Patofizjologia
1600-Lek22PATO-NJ
Wykład
Celem wykładów jest zapoznanie studenta ze szczegółowymi mechanizmami powstawania zaburzeń w układach i narządach, a także rozszerzenie wiedzy studenta o objawy kliniczne oraz diagnostykę poszczególnych jednostek chorobowych. Student podczas wykładów dyskutuje na temat etiopatogenezy chorób układu sercowo-naczyniowego, endokrynnego czy zaburzeń hematologicznych.
Ćwiczenia
Ćwiczenia mają na celu: zapoznanie studenta ze szczegółowymi mechanizmami powstawania zaburzeń w układach i narządach, wykształcenie umiejętności wiązania zaburzeń na poziomie komórkowym, tkankowym, narządowym z objawami klinicznymi oraz wynikami badań w poszczególnych jednostkach chorobowych.
|
W cyklu 2024/25L:
Wykład Celem wykładów jest zapoznanie studenta ze szczegółowymi mechanizmami powstawania zaburzeń w układach i narządach, a także rozszerzenie wiedzy studenta o objawy kliniczne oraz diagnostykę poszczególnych jednostek chorobowych. Student podczas wykładów dyskutuje na temat etiopatogenezy chorób układu sercowo-naczyniowego, endokrynnego czy zaburzeń hematologicznych. Ćwiczenia Ćwiczenia mają na celu: zapoznanie studenta ze szczegółowymi mechanizmami powstawania zaburzeń w układach i narządach, wykształcenie umiejętności wiązania zaburzeń na poziomie komórkowym, tkankowym, narządowym z objawami klinicznymi oraz wynikami badań w poszczególnych jednostkach chorobowych.
|
W cyklu 2025/26L:
Wykład Celem wykładów jest zapoznanie studenta ze szczegółowymi mechanizmami powstawania zaburzeń w układach i narządach, a także rozszerzenie wiedzy studenta o objawy kliniczne oraz diagnostykę poszczególnych jednostek chorobowych. Student podczas wykładów dyskutuje na temat etiopatogenezy chorób układu sercowo-naczyniowego, endokrynnego czy zaburzeń hematologicznych. Ćwiczenia Ćwiczenia mają na celu: zapoznanie studenta ze szczegółowymi mechanizmami powstawania zaburzeń w układach i narządach, wykształcenie umiejętności wiązania zaburzeń na poziomie komórkowym, tkankowym, narządowym z objawami klinicznymi oraz wynikami badań w poszczególnych jednostkach chorobowych.
|
Całkowity nakład pracy studenta
1. Nakład pracy związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczycieli akademickich wynosi:
- udział w wykładach: 30 godzin
- udział w ćwiczeniach: 45 godzin
- udział w kolokwiach: 6 godzin
- udział w egzaminie końcowym: 2 godziny
Nakład pracy związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczycieli akademickich wynosi 83 godzin, co odpowiada 3,32 punktom ECTS.
2. Bilans nakładu pracy studenta:
- udział w wykładach: 30 godzin
- udział w ćwiczeniach: 45 godzin
- czytanie wskazanej literatury naukowej: 15 godzin
- przygotowanie do ćwiczeń: 23 godziny
- przygotowanie do kolokwiów i udział w kolokwiach: 20 + 6 = 26 godzin
- przygotowanie do egzaminu i egzamin końcowy: 14 + 2 = 16 godzin
- przygotowanie projektu/prezentacji: 2,5 godziny
Łączny nakład pracy studenta wynosi 157,5 godziny, co odpowiada 6,3 punktom ECTS.
3. Nakład pracy związany z prowadzonymi badaniami naukowymi:
- czytanie wskazanej literatury naukowej: 15 godzin
- udział w wykładach (z uwzględnieniem wyników badań oraz opracowań naukowych z zakresu aktualnego stanu wiedzy na temat patofizjologii wybranych chorób): 20 godzin
- udział w ćwiczeniach (z uwzględnieniem wyników badań oraz opracowań naukowych z zakresu aktualnego stanu wiedzy na temat patofizjologii wybranych chorób): 27 godzin
- przygotowanie do ćwiczeń (z uwzględnieniem wyników badań oraz opracowań naukowych z zakresu aktualnego stanu wiedzy na temat patofizjologii wybranych chorób): 13 godzin
- przygotowanie do kolokwiów z uwzględnieniem wyników badań oraz opracowań naukowych z zakresu aktualnego stanu wiedzy na temat patofizjologii wybranych chorób: 13 godzin
- przygotowanie do egzaminu z uwzględnieniem wyników badań oraz opracowań naukowych z zakresu aktualnego stanu wiedzy na temat patofizjologii wybranych chorób: 9 godzin
Łączny nakład pracy studenta związany z prowadzonymi badaniami naukowymi wynosi 97 godzin, co odpowiada 3,88 punktom ECTS.
4. Czas wymagany do przygotowania się i do uczestnictwa
- w procesie oceniania:
przygotowanie do ćwiczeń (w tym czytanie wskazanej literatury): 12 godzin
- przygotowanie i udział w kolokwiach: 20 + 6 = 26 godzin
- przygotowanie do egzaminu i egzamin końcowy: 14 + 2 = 16 godzin
- przygotowanie projektu/prelekcji: 2,5 godziny
Łączny nakład pracy studenta do przygotowania się i do uczestnictwa w procesie oceniania: 56,5 godziny, co odpowiada 2,26 punktom ECTS.
5. Bilans nakładu pracy studenta o charakterze praktycznym
- udział w ćwiczeniach: 45 godzin
Łączny nakład pracy studenta o charakterze ogólnoakademickim wynosi: 45 godzin, co odpowiada 1,8 punktów ECTS.
7. Czas wymagany do odbycia obowiązkowej praktyki: nie dotyczy.
Od roku akademickiego 2025/2026:
1. Nakład pracy związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczycieli akademickich wynosi:
- udział w wykładach: 30 godzin
- udział w ćwiczeniach: 45 godzin
- udział w kolokwiach: 3 godziny
- udział w egzaminie końcowym: 2 godziny
Nakład pracy związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczycieli akademickich wynosi 80 godzin, co odpowiada 3,2 punktom ECTS
2. Bilans nakładu pracy studenta:
- udział w wykładach: 30 godzin
- udział w ćwiczeniach: 45 godzin
- przygotowanie do ćwiczeń i kolokwiów (w tym czytanie wskazanej literatury): 43 + 13 = 56 godzin
- przygotowanie do egzaminu i egzamin końcowy: 15 + 2 = 17 godzin
- przygotowanie projektu/prezentacji: 2 godziny
Łączny nakład pracy studenta wynosi 150 godzin, co odpowiada 6 punktom ECTS
3. Bilans nakładu pracy związany z realizacją efektów uczenia się w warunkach symulacji medycznej
Nie dotyczy
4. Bilans nakładu pracy związany z realizacją efektów uczenia się odnoszących się do komunikacji medycznej:
Nie dotyczy
Efekty uczenia się - wiedza
Student:
W1: Stosuje nazewnictwo patomorfologiczne w opisie wybranych stanów chorobowych (C.W26).
W2: Omawia udział procesu zapalnego o charakterze swoistym i nieswoistym w etiopatogenezie i przebiegu wybranych jednostek chorobowych m. in. w miażdżycy, cukrzycy, nowotworach, otyłości, chorobach autoimmunologicznych (C.W28).
W3: Określa klasyfikację, obraz kliniczny i mechanizmy kompensacyjne wstrząsu anafilaktycznego, septycznego, hipowolemicznego, kardiogennego oraz neurogennego (C.W29).
W4: Omawia etiopatogenezę, przebieg kliniczny i diagnostykę wybranych jednostek chorobowych układu sercowo – naczyniowego, oddechowego, nerwowego, endokrynnego, moczowo – płciowego, krwiotwórczego i pokarmowego (C.W31)
W5: Charakteryzuje konsekwencje rozwijających się uszkodzeń tkankowych i narządowych z objawami klinicznymi choroby i wynikami badań diagnostycznych (C.W32).
W6: Określa czynniki chorobotwórcze zewnętrzne i wewnętrzne modyfikowalne i niemodyfikowalne (C.W33).
W7: Omawia patomechanizm i konsekwencje kliniczne chorób układu sercowo-naczyniowego, oddechowego, nerwowego, endokrynnego, moczowo-płciowego, krwiotwórczego
i pokarmowego oraz zaburzeń gospodarki wodno – elektrolitowej i kwasowo – zasadowej (C.W34).
W8: Opisuje kierunki najnowszych strategii terapeutycznych wybranych chorób (C.W42).
W9: Omawia udział procesu oksydacyjnego w patogenezie chorób metabolicznych, chorób neurodegeneracyjnych oraz w procesie starzenia (C.W47).
W10: Wskazuje zaburzenia gospodarki składnikami mineralnymi i witaminami (C.W48).
W11: Opisuje wpływ zaburzeń wydzielania enzymów trawiennych na rozwój chorób układu pokarmowego (C.W49).
W12: Charakteryzuje wpływ zaburzeń łaknienia na rozwój chorób cywilizacyjnych (C.W50).
Od roku akademickiego 2025/2026:
W1: Stosuje nazewnictwo patomorfologiczne w opisie wybranych stanów chorobowych (C.W25).
W2: Omawia udział procesu zapalnego o charakterze swoistym
i nieswoistym w etiopatogenezie i przebiegu wybranych jednostek chorobowych m. in. w miażdżycy, cukrzycy, nowotworach, otyłości, chorobach autoimmunologicznych (B.W15, C.W23).
W3: Określa klasyfikację, obraz kliniczny i mechanizmy kompensacyjne wstrząsu anafilaktycznego, septycznego, hipowolemicznego, kardiogennego oraz neurogennego (C.W24, C.W29).
W4: Omawia etiopatogenezę, przebieg kliniczny i diagnostykę wybranych jednostek chorobowych układu sercowo – naczyniowego, oddechowego, nerwowego, endokrynnego, moczowo – płciowego, krwiotwórczego i pokarmowego (C.W24, C.W26, C.W27)
W5: Charakteryzuje konsekwencje rozwijających się uszkodzeń tkankowych i narządowych z objawami klinicznymi choroby
i wynikami badań diagnostycznych (C.W26, C.W27).
W6: Określa czynniki chorobotwórcze zewnętrzne i wewnętrzne modyfikowalne i niemodyfikowalne (C.W26).
W7: Omawia patomechanizm i konsekwencje kliniczne chorób układu sercowo-naczyniowego, oddechowego, nerwowego, endokrynnego, moczowo-płciowego, krwiotwórczego
i pokarmowego oraz zaburzeń gospodarki wodno – elektrolitowej
i kwasowo – zasadowej (C.W27).
W8: Opisuje kierunki najnowszych strategii terapeutycznych wybranych chorób (B.W15, C.W33).
W9: Omawia udział procesu oksydacyjnego w patogenezie chorób metabolicznych, chorób neurodegeneracyjnych oraz w procesie starzenia (B.W15, C.W38).
W10: Wskazuje zaburzenia gospodarki składnikami mineralnymi
i witaminami (C.W39).
W11: Opisuje wpływ zaburzeń wydzielania enzymów trawiennych na rozwój chorób układu pokarmowego (C.W27).
W12: Charakteryzuje wpływ zaburzeń łaknienia na rozwój chorób cywilizacyjnych (C.W40).
Efekty uczenia się - umiejętności
U1: Ocenia zmiany na poziomie komórkowym, tkankowym
i narządowym w przebiegu wybranych stanów patologicznych i wiąże je z objawami klinicznymi, i wynikami badań (C.U011).
U2: Interpretuje wyniki badań laboratoryjnych w wybranych jednostkach chorobowych (C.U011).
U3: Prawidłowo planuje algorytm diagnostyczno-terapeutyczny wybranych jednostek chorobowych (C.U011).
Od roku akademickiego 2025/2026:
U1: Ocenia zmiany na poziomie komórkowym, tkankowym i narządowym w przebiegu wybranych stanów patologicznych i wiąże je z objawami klinicznymi i wynikami badań (C.U7).
U2: Interpretuje wyniki badań laboratoryjnych w wybranych jednostkach chorobowych (C.U7).
U3: Prawidłowo planuje algorytm diagnostyczno-terapeutyczny wybranych jednostek chorobowych (C.U7).
Efekty uczenia się - kompetencje społeczne
K1: Wykorzystuje obiektywne źródła informacji naukowej w połączeniu ze zdobytą wiedzą z zakresu patofizjologii chorób (K_K01).
K2: Respektuje standardy etyczne (K_K03).
K3: Wykazuje postawę współpracy w zespole (K_K06).
K4: Wykazuje postawę ciągłego samokształcenia (K_K07).
Od roku akademickiego 2025/2026:
K1: Wykorzystuje obiektywne źródła informacji naukowej w połączeniu ze zdobytą wiedzą z zakresu patofizjologii chorób (K_K07).
K2: Respektuje standardy etyczne (K_K01).
K3: Wykazuje postawę współpracy w zespole (K_K09).
K4: Wykazuje postawę ciągłego samokształcenia (K_K05).
Koordynatorzy przedmiotu
Metody dydaktyczne
Wykłady:
wykład informacyjny,
wykład problemowy,
wykład konwersatoryjny,
analiza przypadków.
Ćwiczenia:
dyskusja dydaktyczna,
analiza badań naukowych
analiza przypadków,
uczenie wspomagane komputerem,
metody eksponujące: film, pokaz
metody symulacyjne (studium przypadku)
filmy, gry dydaktyczne.
Rodzaj przedmiotu
przedmiot obligatoryjny
Wymagania wstępne
Znajomość anatomii z zakresu budowy, topografii poszczególnych narządów; fizjologii z zakresu funkcji poszczególnych narządów
i układów, biochemii z zakresu procesów metabolicznych
z uwzględnieniem szlaków metabolicznych: węglowodanów, lipidów, białek, a także metabolizmu kwasów nukleinowych.
Kryteria oceniania
Podstawą do zaliczenia przedmiotu Patofizjologia jest uzyskanie pozytywnych ocen ze wszystkich kolokwiów, sprawdzianów pisemnych, egzaminu końcowego oraz przestrzeganie zasad ujętych w Regulaminie Dydaktycznym Katedry Patofizjologii.
Egzamin końcowy, kolokwia, sprawdziany pisemne: zaliczenie na ocenę na podstawie testu (test pisemny: krótkie ustrukturyzowane pytania otwarte (tylko na sprawdzianach pisemnych, wejściówkach) i zamknięte (test jednokrotnego wyboru, test dopasowania odpowiedzi) z wiedzy zdobytej na wykładach oraz ćwiczeniach.
W celu weryfikacji osiągniętych przez studenta efektów uczenia stosuje się następujące kryteria oceny:
Procent uzyskanych punktów Ocena
92 ≤ ….≤ 100 % bardzo dobry – 5
88 ≤….< 92 % dobry plus – 4,5
80 ≤ ….< 88 % dobry - 4
71 ≤….<80 % dostateczny plus - 3,5
60 ≤….< 71 % dostateczny – 3
0…. < 60 % niedostateczny - 2
Kryteria zaliczenia przedmiotu:
Wykład:
- Kolokwia: zaliczenie ≥ 60% (W1, W2, W4-W9, W11, U1, K1, K4)
- Egzamin końcowy (weryfikacja efektów uczenia z całego cyklu): zaliczenie ≥ 60% (W1-W12, U1-U3, K1, K4).
Ćwiczenia:
- Kolokwia, wejściówki (sprawdziany pisemne): zaliczenie ≥60% (W1, W2, W4-W9, W11, U1-U3, K1)
Prezentacje multimedialne: zaliczenie ≥ 60% (W1, W2, W4-W9, W11, U1, K1-K4)
- Ukierunkowana obserwacja studenta podczas wykonywania zadań praktycznych (≥60%): W1, W2, W4-W9, W11, U1-U3, K1-K4).
Od roku akademickiego 2025/2026:
Podstawą do zaliczenia przedmiotu Patofizjologia jest uzyskanie pozytywnych ocen ze wszystkich kolokwiów, sprawdzianów pisemnych, egzaminu końcowego oraz przestrzeganie Regulaminu dydaktycznego Katedry Patofizjologii.
Kryteria zaliczenia przedmiotu:
- Kolokwia pisemne (test): zaliczenie ≥ 60% (W1, W2, W4-W9, W11, U1, K1, K4)
- Egzamin końcowy pisemny (weryfikacja efektów uczenia z całego cyklu): zaliczenie ≥ 60% (W1-W12, U1-U3, K1, K4).
- Ukierunkowana obserwacja studenta podczas wykonywania zadań praktycznych (≥60%): W1, W2, W4-W9, W11, U1-U3, K1-K4).
Praktyki zawodowe
Literatura
Literatura podstawowa:
1. Olszanecka-Glinianowicz M., Małecka-Tendera E, Chudek J. (red.) Patofizjologia kliniczna: podręcznik dla studentów medycyny, Wyd. 3, Edra Urban & Partner, Wrocław 2023.
Zahorska-Markiewicz B., Małecka-Tendera E., Olszanecka-Glinianowicz M., Chudek J. (red.) Patofizjologia kliniczna: podręcznik dla studentów medycyny, wyd. 2, Edra Urban & Partner, Wrocław 2017.
Literatura uzupełniająca:
1. Szczeklik A., Gajewski P. Interna Szczeklika. Podręcznik chorób wewnętrznych 2024, Medycyna Praktyczna, Kraków 2024.
2. Hus I., Dmoszyńska A., Robak T. (red.) Podstawy hematologii, wyd. 4, wydawnictwo Czelej, Lublin 2019.
|
W cyklu 2024/25L:
Literatura podstawowa: 1. Patofizjologia kliniczna podręcznik dla studentów medycyny pod redakcją: Barbary Zahorskiej-Markiewicz, Magdaleny Olszanekiej-Glinianowicz, Ewy Małeckiej-Tendera; Jerzego Chudek; wydawnictwo edra Urban & Partner 2017, wydanie 2 i późniejsze. Literatura uzupełniająca: 1. Interna Szczeklika pod redakcją Piotr Gajewskiego. Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, Kraków 2018; rozdziały nr 1, 2, 5, 6, 9, 10, 12. 2. Podstawy hematologii praca zbiorowa pod redakcją Iwony Hus, Anny Dmoszyńskiej, Tadeusza Robaka; wydawnictwo Czelej 2019, Lublin, wydanie 4; rozdziały: 1, 2, 5, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 19, 20.
|
Uwagi
|
W cyklu 2024/25L:
|
W cyklu 2025/26L:
|
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i
terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: