Historia sztuki starożytnej 1401-HSS-1Z-SJ

Wykłady ze sztuki starożytnej obejmują szkic sztuki prehistorycznej, omawiający malarstwo, rzeźbę mobilną i architekturę paleolitu oraz neolitu w Europie. Następnie prezentowana sztuka Egiptu, która obejmuje okres Starego, Średniego, Nowego Państwa wraz z epoką schyłkową i z uwzględnieniem epok przejściowych. Wprowadzeniem do sztuki greckiej jest sztuka minojska rozwijająca się na Krecie, oraz mykeńska na Peloponezie. Omawiane są pałace, akropole, grobowce-skarbce, malarstwo i rzemiosło artystyczne. Sztuka grecka podzielona została na sztukę archaiczną, klasyczną i hellenistyczną. Ta część uwzględnia tzw. wieki ciemne, architekturę drewnianą, rzeźby typu baetulia i xoanony. Następnie omawiane są rzeźba, malarstwo, rzemiosło i architektura archaiczna, klasyczna i archaiczna na osobnych zajęciach. Kolejne wykłady prezentują sztukę etruską: grobowce, rzemiosło artystyczne oraz malarstwo mieszkańców półwyspu apenińskiego przed podbojem rzymskim. Jest to wstęp do omówienia sztuki Rzymu republikańskiego i cesarskiego. Prezentując sztukę Rymu uwzględnia się jego dzieje historyczne. Łącznie wykłady obejmują architekturę, rzeźbę i malarstwo poszczególnych okresów, rozwój urbanistyki. Uwzględnia się m.in. styl dorycki, joński i koryncki pokazując najważniejsze przykłady w architekturze świeckiej i sakralnej. Uzupełnieniem wiedzy o sztuce są wiadomości m.in. z kultury starożytnej (np. teatru) i wyposażenia wnętrz.

Całkowity nakład pracy studenta

Godziny realizowane z udziałem nauczycieli: -Godziny kontaktowe 30 godz. Łącznie godziny realizowane z udziałem nauczycieli 30 (1ECTS) Czas poświęcony na pracę indywidualną studenta: - czytanie literatury 30 godz.. - przygotowanie się do egzaminu 30 godz., Łącznie czas poświęcony na pracę indywidualną studenta 60(2ECTS) Łącznie: 90 godz. (3 ECTS)

Efekty uczenia się - wiedza

W1 : ma wiedzę o miejscu i znaczeniu nauk humanistycznych w systemie nauk oraz ich specyfice przedmiotowej i metodologicznej (dla grafiki: K_W02, dla malarstwa: K_W03, dla konserwacji: K_W01) W2: zna terminologię sztuk plastycznych (w tym także: technika i technologia sztuk plastycznych, typologia, ornamentyka, ikonografia) (dla grafiki: K_W02, dla malarstwa: KW_02, dla konserwacji: K_W02) W3: ma uporządkowaną wiedzę z zakresu dziejów europejskiej sztuki starożytnej (w ujęciu chronologicznym i tematycznym), zna dzieje i rozwój historii sztuki, rozumie jej uwarunkowania (dla grafiki: K_W03, dla malarstwa: K_W05, dla konserwacji: K_W07)

Efekty uczenia się - umiejętności

U1: potrafi przeprowadzić kwerendę merytoryczną (wyszukać, przeanalizować, wyselekcjonować informacje), korzystając z materiałów bibliograficznych, ma umiejętności w zakresie krytycznego podejścia do literatury z dziedziny historii sztuki (dla grafiki: K_U03, dla malarstwa: K_U02, dla konserwacji:K_U07) U2: rozpoznaje i charakteryzuje przy użyciu fachowej terminologii epoki, style, kierunki w sztuce od prehistorii do późnego cesarstwa rzymskiego (dla grafiki: K_U04, dla malarstwa: K_U05, dla konserwacji: K_U18) U3: charakteryzuje twórczość najważniejszych twórców (wzgl. ośrodków, szkół artystycznych itd.)w dziedzinie malarstwa, rzeźby i architektury od antyku do współczesności (dla grafiki: K_U08, dla malarstwa: K_U08, dla konserwacji: K_U22) U4: rozpoznaje i datuje najważniejsze dzieła sztuki prehistorycznej, egipskiej, greckiej i rzymskiej (K_U10) (dla grafiki: K_U07, dla malarstwa: K_U10, dla konserwacji:K_U10)

Efekty uczenia się - kompetencje społeczne

K1: rozumie potrzebę uczenia się przez całe życie, potrafi inspirować i organizować proces uczenia się innych osób ma świadomość poziomu swojej wiedzy – swych kompetencji i niedostatków, rozumie potrzebę ciągłego rozwoju naukowego i zawodowego dla grafiki: K_K01, dla malarstwa: K_K01, dla konserwacji: K_K05) K2: jest zdolny do samodzielnego integrowania nabytej wiedzy oraz podejmowania w zorganizowany sposób nowych i kompleksowych działań, także w warunkach ograniczonego dostępu do potrzebnych informacji (dla grafiki: K_K02, dla malarstwa: K_K02, dla konserwacji: K_K02) K3: potrafi korzystać z wiedzy różnych dyscyplin naukowych poprzez możliwość korzystania z szerokiego wachlarza przedmiotów oferowanych przez uniwersytet (dla grafiki: K_K04, dla malarstwa: K_K04 , dla konserwacji: K_K03) K4: jest wrażliwy na problematykę właściwego podejścia do materialnego dziedzictwa kulturowego regionu, kraju, Europy, potrafi dostrzec i ocenić niewłaściwe postępowanie w tym zakresie (dla grafiki: K_K05, dla malarstwa: K_06 , dla konserwacji: K_K04)

Metody dydaktyczne

Wykład informacyjny (konwencjonalny) z materiałem ilustracyjnym i wzbogacony multimediami

Metody dydaktyczne eksponujące

- pokaz

Metody dydaktyczne podające

- wykład informacyjny (konwencjonalny)
- opis

Metody dydaktyczne poszukujące

- klasyczna metoda problemowa

Rodzaj przedmiotu

kanon (atrybut wycofany)

Wymagania wstępne

brak

Koordynatorzy przedmiotu

Piotr Birecki

Kryteria oceniania

Egzamin, po uzyskaniu zaliczenia z ćwiczeń z zakresu historii sztuki starożytnej, obejmujący architekturę, malarstwo i rzeźbę wszystkich państw starożytnych.

Student rozpoznaje i charakteryzuje przy użyciu fachowej terminologii epoki, style, kierunki w sztuce od prehistorii do późnego cesarstwa rzymskiego K_U08, H1A_U05
Potrafi charakteryzować twórczość najważniejszych twórców (wzgl. ośrodków, szkół artystycznych itd.)w dziedzinie malarstwa, rzeźby i architektury od antyku do współczesności K_U09, H1A_U05
Umie rozpoznać i datować najważniejsze dzieła sztuki prehistorycznej, egipskiej, greckiej i rzymskiej K_U10, H1A_U05
Jest zdolny opisać formę i zanalizować dzieła: architektury, rzeźby, malarstwa (o różnej klasie artystycznej i różnym poziomie wartości), wiążąc je z poszczególnymi okresami w sztuce starożytnej K_U11, H1A_U05
Potrafi rozpoznać najważniejsze dzieła, typy ikonograficzne i tematy, na poziomie podstawowym określając treści dzieł sztuki K_U13, H1A_U05 A1_U21
Identyfikując dzieła identyfikuje także podstawowe materiały plastyczne występujące w zabytkach, na podstawie analizy wizualnej określa techniki sztuk plastycznych K_U14, H1A_U05 A1_U16 A1_U21

Kryteria oceniania:
Wykład: na ocenę na podstawie egzaminu pisemnego trwającego 2 h
ndst - 1 pkt (50%)
dst- 2 pkt (60%)
dst plus- 3 pkt (70%)
db- 4 pkt (80%)
db plus- 5 pkt (90%)
bdb- 6 pkt (100%)

Literatura

Literatura podstawowa:

M. L. Bernhard, Sztuka grecka archaiczna, Warszawa 1989.
M. L. Bernhard, Sztuka grecka V wieku p.n.e., Warszawa 1975.
M. L. Bernhard, Sztuka grecka IV wieku p.n.e., Warszawa 1992.
M. L. Bernhard, Sztuka hellenistyczna, Warszawa 1980.
J. Boardman, Sztuka grecka, Toruń 1999
T. Dobrowolski, Sztuka Etruska, Warszawa 1988.
F.W. Deichmann, Archeologia chrześcijańska, Warszawa 1994
Encyklopedia kultury antycznej, Warszawa 1995.
J. C. Fredouille, Słownik cywilizacji rzymskiej, Katowice 2006.
W. Koch, Style w architekturze. Arcydzieła budownictwa europejskiego od antyku po czasy współczesne, przeł. W. Baraniecki, Świat Książki, Warszawa 1996
E. Makowiecka, Sztuka grecka, Warszawa 2009
E. Makowiecka, Sztuka Rzymu. Od Augusta do Konstantyna, Warszawa 2010
J. A. Ostrowski, Słownik artystów starożytności, Katowice 2006.
E. Papuci-Władyka, Sztuka starożytnej Grecji, Warszawa-Kraków 2001
A. Sadurska, Archeologia starożytnego Rzymu od epoki królów do schyłku Republiki, t. 1, Warszawa 1975
A. Sadurska, Archeologia starożytnego Rzymu. Okres cesarstwa, t. 2, Warszawa 1980.
Sztuka Egiptu, wyd. R. Tolman, Warszawa 2001.

Literatura uzupełniająca:

J. Boardman, Greek Art, London 1973.
J. Boardman, Greek Sculpture. The Archaic Period, London 1978.
J. Boardman, Greek Sculpture. The Classical Period, London 1985.
J. Boardman, Greek Sculpture: The Late Classical Period, London
1995.
F. Coarelli (ed.), Artisti e artigiani in Grecia, guida storica e critica, Roma 1980
A.A. Donohue, Xoana and the Origin of Greek Sculpture, Atlanta 1988.
A. A. Donohue, Greek Sculpture and the Problem of Description, Cambridge 2005.
F. Kolb, Ideał późnoantycznego władcy, Poznań 2008
W. Müller-Wiener, Greckie budownictwo antyczne, wyd. Platan 2004
M. Muller Dufeu, La sculpture grecque. Sources littéraires et épigraphiques, Paris 2002.
J. A. Ostrowski, Starożytny Rzym. Polityka i sztuka, Warszawa-Kraków 1999
O. Palagia (ed.), Greek Sculpture: Function, Materials and Techniques in the Archaic and Classical Periods, Cambridge 2006.
G. Rachet, Słownik cywilizacji greckiej, Katowice 2006.
R.R.R. Smith, Hellenistic Sculpture, London 1991.
P. Zanker, August i potęga obrazów, Poznań 1999
P. Veyne, Imperium grecko-rzymskie, Kęty 2008
P. Veyne (red.), Historia życia prywatnego, t. 1, Wrocław 2005

Więcej informacji

Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb:

Strona przedmiotu 1401-HSS-1Z-SJ w USOSweb