na zajęciach – W1, W2, W3, W4, U1, U2, U3
- Aktywny udział w dyskusji na zajęciach – K1, K2, K3
- Obecność na konwersatoriach – U1, U2, U3, K1, K2, K3
- Zaliczenie pisemne z wykładów – W1, W2, W3, W4, U1, U2, U3
- Prezentacja i projekt na zaliczenie z konwersatorium – W1, W2, W3, W4, U1, U2, U3,

Zaliczenie przedmiotu - do końca semestru zimowego.

Kryteria oceniania:
osoba studiująca otrzymuje oceną pozytywną z przedmiotu, gdy aktywnie uczestniczyła w zajęciach, była obecna na konwersatorium (wszystkie nieobecności odrobiła w trybie indywidualnych konsultacji, ale nie więcej niż 50%), przygotowała prezentację i projekt oraz zaliczyła w formie pisemnej wykłady.

Ocena bardzo dobra (5): osoba studiująca w stopniu bardzo dobrym opanowała materiał obowiązujący na zajęciach
Ocena dobra (4): osoba studiująca w stopniu dobrym opanowała materiał obowiązujący na zajęciach
Ocena dostateczna (3): osoba studiująca w stopniu podstawowym opanowała materiał obowiązujący na zajęciach
Ocena niedostateczna (2): osoba studiująca nie opanowała materiału obowiązującego na zajęciach

Ocena szczegółowa:

Bardzo dobry - powyżej 95%
Dobry plus - 90%
Dobry - 80%
Dostateczny plus - 75%
Dostateczny - 60%

Literatura obowiązkowa:

Badora S., Marzec D. (red.), System opieki kompensacyjnej w zjednoczonej Europie, Kraków 2005.
Brągiel J., Badora S. (red.), Formy opieki, wychowania i wsparcia w zreformowanym systemie pomocy społecznej, Opole 2005.
Ejsmont M., Kosmalska B., Instytucjonalne formy opieki i pomocy społecznej dla dzieci, młodzieży, dorosłych, Gdańsk 2012.
Grewiński M., Lizut J. (red.), Deinstytucjonalizacja w polityce społecznej – szanse i zagrożenia, Warszawa, Radom 2021.
Kolankiewicz M., Placówki opiekuńczo-wychowawcze. Historia i współczesność, Warszawa 2022.
Krajewska B., Instytucje wsparcia dziecka i rodziny, Karków 2010.
Krajewska B., Rodzinne domy dziecka. Idea – przemiany - wsparcie, Toruń 2024.
Kruk A.M., Instytucje społeczne. Organizacja, zarządzanie, wybrane aspekty prawne i gospodarcze, Warszawa 2010.
Sadowska-Snarska C. (red.), Kierunki zmian w systemie instytucjonalnej opieki nad dzieckiem w Polsce, Białystok 2008.
Ustawa z 9 czerwca 2011 roku o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. 2025 poz. 49).
Wasilewska-Ostrowska K. (red.), Rodziny zastępcze i rodzinne domy dziecka w województwie kujawsko-pomorskim – z perspektywy realizatorów i odbiorców usług, Toruń 2024.
Węgierski Z. Opieka nad dzieckiem osieroconym, Teoria i praktyka, Toruń 2006.

Literatura uzupełniająca:

Albański L, Gola S., Wybrane zagadnienia pedagogiki opiekuńczej, Jelenia Góra 2013.
Badora S., Maciaszczyk P., Piątek M., (red.), Pedagogika opiekuńcza wobec problemów rodziny i możliwości jej wspierania, Tarnobrzeg 2014.
Badora S., Z zagadnień pedagogiki opiekuńczej, Tarnobrzeg 2009.
Dąbrowski Z., Pedagogika opiekuńcza w zarysie tom 1-2, Olsztyn 2000.
Fierek H., Fierek-Kaźmierzowska, Dzieje opieki nad dzieckiem, Słupsk 1991.
Gajewska G., Pedagogika opiekuńcza i jej metodyka, Zielona Góra 2004.
Heine M., Gajewska G. (red.), Sieroctwo społeczne i jego kompensacja, Zielona Góra 1999.
Maciaszkowa J., Z teorii i praktyki pedagogiki opiekuńczej, Warszawa 1991.
Pyrzyk I., Prekursorzy pedagogiki opiekuńczej, Toruń 1998.
Ruszkowska M., Rodzina zastępcza jako środowisko opiekuńczo-wychowawcze, Warszawa 2013.
Stelmaszuk Z.W., Współczesne kierunki w opiece nad dzieckiem, Warszawa 1999.

Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb:

• Strona przedmiotu 2403-PE-202-OWs1 w USOSweb