Analiza treści medialnych 0903-M-PW-ATM-K-S1
Zakres realizowanych treści:
1. Wprowadzenie (zajęcia organizacyjne)
2. Analiza zawartości a strukturalna analiza treści. Przygotowanie koncepcyjne badania – co i po co badać?
3. Przygotowanie do badania – jednostki obserwacji, kategoryzacja, kodowanie
Analiza komunikatów prasowych
4. Podstawowe elementy strukturalne przekazu prasowego. Znaczenie tytułu wypowiedzi prasowej.
5. Współczynnik Ekspozycyjności Wypowiedzi Prasowej. Zastosowanie WEWP do rozszerzonej analizy zawartości prasy. Porównawcza analiza zawartości dwóch gazet.
6. Lid – funkcje i rodzaje lidów w wypowiedzi prasowej. Analiza i charakterystyka wybranych lidów Tekst zasadniczy (body). Omówienie - podstawowe rodzaje konstrukcji: odwrócona piramida, klepsydra, styl zogniskowany, styl narracyjny.
7. Analiza czytelności (trudności i zrozumiałości) tekstów. Wskaźniki i zasady ich konstrukcji. Zasady dotyczące zrozumiałego pisania tekstów. Ćwiczenia w stosowaniu testu zrozumiałości Taylora i wskaźnika zrozumiałości Flescha.
8. Analiza pola semantycznego, analiza określeń wartościujących Osgooda, analiza obrazu.
Analiza telewizyjnych programów informacyjnych
9. Telewizyjny program informacyjny (dziennik): rodzaje dzienników, definicja komunikatu, struktura logiczna dziennika, rola prezentera w telewizyjnym programie informacyjnym, elementy „kadru prezentera”, plany filmowe, plany „kadru prezentera”.
10. Elementy struktury formalnej komunikatu – przykłady komunikatów o różnej formie. Makrostruktura dzien¬nika telewizyjnego – podstawowe układy, elementy nagłówkowe i ich rodzaje (forszpan, śródszpan, abszpan). Wskaźnik Ekspozycyjności Formalnej – geneza, zasada konstrukcji wzoru, sposób obliczania.
11. Analiza makrostruktury formalnej przykładowego dziennika. Zasady sporządzania metryczki komunikatu. Konstrukcja komunikatu w telewizyjnym programie informacyjnym. Analiza przykładów. Zasady komu¬ni-katywnego przekazywania treści przekazów audiowizualnych.
12. Kryteria selekcji informacji przekazywanych w dziennikach telewizyjnych. Analiza obrazu świata przedsta¬wianego w telewizyjnych programach informacyjnych.
13. Porównawcza analiza zawartości różnych programów informacyjnych. Analiza przepływów infor¬macyj¬nych.
14. Wpływ mediów na świadomość odbiorców. Metody badań uzupełniających
15. Prezentacja projektów studenckich
Całkowity nakład pracy studenta
Efekty uczenia się - wiedza
Efekty uczenia się - umiejętności
Efekty uczenia się - kompetencje społeczne
Metody dydaktyczne
Metody dydaktyczne eksponujące
Metody dydaktyczne podające
Metody dydaktyczne poszukujące
- projektu
- studium przypadku
- ćwiczeniowa
Rodzaj przedmiotu
Kryteria oceniania
Na ocenę składają się 4 elementy:
1. Opracowanie Raportu z analizy treści medialnych:
Projekt jest realizowany w grupach 2-3 osobowych. Praca wymaga ok. 15 godz. pracy poza zajęciami.
Praca oceniana jest na skali punktowej, maksymalna liczba punktów, jakie studenci mogą uzyskać to 30, w tym:
- 12 punktów- złożenie pracy obejmującej wszystkie wymagane elementy w terminie do 14 zajęć.
- 3-6 punktów – zastosowanie więcej niż 1 metody analizy treści (3 punkty za 2 metody, 6 za wykorzystanie 3 lub więcej metod)
- 2 punkty – poprawność selekcji materiału do analizy
- 5 punktów – poprawność metodologiczna wykonanych analiz
- 5 punktów – jakość dokonanych analiz (poziom pogłębienia wniosków, jakość językowa opisu wyników)
W trakcie opracowania projektu obowiązkowa jest min. 1 konsultacja z prowadzącym.
2. Dodatkowo można zdobyć 2 punkty na prezentację wyników pracy grupowej na zajęciach 15.
3.Aktywny udział w zajęciach – maksymalna liczba punktów to 13.
4. Obecność na zajęciach – dopuszczalna jest 1 nieobecność, 2ga wymaga odrobienia na dyżurze, kolejne wiążą się z obniżeniem uzyskanego rezultatu końcowego o jeden punkt za każdą nadprogramową nieobecność.
Można łącznie zdobyć 45 punktów.
Liczba punktów odpowiada następującym ocenom:
0-22 – niedostateczny
23-27 – dostateczny
28-31 – dostateczny plus
32-36 - dobry
37-40 – dobry plus
41-45 – bardzo dobry
Praktyki zawodowe
brak
Literatura
Literatura obowiązkowa:
1. 1. Goban-Klas T., Media i komunikowanie masowe. Teorie i analizy prasy, radia, telewizji i Internetu, Warszawa 1999.
2. 2. Goban-Klas T., Analiza zawartości przekazów masowych, w: Badania empiryczne w socjologii, Tyczyn 1997, T. 2, s. 294-320.
3. 3. Kłosiński M., Analiza medialnych przekazów informacyjnych. Forma, zawartość, treść, komunikatywność, ISNS UW, Warszawa 2005.
6. 4. Lisowska-Magdziarz M., Analiza zawartości mediów. Przewodnik dla studentów, Kraków, 2004
7. 5. Lisewska-Magdziarz M., Analiza tekstu w dyskursie medialnym, Kraków 2006
8. 6. Pisarek W., Procedura badawcza, w: Badania empiryczne w socjologii, Tyczyn 1997, T. 2, s. 321-362.
Literatura uzupełniająca:
1. Nowe media w komunikacji społecznej XX wieku, red. M. Hopfinger, Warszawa 2002.
2. Język w mediach masowych, red. J. Bralczyk,
3. K. Mosiołek-Kłosińska; J. Fras, Dziennikarski warsztat językowy;
4. L. Manovich, Język nowych mediów;
5. Kultura i język mediów, red. M. Tanaś;
6. W. Pisarek, O mediach i języku;
7. Współczesne analizy dyskursu. Kognitywna analiza dyskursu a inne metody badawcze, red. M. Krauz, S. Gajda
8. Antropologia słowa. Zagadnienia i wybór tekstów, oprac. G. Godlewski, A. Mencwel, R. Sulima, Warszawa 2004.
9. Goban-Klas T., Cywilizacja medialna. Geneza, ewolucja, eksplozja, Warszawa 2005.
10. Hallin D. C., Mancini P., Systemy medialne: trzy modele mediów i polityki w ujęciu porównawczym, Kraków 2007.
11. Mrozowski M., Media masowe. Władza, rozrywka i biznes, Warszawa 2001.
12. Nęcki Z., Komunikacja międzyludzka, Kraków 1996.
13. Drożdż M., Media. Teorie i fikcje, Kielce 2005.
14. Słownik terminologii medialnej, red. W. Pisarek, Kraków 2006
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: