Patomorfologia
1700-A3-PATOML-SJ
Patologia jest działem medycyny zajmującym się etiologią, patogenezą, zmianami morfologicznymi i czynnościowymi w procesach chorobowych. Stanowi ona pomost pomiędzy podstawowymi naukami medycznymi a dziedzinami medycyny klinicznej. Tradycyjnie dzieli się ją na patologię ogólną i szczegółową. Pierwsza zajmuje się podstawowymi mechanizmami odpowiedzi komórek na uszkodzenia lub inne zaburzenia. Patologia szczegółowa zajmuje się zmianami
w odniesieniu do poszczególnych narządów. Właściwie postawione rozpoznanie, które opiera się na powiązanym
z danymi klinicznymi obrazie makroskopowym i mikroskopowym oraz badaniach dodatkowych (immunohistochemicznych i molekularnych) - warunkuje wybór właściwego postępowania terapeutycznego. W nowotworach prawidłowe rozpoznanie i badania dodatkowe warunkują ocenę rokowania. Student w momencie rozpoczęcia kursu z patomorfologii powinien mieć opanowane wiadomości z zakresu podstawowych nauk medycznych, zwłaszcza anatomii i histologii, w tym umiejętność mikroskopowania.
Tematyka wykładów obejmuje podstawy patologii ogólnej i narządowej oraz współczesne metody diagnostyki patomorfologicznej, w tym zagadnienia związane z mechanizmami powstawania i rozwoju chorób, procesami adaptacyjnymi, zapalnymi i zaburzeniami krążenia, a także patogenezą i diagnostyką nowotworów, z uwzględnieniem współczesnych klasyfikacji, zasad oceny zaawansowania chorób nowotworowych oraz znaczenia biomarkerów diagnostycznych, prognostycznych i predykcyjnych w procesie diagnostycznym i kwalifikacji do terapii. Omawiane są metody oceny morfologicznej, histochemicznej, immunohistochemicznej i molekularnej, w tym zastosowanie mikroskopii świetlnej, fluorescencyjnej i elektronowej oraz wybranych technik diagnostyki molekularnej, takich jak FISH, CISH, SISH, PCR i NGS. Zakres wykładów obejmuje również podstawy organizacji diagnostyki patomorfologicznej, systemów jakości, akredytacji, certyfikacji oraz standardów i procedur obowiązujących w jednostkach diagnostycznych.
Laboratoria obejmują wiedzę i umiejętności z zakresu przygotowania i opracowania materiału histopatologicznego, wykonywania i oceny wybranych technik histochemicznych i immunohistochemicznych oraz podstawowych metod diagnostyki molekularnej. Zajęcia obejmują również analizę preparatów mikroskopowych z wykorzystaniem mikroskopii świetlnej i fluorescencyjnej, przygotowanie materiału do badań molekularnych, w tym izolację DNA i RNA, oraz wykonywanie i ocenę wybranych badań immunohistochemicznych i hybrydyzacji in situ. Studenci dokonują oceny i interpretacji uzyskanych wyników badań patomorfologicznych i molekularnych, z uwzględnieniem znaczenia biomarkerów w diagnostyce, rokowaniu i predykcji odpowiedzi na leczenie.
Przedmiot Patomorfologia dla III roku kierunku analityka medyczna realizowany jest w formie wykładów oraz laboratoriów, które w semestrze zimowym obejmują praktyczne zajęcia laboratoryjne oraz mikroskopowe. Tematyka zajęć laboratoryjnych poświęcona jest sposobom zabezpieczenia, przygotowania i opracowania materiału tkankowego do badań, a także barwieniom histochemicznym i znakowaniom immunohistochemicznym oraz technikom biologii molekularnej. Tematyka zajęć mikroskopowych poświęcona jest ocenie preparatów histopatologicznych.
Asystent rozpoczyna laboratoria od sprawdzenia wiadomości z zakresu tematyki realizowanej podczas poprzednich zajęć, w formie sprawdzianu pisemnego. Następnie omawia ze studentami zakres i sposób realizacji bieżących ćwiczeń praktycznych, w tym zasady wykonywania planowanych metod i procedur. W trakcie dyskusji wprowadzającej weryfikowane jest teoretyczne przygotowanie studentów do bieżących zajęć, obejmujące znajomość zasad, celu i zastosowania omawianych metod, co stanowi podstawę do ich prawidłowego wykonania oraz późniejszej oceny i interpretacji uzyskanych wyników.
|
W cyklu 2024/25Z:
Patologia jest działem medycyny zajmującym się etiologią, patogenezą, zmianami morfologicznymi i czynnościowymi w procesach chorobowych. Stanowi ona pomost pomiędzy podstawowymi naukami medycznymi a dziedzinami medycyny klinicznej. Tradycyjnie dzieli się ją na patologię ogólną i szczegółową. Pierwsza zajmuje się podstawowymi mechanizmami odpowiedzi komórek na uszkodzenia lub inne zaburzenia. Patologia szczegółowa zajmuje się zmianami
w odniesieniu do poszczególnych narządów. Właściwie postawione rozpoznanie, które opiera się na powiązanym
z danymi klinicznymi obrazie makroskopowym i mikroskopowym oraz coraz częściej na badaniach dodatkowych (immunohistochemicznych i molekularnych) - warunkuje wybór właściwego postępowania terapeutycznego. W nowotworach prawidłowe rozpoznanie i badania dodatkowe warunkują ocenę rokowania. Student w momencie rozpoczęcia kursu z patomorfologii powinien mieć opanowane wiadomości
z zakresu podstawowych nauk medycznych, zwłaszcza anatomii i histologii, w tym umiejętność mikroskopowania. Student zdobywa wiedzę dotyczącą roli patomorfologii w diagnostyce oraz badaniach naukowych. Przedstawione są zagadnienia dotyczące badania histopatologicznego, autopsyjnego, badań cytologicznych, histochemicznych i immunohistochemicznych , mikroskopowo-elektronowych oraz molekularnych. Student zdobywa wiedzę obejmującą zrozumienie pojęć z zakresu: zmian wstecznych i postępowych (ich przyczyn i morfologicznych wykładników; uszkodzenia, adaptacji i śmierci komórki, zwyrodnień, martwicy, przerostu, rozrostu); zaburzeń w krążeniu: (pojęcie krwotoku, wstrząsu, zawału, zakrzepicy, zatory, żylaki, miażdżyca, choroba niedokrwienna serca, obrzęki i odwodnienie); zapaleń (podział zapaleń, mianownictwo, mediatory zapalenia, kliniczne objawy ostrego i przewlekłego zapalenia, zapalenia ziarniniakowe); wybranych zagadnień z chorób autoimmunologicznych, stanów przednowotworowych oraz nowotworów (klasyfikacja, stopnie złośliwości, drogi szerzenia się nowotworów, czynniki ryzyka).
Zajęcia z przedmiotu Patomorfologia dla III roku kierunku analityka medyczna prowadzone są w formie wykładów oraz laboratoriów. Tematyka zajęć laboratoryjnych poświęcona jest sposobom zabezpieczenia, przygotowania i opracowania materiału tkankowego do badań, a także barwieniom histochemicznym i znakowaniom immunohistochemicznym oraz technikom biologii molekularnej. Tematyka zajęć mikroskopowych poświęcona jest ocenie preparatów histopatologicznych.
Asystent rozpoczyna laboratoria od sprawdzenia wiadomości (sprawdzian pisemny, na wybranych laboratoriach), a następnie praktycznie wprowadza studentów w tematykę zajęć zgodnie z załączonym planem. Na ostatnich laboratoriach studenci przystępują do kolokwium. |
W cyklu 2025/26Z:
Patologia jest działem medycyny zajmującym się etiologią, patogenezą, zmianami morfologicznymi i czynnościowymi w procesach chorobowych. Stanowi ona pomost pomiędzy podstawowymi naukami medycznymi a dziedzinami medycyny klinicznej. Tradycyjnie dzieli się ją na patologię ogólną i szczegółową. Pierwsza zajmuje się podstawowymi mechanizmami odpowiedzi komórek na uszkodzenia lub inne zaburzenia. Patologia szczegółowa zajmuje się zmianami
w odniesieniu do poszczególnych narządów. Właściwie postawione rozpoznanie, które opiera się na powiązanym
z danymi klinicznymi obrazie makroskopowym i mikroskopowym oraz coraz częściej na badaniach dodatkowych (immunohistochemicznych i molekularnych) - warunkuje wybór właściwego postępowania terapeutycznego. W nowotworach prawidłowe rozpoznanie i badania dodatkowe warunkują ocenę rokowania. Student w momencie rozpoczęcia kursu z patomorfologii powinien mieć opanowane wiadomości
z zakresu podstawowych nauk medycznych, zwłaszcza anatomii i histologii, w tym umiejętność mikroskopowania. Student zdobywa wiedzę dotyczącą roli patomorfologii w diagnostyce oraz badaniach naukowych. Przedstawione są zagadnienia dotyczące badania autopsyjnego, badań cytologicznych, immunohistochemicznych, mikroskopowo-elektronowych oraz molekularnych. Student zdobywa wiedzę obejmującą zrozumienie pojęć z zakresu: zmian wstecznych i postępowych (ich przyczyn i morfologicznych wykładników; uszkodzenia, adaptacji i śmierci komórki, zwyrodnień, martwicy, przerostu, rozrostu); zaburzeń w krążeniu: (pojęcie krwotoku, wstrząsu, zawału, zakrzepicy, zatory, żylaki, miażdżyca, choroba niedokrwienna serca, obrzęki i odwodnienie); zapaleń (podział zapaleń, mianownictwo, mediatory zapalenia, kliniczne objawy ostrego i przewlekłego zapalenia, zapalenia ziarniniakowe); wybranych zagadnień z chorób autoimmunologicznych, stanów przednowotworowych oraz nowotworów (klasyfikacja, stopnie złośliwości, drogi szerzenia się nowotworów, czynniki ryzyka).
Zajęcia z przedmiotu Patomorfologia dla III roku kierunku analityka medyczna prowadzone są w formie wykładów oraz laboratoriów. Tematyka zajęć laboratoryjnych poświęcona jest sposobom zabezpieczenia, przygotowania i opracowania materiału tkankowego do badań, a także barwieniom histochemicznym i znakowaniom immunohistochemicznym oraz technikom biologii molekularnej. Tematyka zajęć mikroskopowych poświęcona jest ocenie preparatów histopatologicznych.
Asystent rozpoczyna laboratoria od sprawdzenia wiadomości (sprawdzian pisemny), a następnie wprowadza studentów
w tematykę zajęć zgodnie z załączonym planem. W dalszej części zajęcia odbywają się przy mikroskopach i/lub jako praktyczne ćwiczenia laboratoryjne. Po zajęciach laboratoryjnych studenci przystępują do kolokwium. |
Całkowity nakład pracy studenta
1. Nakład pracy związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczycieli akademickich wynosi:
– udział w wykładach: 30 godzin
– udział w laboratoriach: 30 godzin
Nakład pracy związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczycieli akademickich wynosi 60 godzin, co odpowiada 2,4 punktom ECTS.
2. Bilans nakładu pracy studenta:
udział w wykładach: 30 godzin
udział w laboratoriach: 30 godzin
przygotowanie do laboratoriów (do zajęć bloku laboratoryjnego, mikroskopowego, do sprawdzianów pisemnych): 16 godzin
czytanie wskazanej literatury naukowej: 8 godzin
przygotowanie do kolokwium zaliczeniowego w trakcie bloku laboratoryjnego: 7 godzin
przygotowanie do egzaminu i egzamin: 7+2= 9 godzin.
Łączny nakład pracy studenta związany z realizacją przedmiotu wynosi 100 godzin, co odpowiada 4 punktom ECTS.
3. Bilans nakładu pracy studenta o charakterze praktycznym:
udział w laboratoriach o charakterze praktycznym: 30 godzin
przygotowanie do laboratoriów (w zakresie praktycznym): 16 godzin
przygotowanie do kolokwium zaliczeniowego w trakcie bloku laboratoryjnego: 7 godzin
przygotowanie do egzaminu: 7 godzin.
Łączny nakład pracy studenta o charakterze praktycznym wynosi 60 godzin co odpowiada 2,4 punktu ECTS.
Czas wymagany do odbycia obowiązkowej praktyki:
Nie dotyczy.
Efekty uczenia się - wiedza
Wykłady student zna i rozumie:
W1: terminologię patomorfologiczną, zna definicję, patofizjologię oraz etiologię zmian wstecznych i zaburzeń w krążeniu; potrafi podać podział i zna definicję oraz przyczyny zapaleń; potrafi opisać proces transformacji i progresji nowotworowej, potrafi podać klasyfikację, opisać stopnie złośliwości, drogi szerzenia i czynniki ryzyka nowotworów. K_E.W3, K_E.W14.
W2: rolę badań z zakresu diagnostyki histopatologicznej w rozpoznawaniu, monitorowaniu, rokowaniu zaburzeń narządowych i układowych oraz kryteria doboru tych badań i zasady wykonywania w odniesieniu do diagnostyki histopatologicznej. K_E.W14, K_E.W15,K_E.W23.
W3: zasady przygotowania i opracowania materiału tkankowego do diagnostyki histopatologicznej, zarówno do badań podstawowych, jak i badań z zakresu biologii molekularnej; potrafi opisać metody diagnostyki patomorfologicznej, tj.: badanie śródoperacyjne, badanie pooperacyjne, badanie biopsyjne (potrafi opisać szczegółowo rodzaje badań biopsyjnych), badanie autopsyjne. K_E.W9, K_E.W14.
W4: zna zasady i potrafi scharakteryzować barwienia i znakowania z zakresu histochemii, immunohistochemii oraz biologii molekularnej. K_E.W9.
W5: zna zasady interpretacji wyników badań patomorfologicznych w celu zróżnicowania stanów patologicznych. Zna przyczyny powstawania artefaktów oraz metody ich zapobiegania, a także rozumie konieczność przeprowadzania kontroli dodatniej i ujemnej wykonywanych oznaczeń. K_E.W27.
W6: zna rodzaje i charakterystykę materiału biologicznego, zasady i metodykę pobierania, transportu, przechowywania i przygotowania materiału tkankowego do diagnostyki histopatologicznej. K_E.W09, K_E.W15.
Efekty uczenia się - umiejętności
Student potrafi:
U1: posługiwać się mikroskopem optycznym oraz technikami histochemicznymi w celu opisu cech morfologicznych w preparatach mikroskopowych tkanek prawidłowych i patologicznie zmienionych. K_E.U02.
U2: wskazać związek między nieprawidłowościami morfologicznymi i biochemicznymi a funkcją zmienionych narządów i układów w stanach chorobowych, objawami klinicznymi i strategią diagnostyczną z zakresu diagnostyki patomorfologicznej. K_E.U01.
U3: zaproponować profile, schematy i algorytmy postępowania diagnostycznego w różnych stanach klinicznych, zgodnie z zasadami etyki zawodowej, wymogami dobrej praktyki laboratoryjnej i medycyny laboratoryjnej opartej na dowodach naukowych w odniesieniu do materiału tkankowego w diagnostyce histopatologicznej. K_E.U19, K_E.U20.
U4: dobierać i wykonywać barwienia histochemiczne (podstawowe i specjalne) dla postępowania diagnostycznego w różnych stanach klinicznych. K_E.U19, K_E.U20.
U5: rozpoznawać zmiany morfologiczne charakterystyczne dla określonej jednostki chorobowej. K_E.U3.
U6: interpretować wyniki badań patomorfologicznych celem wykluczenia bądź rozpoznania schorzenia, diagnostyki różnicowej chorób, monitorowania przebiegu schorzenia i oceny efektów leczenia w różnych stanach klinicznych. Potrafi rozpoznawać i zapobiegać artefaktom. K_E.U04, K_E.U21.
Efekty uczenia się - kompetencje społeczne
Student powinien być gotów do:
K1: w trakcie zajęć praktycznych współpracuje z członkami grupy i stosuje zasady koleżeństwa zawodowego oraz rozumie ważność tych działań K_E.K2
K2: dbania o bezpieczeństwo własne i innych osób. K_E.K3
K3: wykazywania kreatywności w działaniu związanym z realizacją zadań diagnosty. K_E.K1.
K4: prawidłowej identyfikacji i rozstrzygania dylematów związanych z wykonywaniem zawodu diagnosty laboratoryjnego w ach patomorfologii. K_E.K02.
K5: współpracy z klinicystami w zakresie diagnostyki
Patomorfologicznej. K_E.K2.
Koordynatorzy przedmiotu
Metody dydaktyczne
Wykład:
- wykład informacyjny (konwencjonalny) z prezentacją multimedialną;
- wykład problemowy;
- wykład konwersatoryjny.
Laboratoria:
- ćwiczenia praktyczne;
- dyskusja;
- projektowanie i analiza badań naukowych;
- analiza wyników badań patomorfologicznych;
- studium przypadku.
Metody dydaktyczne eksponujące
- pokaz
Metody dydaktyczne podające
- opis
- wykład informacyjny (konwencjonalny)
- wykład konwersatoryjny
Metody dydaktyczne poszukujące
- obserwacji
- doświadczeń
- ćwiczeniowa
- laboratoryjna
- studium przypadku
Rodzaj przedmiotu
przedmiot obligatoryjny
Wymagania wstępne
Przedmiot obejmuje podstawy patologii ogólnej i narządowej oraz zasady współczesnej diagnostyki patomorfologicznej. Studenci poznają metody oceny zmian morfologicznych oraz zastosowanie technik histochemicznych, immunohistochemicznych i molekularnych w diagnostyce chorób, ze szczególnym uwzględnieniem diagnostyki nowotworów. Zajęcia obejmują przygotowanie i opracowanie materiału histopatologicznego, wykonywanie i ocenę wybranych technik histochemicznych i immunohistochemicznych oraz molekularnych Studenci dokonują analizy preparatów mikroskopowych oraz interpretacji wyników badań patomorfologicznych i molekularnych, z uwzględnieniem zasad jakości i standardów obowiązujących w diagnostyce patomorfologicznej.
Zajęcia z przedmiotu Patomorfologia dla studentów III roku kierunku analityka medyczna prowadzone są w formie wykładów oraz laboratoriów, obejmujących zajęcia mikroskopowe i laboratoryjne.
Kryteria oceniania
Podstawą do zaliczenia przedmiotu Patomorfologia jest przestrzeganie zasad ujętych w Regulaminie Dydaktycznym Katedry Patomorfologii Klinicznej.
Studenci oceniani są w systemie punktowym, bez możliwości poprawy uzyskanych wyników. Wyniki uzyskane z poszczególnych form weryfikacji wiedzy, w tym sprawdzianów (wejściówek), kolokwium oraz egzaminu, są udostępniane studentom w formie elektronicznej, za pośrednictwem udostępnionego arkusza kalkulacyjnego. Arkusz aktualizowany jest przez sekretariat Katedry oraz nauczycieli akademickich.
W ramach wybranych laboratoriów (Patrz regulamin przedmiotu) odbywa się sprawdzanie wiedzy tzw. „wejściówka”, która obejmuje materiał prezentowany na poprzednich zajęciach (wyjątek stanowią laboratoria nr 6, które będą sprawdzać wiedzę z zajęć nr 4). Na ostatnich zajęciach przeprowadzane jest kolokwium z materiału obowiązującego w trakcie laboratoriów oraz wybranych wykładów (Patrz regulamin przedmiotu).
Studentowi, który nie posiada wymaganej na zajęciach wiedzy, istnieje możliwość przyznania punktów ujemnych.
Na ostatnich laboratoriach przeprowadzane jest kolokwium składające się z pytań: otwartych oraz półotwartych i testowych. Na kolokwium obowiązuje materiał z laboratoriów oraz wybranych wykładów (Patrz regulamin przedmiotu).
Na sprawdzianach pisemnych, kolokwium i egzaminie obowiązują wiadomości w zakresie określonym sylabusem, które są zawarte w zalecanych pozycjach literaturowych oraz przekazywane przez nauczyciela podczas zajęć.
Warunkiem zaliczenia laboratoriów, a tym samym dopuszczenia do egzaminu końcowego jest uzyskanie 60% z łącznej liczby punktów możliwych do uzyskania w czasie laboratoriów (Patrz regulamin przedmiotu)
Warunkiem zwolnienia z egzaminu jest uzyskanie minimum 96% punktów z laboratoriów i kolokwium.
W przypadku nie zaliczenia laboratoriów z przedmiotu Patomorfologia, student zobowiązany jest zaliczyć materiał obowiązujący w całym cyklu zajęć (wykłady + laboratoria, tzw. ‘zbój’) w formie pisemnej przed rozpoczęciem się sesji egzaminacyjnej (jeden termin ustalany dla całego roku, w porozumieniu ze starostą roku). Niezaliczenie zajęć laboratoryjnych z przedmiotu Patomorfologia podlega zasadom określonym w Regulaminie studiów Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu (§39 Regulamin studiów Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, uchwała nr 39 Senatu UMK z dnia 30 kwietnia 2019 r., z późn. zm.).
Egzamin trwa do 120 min. Jest on przeprowadzany w formie testowej (test jednokrotnego wyboru) oraz opisowej i obejmuje materiał z laboratoriów i wykładów.
Oceny wystawiane są według liczby uzyskanych punktów zgodnie z poniższą tabelą.
Procent punktów Ocena
95≤…<100 Bardzo dobry
88≤…<94 Dobry plus
80≤…<87 Dobry
71≤…<79 Dostateczny plus
60≤….<70 Dostateczny
0…<59 Niedostateczny
Egzamin końcowy (0-60 pkt, ≥ 60%); W1, W2, W3, W4, W5, W6, U1, U2, U3, U4, U5, U6, K1, K2, K3, K4, K5
Zaliczenie laboratorium (Kolokwium + Laboratoria, max. 102 pkt, ≥ 60%); W1, W2, W3, W4, W5, W6, U1, U2, U3, U4, U5, U6, K1, K2, K3, K4, K5
Praktyki zawodowe
Literatura
Literatura obowiązkowa:
1.Robbins Patologia” Wydawnictwo Medyczne Urban & Partner, Warszawa-Wrocław 2019
2. Kruś S, Skrzypek-Fakhoury E. Patomorfologia kliniczna. PZWL, Warszawa 1996
3. Kumar V, Abbas KA., Aster J. Robbins Patologia (red. wyd. pol. Olszewski WT). Urban & Partner, Wrocław 2014.
Literatura uzupełniająca:
1. Słomski R. Analiza DNA. Teoria i praktyka. Wydawnictwo Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu, Poznań 2011
2. Stachura J, Domagała W. Patologia znaczy słowo o chorobie (tom 1). PAU, Kraków 2016
3. Stachura J, Domagała W. Patologia znaczy słowo o chorobie (tom 2). PAU, Kraków 2005
4. http://pol-pat.pl/index.php/standardy-i-wytyczne-w-patomorfologii/
|
W cyklu 2024/25Z:
Literatura obowiązkowa:
1.Robbins Patologia” Wydawnictwo Medyczne Urban & Partner, Warszawa-Wrocław 2019
2. Kruś S, Skrzypek-Fakhoury E. Patomorfologia kliniczna. PZWL, Warszawa 1996
3. Stevens A, Lowe J. Patologia, CZLEJ, Lublin 2005
4. Zabel M. Immunocytochemia. PWN, Warszawa 1999
5. Zawistowski S. Technika histopatologiczna. PZWL, Warszawa 1986
6. Kumar V, Abbas KA., Aster J. Robbins Patologia (red. wyd. pol. Olszewski WT). Urban & Partner, Wrocław 2014.
Literatura uzupełniająca:
1. Bibbo M, Wilbur DC. Comprehensive cytopathology. Saunders Elsevier, Philadelphia 2008
2. Carson FL, Hladik Ch. Histotechnology (3rd edition). ASCP, Chicago 2009
3. Słomski R. Analiza DNA. Teoria i praktyka. Wydawnictwo Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu, Poznań 2008
4. Stachura J, Domagała W. Patologia znaczy słowo o chorobie (tom 1). PAU, Kraków 2016
5. Stachura J, Domagała W. Patologia znaczy słowo o chorobie (tom 2). PAU, Kraków 2005
6. Wieczorek M. Histopatologia ogólna i podstawy cytodiagnostyki. Śląska Akademia Medyczna, Katowice 2006.
7. http://pol-pat.pl/index.php/standardy-i-wytyczne-w-patomorfologii/ |
W cyklu 2025/26Z:
Literatura obowiązkowa:
1.Robbins Patologia” Wydawnictwo Medyczne Urban & Partner, Warszawa-Wrocław 2019
2. Kruś S, Skrzypek-Fakhoury E. Patomorfologia kliniczna. PZWL, Warszawa 1996
3. Kumar V, Abbas KA., Aster J. Robbins Patologia (red. wyd. pol. Olszewski WT). Urban & Partner, Wrocław 2014.
Literatura uzupełniająca:
1. Słomski R. Analiza DNA. Teoria i praktyka. Wydawnictwo Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu, Poznań 2011
2. Stachura J, Domagała W. Patologia znaczy słowo o chorobie (tom 1). PAU, Kraków 2016
3. Stachura J, Domagała W. Patologia znaczy słowo o chorobie (tom 2). PAU, Kraków 2005
4. http://pol-pat.pl/index.php/standardy-i-wytyczne-w-patomorfologii/
|
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i
terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: