Diagnostyka izotopowa 1701-A2-DIZO-SJ
Wykłady z przedmiotu Diagnostyka izotopowa mają zapoznać studenta z podstawami fizycznymi diagnostyki izotopowej, mechanizmami działania promieniowania jonizującego
na organizm człowieka, wyjaśnić podstawowe zasady ochrony radiologicznej i sposoby ilościowej oceny zagrożenia. Studenci zapoznawani są z metodami detekcji promieniowania jonizującego, aparaturą stosowaną
w diagnostyce izotopowej, najczęściej wykorzystywanymi izotopami i radiofarmaceutykami, wybranymi problemami
z zakresu techniki wykonywania oraz analizy wyników badań wykonywanych przy użyciu izotopów promieniotwórczych.
Laboratoria są częściowo powiązane z zagadnieniami omawianymi na wykładach i mają na celu wykształcenie umiejętności wykorzystywania nabytej wiedzy
do wykonywania pomiarów promieniowania, analizy, interpretacji i krytycznej oceny wyników. Studenci ćwiczą umiejętność współdziałania w zespole badawczym, wykształcenie poczucia odpowiedzialności za prawidłowe
i rzetelne przeprowadzenie badania lub pomiaru, świadomości konieczności ciągłego uzupełniania wiedzy
i samokształcenia.
|
W cyklu 2022/23Z:
jak w sekcji nadrzędnej |
W cyklu 2023/24Z:
jak w sekcji nadrzędnej |
W cyklu 2024/25Z:
jak w sekcji nadrzędnej |
W cyklu 2025/26Z:
jak w sekcji nadrzędnej |
Całkowity nakład pracy studenta
Efekty uczenia się - wiedza
Efekty uczenia się - umiejętności
Efekty uczenia się - kompetencje społeczne
Koordynatorzy przedmiotu
W cyklu 2023/24Z: | W cyklu 2024/25Z: | W cyklu 2025/26Z: | W cyklu 2022/23Z: |
Metody dydaktyczne
Metody dydaktyczne podające
Metody dydaktyczne poszukujące
- ćwiczeniowa
- laboratoryjna
Metody dydaktyczne w kształceniu online
Wymagania wstępne
Kryteria oceniania
Warunkiem zaliczenia przedmiotu jest pozytywna ocena
z egzaminu w zimowej sesji egzaminacyjnej. Do egzaminu
w pierwszym terminie dopuszczeni są studenci, którzy uzyskali zaliczenia z laboratoriów.
Do zaliczenia laboratoriów konieczne jest zaliczenie przez studenta czterech ćwiczeń laboratoryjnych i uzyskania 60% punktów z kolokwiów ustnych prowadzonych w czasie wykonywania ćwiczeń.
Przed każdym laboratorium student przygotowuje pisemne opracowanie zagadnień teoretycznych związanych z tematyką pomiarów. Zagadnienia dostępne są na stronie http://dziennik.biofizyka.cm.umk.pl/. Sprawozdanie z wyników wykonanych doświadczeń student oddaje na zakończenie zajęć, na których wykonuje dane ćwiczenie. W razie konieczności student dokonuje korekty sprawozdania wg wskazówek osoby prowadzącej zajęcia.
Osoby, które nie uzyskały zaliczenia z laboratoriów przed końcem semestru zimowego zobowiązane są do uzupełnienia zaliczenia przed drugim terminem egzaminu.
Wykłady
Zaliczenie efektów uczenia z zakresu wiedzy i umiejętności oceniane jest podczas egzaminu końcowego. Student udziela odpowiedzi na pytania otwarte, są wśród nich także zadania obliczeniowe.
Na pozytywną ocenę student musi uzyskać powyżej 50% możliwych do zdobycia punktów. Uzyskane punkty przelicza się na oceny według skali podanej poniżej:
Procent punktów Ocena
91-100% Bardzo dobry
81-90% Dobry plus
71-80% Dobry
61-70% Dostateczny plus
51-60% Dostateczny
0-50% Niedostateczny
Warunkiem zaliczenia przedmiotu jest pozytywna ocena
z egzaminu w zimowej sesji egzaminacyjnej. Do egzaminu
w pierwszym terminie dopuszczeni są studenci, którzy uzyskali zaliczenia z laboratoriów.
Do zaliczenia laboratoriów konieczne jest zaliczenie przez studenta czterech ćwiczeń laboratoryjnych i uzyskania 60% punktów z kolokwiów ustnych prowadzonych w czasie wykonywania ćwiczeń.
Przed każdym laboratorium student przygotowuje pisemne opracowanie zagadnień teoretycznych związanych z tematyką pomiarów. Zagadnienia dostępne są na stronie http://dziennik.biofizyka.cm.umk.pl/. Sprawozdanie z wyników wykonanych doświadczeń student oddaje na zakończenie zajęć, na których wykonuje dane ćwiczenie. W razie konieczności student dokonuje korekty sprawozdania wg wskazówek osoby prowadzącej zajęcia.
Osoby, które nie uzyskały zaliczenia z laboratoriów przed końcem semestru zimowego zobowiązane są do uzupełnienia zaliczenia przed drugim terminem egzaminu.
Wykłady
Zaliczenie efektów uczenia z zakresu wiedzy i umiejętności oceniane jest podczas egzaminu końcowego. Student udziela odpowiedzi na pytania otwarte, są wśród nich także zadania obliczeniowe.
Na pozytywną ocenę student musi uzyskać powyżej 50% możliwych do zdobycia punktów. Uzyskane punkty przelicza się na oceny według skali podanej poniżej:
Procent punktów Ocena
91-100% Bardzo dobry
81-90% Dobry plus
71-80% Dobry
61-70% Dostateczny plus
51-60% Dostateczny
0-50% Niedostateczny
Laboratoria – przygotowanie studenta ocenia się w formie kolokwium ustnego prowadzonego w czasie wykonywania ćwiczenia; oceny dokonuje prowadzący asystent, który weryfikuje wiedzę teoretyczną – prawa, zasady definicje oraz umiejętności praktycznego wykonania ćwiczenia. Asystent dokonuje także obserwacji i oceny umiejętności współpracy studentów w zespole podczas wykonywania ćwiczenia. Student otrzymuje zaliczenie pod warunkiem uzyskania przynajmniej 60% punktów z kolokwium ustnego.
Forma egzaminu z przedmiotu Diagnostyka izotopowa
W pierwszym i drugim terminie egzamin z Diagnostyki izotopowej jest pisemny i składa się z 6 pytań otwartych (w tym zadań obliczeniowych). Na pozytywna ocenę student musi uzyskać powyżej 50% możliwych do zdobycia punktów.
W szczególnych przypadkach Koordynator przedmiotu może zmienić podane limity punktowe konieczne dla uzyskania pozytywnej oceny z egzaminu lub uzyskania zaliczenia przedmiotu.
Nieobecność na wykładach i laboratoriach może być odpracowana przez zaliczenie odpowiedniego tematu zajęć u kierownika dydaktycznego lub wyznaczonego nauczyciela akademickiego.
Kolokwium ustne: W1,W2, U2, U4
Egzamin: W1-W4, U1, U3,U4,U5
Praktyczne wykonanie ćwiczeń: U2-U4, K1.
Literatura
Literatura podstawowa:
1. Świętaszczyk Cyprian, Medycyna Nuklearna- wprowadzenie do diagnostyki i terapii izotopowej : http://www.nuk.org.pl/pl/book/MEDYCYNA_NUKLEARNA_-_wprowadzenie_do_diagnostyki_i_terapii_radioizotopowej_(C.Swietaszczyk).pdf
2. Kubisz L. (red.). Biofizyka. PZWL, Warszawa 2024
3. Królicki L. Medycyna nuklearna. MP Kraków 2024
Literatura uzupełniająca:
1. Nowak S, Rudzki K, Piętka E, Czech E. Zarys medycyny nuklearnej. PZWL, Warszawa
2. Hrynkiewicz A. (red.). Człowiek i promieniowanie jonizujące. PWN, Warszawa 2001
3. Nuclear Medicine Communications, the official journal of the British Nuclear Medicine Society https://journals.lww.com/nuclearmedicinecomm/Pages/aboutthejournal.aspx
4. The Journal of Nuclear Medicine http://jnm.snmjournals.org/
|
W cyklu 2022/23Z:
jak w sekcji nadrzędnej |
W cyklu 2023/24Z:
jak w sekcji nadrzędnej |
W cyklu 2024/25Z:
jak w sekcji nadrzędnej |
W cyklu 2025/26Z:
jak w sekcji nadrzędnej |
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: