Nauki przedkliniczne:Patologia:Patofizjologia
1800-PO1-NPKPA-S1Z
Wykład
Wykład ma za zadanie zapoznać studenta z patofizjologią zaburzeń w układach i narządach w korelacji z objawami klinicznymi oraz diagnostyką poszczególnych jednostek chorobowych. Student podczas wykładów zapoznaje się z rolą procesu zapalnego
w rozwoju chorób sercowo-naczyniowvch, w tym miażdżycy, chorób nowotworowych, etiopatogenezą chorób układu hormonalnego i patofizjologią krwiotworzenia oraz mechanizmami transformacji nowotworowej
Ćwiczenia
Ćwiczenia mają na celu zapoznanie studenta ze szczegółowymi mechanizmami powstawania zaburzeń w układach i narządach, objawami oraz diagnostyką poszczególnych jednostek chorobowych. W szczególności zaburzeń hemostazy, przyczyn i objawów ostrego uszkodzenia nerek, przewlekłej choroby nerek oraz patofizjologii chorób przysadki mózgowej, tarczycy i przytarczyc.
Całkowity nakład pracy studenta
1. Godziny realizowane z udziałem nauczycieli:
- udział w wykładach: 5 godzin
- udział w ćwiczeniach: 10 godzin
- udział w seminariach: nie dotyczy
Godziny realizowane z udziałem nauczycieli akademickich: 15 godzin, co odpowiada 0,5 punktu ECTS.
2. Czas poświęcony na pracę indywidualną studenta:
- udział w wykładach: 5 godzin
- udział w ćwiczeniach: 10 godzin
- udział w seminariach: nie dotyczy
- samokształcenie: opracowanie wskazanych tematów w ramach samokształcenia, przygotowanie do ćwiczeń i kolokwium: 15 godzin
Łączny nakład pracy studenta związany z realizacją przedmiotu wynosi 30 godzin, co odpowiada 1 punktowi ECTS.
3. Czas wymagany do przygotowania się i do uczestnictwa
w procesie oceniania:
- przygotowanie do kolokwium zaliczeniowego i kolokwium zaliczeniowe: 2+1= 3 godziny.
Łączny nakład pracy studenta związany z przygotowaniem się
do uczestnictwa w procesie oceniania wynosi 3 godziny,
co odpowiada 0,1 punktu ECTS.
4. Czas wymagany do odbycia obowiązkowej praktyki:
- nie dotyczy.
Efekty uczenia się - wiedza
W zakresie wiedzy student zna i rozumie:
W1: podstawowe pojęcia z zakresu etiologii i patogenezy chorób. A.W9.
W2: czynniki chorobotwórcze zewnętrzne i wewnętrzne, modyfikowalne i niemodyfikowalne wpływające na rozwój chorób (wiek, płeć, uwarunkowania genetyczne i epigenetyczne, masa ciała, aktywność fizyczna). A.W10.
W3 wybrane zagadnienia z zakresu patologii szczegółowej układu krążenia (chorobę niedokrwienną serca, miażdżycę, zawał mięśnia sercowego), moczowego (ostre uszkodzenie nerek przewlekła choroba nerek), hormonalnego i zaburzeń metabolicznych (cukrzyca i jej powikłania, choroby przysadki mózgowej, tarczycy i przytarczyc), układu krwiotwórczego i hemostazy (skazy krwotoczne, zakrzepicę) oraz przebieg kliniczny wybranych chorób. A.W11.
W4: etiologię i patomechanizm zaburzeń układu immunologicznego i transformacji nowotworowej. A.W12.
Efekty uczenia się - umiejętności
W zakresie umiejętności student potrafi:
U1: łączyć obrazy uszkodzeń tkankowych i narządowych z objawami klinicznymi choroby, wywiadem i wynikami badań diagnostycznych.A.U4.
U2: wskazywać konsekwencje rozwijających się zmian patologicznych w narządach i układach A.U4.
Efekty uczenia się - kompetencje społeczne
W zakresie kompetencji student jest gotów do:
K1: zasięgania opinii ekspertów w przypadku trudności z samodzielnym rozwiązaniem problemu. K.5.
