Żywice sztuczne w konserwacji malarstwa i rzeźby polichromowanej
1402-ŻS-M-2Z-SJ
Zajęcia obejmują zapoznanie się studentów z budową, podstawowymi właściwościami żywic sztucznych stosowanych w konserwacji malarstwa i rzeźby polichromowanej. W ramach pracowni studenci oznaczą właściwości mechaniczne i fizyczne różnorodnych kompozycji polimerowych, takie jak: lepkość kompozycji, czas wiązania, odporność na działanie wody, zarysowanie, połysk, twardość, elastyczność powłok, itp. Zdobyte wiadomości teoretyczne i umiejętności praktyczne studenci wykorzystają podczas prac konserwatorskich na różnych obiektach zabytkowych, gdzie preparaty spoinotwórcze i powłokotwórcze występują jako pierwotna lub wtórna materia zabytkowa.
Pracownia 1-2
Zapoznanie się z zasadami BHP i regulaminem pracy w laboratorium.
Pracownia 3-15 (system rotacyjny wykonywania doświadczeń)
Identyfikacja żywic.
Badanie wybranych właściwości klejów.
Badanie wybranych właściwości powłok estetyczno-ochronnych.
Badanie wybranych właściwości powłok lakierniczych.
Całkowity nakład pracy studenta
Godziny realizowane z udziałem nauczycieli:
Godziny kontaktowe: 30 godz.
Łącznie godziny realizowane z udziałem nauczycieli 30 (1,0 ECTS)
Czas poświęcony na pracę indywidualną studenta: 30 godz.
Czas poświęcony na indywidualną pracę studenta – zebranie niezbędnych materiałów do zajęć oraz zapoznanie się z wymaganą literaturą (wybrane fragmenty): 20 godz.
Czas wymagany do przygotowania się i do uczestnictwa w procesie oceniania – przygotowanie i przedstawienie sprawozdania z przeprowadzonego doświadczenia (zaliczenie na ocenę): 10 godz.
Łącznie czas poświęcony na pracę indywidualną studenta 30 (1,0 ECTS)
Łącznie: 60 godz. (2,0 ECTS)
Efekty uczenia się - wiedza
W1: Zna budowę i wynikające z niej właściwości wybranych związków wielkocząsteczkowych niezbędną do poprawnego ich zastosowania w konserwacji malarstwa i rzeźby polichromowanej (K_W02).
W2: Posiada wiedzę odnośnie tradycyjnych, współczesnych materiałów wielkocząsteczkowych stosowanych w konserwacji malarstwa i rzeźby polichromowanej, które służą do łączenia, impregnacji, zabezpieczania, itd. obiektów zabytkowych (K_W05).
W3: Ma wiedzę na temat bezpiecznego postępowania z odczynnikami chemicznymi bazującymi na związkach wielkocząsteczkowych, które służą do sporządzania nieskomplikowanych werniksów, klejów, impregnatów, farb, itp używanych w konserwacji malarstwa i rzeźby polichromowanej (K_W13).
Efekty uczenia się - umiejętności
U1: Posiada umiejętność wykonywania zabiegów klejenia, impregnacji, zabezpieczania, niezbędnych w konserwacji malarstwa i rzeźby polichromowanej, przy użyciu prostych preparatów konserwatorskich bazujących na zawiązkach wielkocząsteczkowych (K_U05).
U2: Potrafi określić zasady profilaktyki i minimalizacji niszczącego oddziaływania czynników środowiskowych na wielkocząsteczkowe preparaty konserwatorskie używane w konserwacji malarstwa i rzeźby polichromowanej (K_U06).
U3: Potrafi zaplanować, zinterpretować i powiązać wyniki badań chemicznych, fizycznych z pracami konserwatorskimi i technologicznymi z zastosowaniem preparatów bazujących na związkach wielkocząsteczkowych używanych w konserwacji malarstwa i rzeźby polichromowanej (K_U08).
U4: Posiada umiejętność przygotowania prac pisemnych i/lub wystąpień ustnych związanych z budową, właściwościami i zastosowaniem związków wielkocząsteczkowych używanych w konserwacji malarstwa i rzeźby polichromowanej (K_U18).
Efekty uczenia się - kompetencje społeczne
K1: Ma świadomość i rozumie aspekty oraz skutki działań związanych z zastosowaniem preparatów wielkocząsteczkowych niezbędnych w konserwacji malarstwa i rzeźby polichromowanej. Ma świadomość i rozumie aspekty oraz skutki działań związanych z użytymi preparatami na bazie związków wielkocząsteczkowych na środowisko naturalne. Ma świadomość związanej z tym odpowiedzialności za podejmowane decyzje (K_K03).
K2: Ma świadomość poziomu swojej wiedzy, rozumie potrzebę dalszego kształcenia. Ma świadomość włączania specjalistów z innych dziedzin do rozwiązywania szczególnie złożonych zagadnień związanych z badaniami i interpretacją uzyskanych wyników opisujących właściwości preparatów konserwatorskich na bazie związków wielkocząsteczkowych czy materii zabytkowej poddanej ich działaniu (K_K05).
K3: Potrafi pracować w zespole złożonym ze specjalistów z różnych dziedzin w celu rozwiązywania złożonych zagadnień związanych z badaniami i interpretacją uzyskanych wyników opisujących właściwości preparatów konserwatorskich na bazie związków wielkocząsteczkowych czy materii zabytkowej poddanej ich działaniu. Ma świadomość odpowiedzialności za wspólnie realizowane zadania (K_K06).
Koordynatorzy przedmiotu
Metody dydaktyczne
Indywidualna i grupowa praca studentów pod kierunkiem prowadzącego wzbogacona o metodę podająca, wyjaśnienie lub/i objaśnienie niezrozumiałych treści niezbędnych do dalszego prawidłowego przebiegu doświadczenia.
Metody dydaktyczne poszukujące
- laboratoryjna
- doświadczeń
- ćwiczeniowa
- obserwacji
Wymagania wstępne
Wiadomości z dziedziny chemii z zakresu programu nauczania w szkole średniej oraz na pierwszym roku studiów na kierunku konserwacji i restauracji dzieł sztuki (Chemia w konserwacji zabytków).
Kryteria oceniania
Pracownia - zaliczenie na ocenę.
Ocena sprawozdań z przeprowadzonych badań laboratoryjnych, przygotowanych przez studenta (W1-W3, U1-U4, K1-K3). Sprawozdania oceniane są w skali od 0 do 3 punktów. Jest to sumaryczna liczba punktów za właściwe, poprawne i trafne: podstawy teoretyczne, obliczenia oraz wnioski z przeprowadzonego doświadczenia.
Ocena
wynik 90,1% i powyżej – ocena 5,0
wynik 80,1-90,0% – ocena 4,5
wynik 70,1%-80,0% – ocena 4,0
wynik 60,1-70,0%– ocena 3,5
wynik 50,1-60,0%– ocena 3,0
wynik 50,0% i poniżej– ocena 2,0.
Praktyki zawodowe
Literatura
Literatura obowiązkowa (wybrane fragmenty):
C. V. Horie, Materials for Conservation. Organic Consolidans, Adhesive and Coatings, Oxford 2010.
J. Ciabach, Właściwości żywic sztucznych stosowanych w konserwacji zabytków, Wyd. UMK, Toruń, 2001
J. Ciabach, Żywice i tworzywa sztuczne stosowane w konserwacji zabytków, Wyd. UMK, Toruń 1998.
W. Ślesiński, Techniki malarskie. Spoiwa organiczne, wyd. Arkady, Warszawa 1984
Literatura uzupełniająca (wybrane fragmenty):
P. W. Ślesiński, Konserwacja zabytków sztuki, tom 1-3, Warszawa 1985-1990.
J. F. Rabek, Polimery. Otrzymywanie, metody badawcze, zastosowanie Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 2013
I. Gruin, Materiały polimerowe Warszawa, Wyd. Naukowe PWN, 2003.
D. Żuchowska, Polimery konstrukcyjne: wprowadzenie do technologii i stosowania, Wyd. Naukowo-Techniczne, Warszawa 2000
|
W cyklu 2024/25Z:
Literatura obowiązkowa (wybrane fragmenty):
C. V. Horie, Materials for Conservation. Organic Consolidans, Adhesive and Coatings, Oxford 2015.
J. Ciabach, Właściwości żywic sztucznych stosowanych w konserwacji zabytków, Wyd. UMK, Toruń, 2001
J. Ciabach, Żywice i tworzywa sztuczne stosowane w konserwacji zabytków, Wyd. UMK, Toruń 1998.
W. Ślesiński, Techniki malarskie. Spoiwa organiczne, wyd. Arkady, Warszawa 1984
Literatura uzupełniająca (wybrane fragmenty):
P. W. Ślesiński, Konserwacja zabytków sztuki, tom 1-3, Warszawa 1985-1990.
J. F. Rabek, Polimery. Otrzymywanie, metody badawcze, zastosowanie Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 2013
I. Gruin, Materiały polimerowe Warszawa, Wyd. Naukowe PWN, 2003.
D. Żuchowska, Polimery konstrukcyjne: wprowadzenie do technologii i stosowania, Wyd. Naukowo-Techniczne, Warszawa 2000 |
Uwagi
|
W cyklu 2024/25Z:
|
W cyklu 2025/26Z:
|
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i
terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: