Szkoda w środowisku jako wyzwanie dla współczesnego prawa 1352-M1-SZS-2N2

Konwersatorium – 12 godz.
1) Uszczerbek w środowisku jako dobru wspólnym z perspektywy prawa publicznego – stan de lege lata i aktualne wyzwania – 2 godz.
2) Uszczerbek w środowisku jako dobru wspólnym – w prawie międzynarodowym i unijnym – 1 godz.
3) Koncepcja szkody w środowisku a dychotomia szkoda na osobie/szkoda majątkowa – 3 godz.
4) Przeciwdziałanie szkodzie w środowisku w logice zasady „zanieczyszczający płaci” w prawie publicznym – 3 godz.
5) Szkoda w środowisku a instytucje prawne prawa prywatnego – 3 godz.

W cyklu 2026/27Z:

Jak w części A

Całkowity nakład pracy studenta

1. Godziny realizowane z udziałem nauczyciela: - konwersatorium - 12 godz., - konsultacje indywidualne - 8 godz. 2. Czas poświęcony na pracę indywidualną uczestnika potrzebny do pomyślnego zaliczenia przedmiotu: 20 godz. - wcześniejsze przygotowanie i uzupełnienie notatek, - wymagane powtórzenie materiału, - czytanie literatury, - zapoznanie się z materiałami dydaktycznymi umieszczonymi na platformie Moodle, 3. Czas wymagany do przygotowania się i do uczestnictwa w procesie oceniania: 10 godz. Razem nakład pracy uczestnika: 50 godzin.

Efekty uczenia się - wiedza

W1: ma pogłębioną wiedzę o charakterze prawa ochrony środowiska w kontekście funkcji kompensacyjnej (w szczególności na tle zasady „zanieczyszczający płaci”) oraz o odpowiedzialności prawnej za uszczerbek w środowisku w prawie prywatnym i znaczeniu tej problematyki dla administracji publicznej wykonującej zadanie, jakim jest ochrona środowiska (K_W01) W2: dogłębnie zna specyfikę reżimów odpowiedzialności prawnej poszczególnych gałęzi prawa oraz wykładnię przepisów w tym zakresie w odniesieniu do zagadnienia zapobiegania negatywnemu oddziaływaniu na środowisko i naprawy wynikłego stąd uszczerbku w tym dobru chronionym (K_W04)

Efekty uczenia się - umiejętności

U1: potrafi prawidłowo interpretować i wyjaśniać współczesne rozwiązania odnoszące się do zagadnienia szkody w środowisku, jak również identyfikować źródła utrzymujących się wyzwań doktrynalnych w tym zakresie (K_U01) U2: wykorzystuje zdobytą wiedzę do krytycznej analizy dylematów pojawiających się w procesie stanowienia i stosowania rozwiązań prawnych dotyczących zapobiegania i naprawy szkody w środowisku oraz do samodzielnego ich rozstrzygania (K_U06)

Efekty uczenia się - kompetencje społeczne

K1: ma świadomość poziomu swojej wiedzy i doskonali własne umiejętności odnośnie problematyki szkody w środowisku w realiach mulicentrycznego systemu prawa, a także rozumie jej znaczenie w rozwiązywaniu dylematów administracyjno-prawnych w codziennej pracy administracji publicznej i sądów polskich (K_K01)

Koordynatorzy przedmiotu

Karolina Karpus
Bartosz Rakoczy

Metody dydaktyczne

Konwersatorium - studium przypadku - praca z dokumentami źródłowymi (akty normatywne, orzecznictwo) - symulacje procedur (uproszczone scenariusze działania)

Wymagania wstępne

Brak

Kryteria oceniania

Konwersatorium
Zaliczenie na ocenę – W1, W2, U1, U2
Aktywność – U1, U2, K1

Konwersatorium
Zaliczenie na ocenę:
1) dwa kolokwia w trakcie semestru:
- forma każdego kolokwium: test pisemny złożony z 19 pytań (16 pytań zamkniętych jednokrotnego wyboru: 1 pytanie – 1 pkt; 3 pytania otwarte: 1 pytanie – 3 punkty):
ndst - 12 pkt (48%)
dst - 13-18 pts (52-72%)
dst plus - 19 pkt (76%)
db - 20-21 (80-84%)
db plus - 22 pkt (88%)
bdb - 23-25 pkt (93-100%)
2) ocena wpisywana do USOS:
- warunek wstępny uzyskania oceny pozytywnej z obu kolokwiów (czyli uzyskanie przynajmniej 13 punktów z każdego z nich),
- ustalenie oceny ostatecznej po wypełnieniu warunku wstępnego: średnia arytmetyczna obu ocen pozytywnych uzyskanych z kolokwiów.

Praktyki zawodowe

Nie dotyczy

Literatura

Literatura podstawowa:
1. Wierzbowski B., Rakoczy B., Prawo ochrony środowiska: zagadnienia podstawowe, Warszawa 2023.
2. Rakoczy B., Odpowiedzialność za szkodę w środowisku: dyrektywa 2004/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady: komentarz, Toruń 2010.
3. Czech E. K., Szkoda w obszarze środowiska i wina jako determinanty odpowiedzialności administracyjnej za szkodę, Białystok 2008.
4. Odpowiedzialność prawna o charakterze penalnym za delikty przeciwko środowisku naturalnemu. M. Pająk, K. Urbanowicz, R. Zawłocki (red.), Warszawa 2020.
5. Pływaczewski W., Zębek E., Narodowska J., Odpowiedzialność za środowisko z perspektywy prawa, kryminologii i nauk przyrodniczych, Warszawa 2020.
6. Prawo właściwe dla zobowiązań pozaumownych. Rozporządzenie (WE) nr 864/2007 (Rzym II). Komentarz, P. Fik, P. Staszczyk (red.), Warszawa 2014.

Literatura uzupełniającą:
1. Orlando E., Environmental liability and the interplay between EU law and international law, Taylor & Francis 2023.
2. Craik N., Davenport T., Mackenzie R., Liability for Environmental Harm to the Global Commons, Cambridge University Press 2023.
3. International liability regime for biodiversity damage : the Nagoya-Kuala Lumpur supplementary protocol, A. Shibata (red.), Routledge 2014.
4. Bergkamp L., Goldsmith B., The EU Environmental Liability Directive: A Com¬mentary, Oxford University Press, Oxford 2013.
5. Environmental Liability and Ecological Damage in European Law, M. Hinteregger (red.), Cambridge University Press 2008.
6. Environmental damage in international and comparative law: problems of definition and valuation, M. Bowman, A. Boyle (red.), Oxford University Press 2002.

W cyklu 2026/27Z:

Jak w części A

Więcej informacji

Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb:

Strona przedmiotu 1352-M1-SZS-2N2 w USOSweb