K2: dostrzegania i rozpoznawania własnych ograniczeń w zakresie wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych oraz dokonywania samooceny deficytów i potrzeb edukacyjnych. K.7.
Koordynatorzy przedmiotu
Metody dydaktyczne
Wykłady:
- wykład informacyjny;
- wykład problemowy;
- wykład konwersatoryjny.
Ćwiczenia:
- dyskusja dydaktyczna;
- metody eksponujące: analiza przypadków pacjentów;
- metody eksponujące: filmy.
Samokształcenie:
- samodzielne opracowanie wskazanych zagadnień z zakresu samokształcenia.
Metody dydaktyczne podające
- wykład konwersatoryjny
- wykład informacyjny (konwencjonalny)
- wykład problemowy
Metody dydaktyczne poszukujące
- studium przypadku
Wymagania wstępne
Znajomość anatomii z zakresu budowy, topografii poszczególnych narządów, fizjologii z zakresu funkcji poszczególnych narządów
i układów, biochemii z zakresu procesów metabolicznych
z uwzględnieniem szlaków metabolicznych: węglowodanów, lipidów, białek, a także metabolizmu kwasów nukleinowych.
Kryteria oceniania
Podstawą do zaliczenia przedmiotu Patofizjologia jest obecność na wykładach i ćwiczeniach, uzyskanie pozytywnej oceny z pisemnego kolokwium zaliczeniowego oraz przestrzeganie zasad ujętych w Regulaminie Dydaktycznym Katedry Patofizjologii. Kolokwium zaliczeniowe składa się z 30 pytań testowych (obejmujących materiał wykładów i ćwiczeń; test wielokrotnego wyboru z jedną odpowiedzią prawidłową) 1 punkt za pytanie; 0-30 punktów)
W celu weryfikacji osiągniętych przez studenta efektów uczenia stosuje się następujące kryteria oceny:
Procent punktów Ocena
92-100% Bardzo dobry
84-91% Dobry plus
76-83% Dobry
68-75% Dostateczny plus
60-67% Dostateczny
0-59% Niedostateczny
Kryteria zaliczenia przedmiotu:
Wykład:
- Kolokwium pisemne (test): zaliczenie ≥ 60% (W1-W4, U1-U2)
Ćwiczenia:
- Kolokwium pisemne (test): zaliczenie ≥60% ( W1-W4, U1-U2)
- Ukierunkowana obserwacja studenta podczas wykonywania zadań praktycznych w trakcie ćwiczeń: (K1, K2).
Samokształcenie- prezentacja multimedialna (W1-W4, U1-U2, K1-K2)
Praktyki zawodowe
Literatura
Literatura podstawowa
1.Zahorska-Markiewicz B, Małecka-Tendera E, Olszanecka-Glinianowicz M, Chudek J. Patofizjologia kliniczna, Edra Urban & Partner, Wrocław 2017, Wydanie 2 (dostępne w wersji elektronicznej), Wydanie 3 (Wrocław 2023).
Literatura uzupełniająca:
1. Maśliński S, Ryżewski J. Patofizjologia tom 1-2, PZWL Wydawnictwo Lekarskie, Warszawa 2022.
2. Gajewski P. Interna Szczeklika. Podręcznik chorób wewnętrznych 2019, Medycyna Praktyczna, Kraków 2019.
|
W cyklu 2025/26Z:
Literatura podstawowa
1.Zahorska-Markiewicz B, Małecka-Tendera E, Olszanecka-Glinianowicz M, Chudek J. Patofizjologia kliniczna, Edra Urban & Partner, Wrocław 2017, Wydanie 2 (dostępne w wersji elektronicznej), Wydanie 3 (Wrocław 2023).
Literatura uzupełniająca:
1. Maśliński S, Ryżewski J. Patofizjologia tom 1-2, PZWL Wydawnictwo Lekarskie, Warszawa 2022.
2. Gajewski P. Interna Szczeklika. Podręcznik chorób wewnętrznych 2019, Medycyna Praktyczna, Kraków 2019.
|
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i
terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: